تبلیغات
وبلاگ اطلاعات پزشکی - مطالب بیماری های فصلی
سلام عزیزان کیان هستم بچه ی مهاباد خوشحالم که به به وبه من اومدین امیدوارم که مطالبم به دردتون بخوره
تاریخ : جمعه 29 دی 1391
نویسنده : کیان کیانی

پاشویه و مصرف استامینوفن در کاهش تب کودکان موثر است


با توجه به اینکه تب در چه کسی و به چه میزانی ایجاد شده است، روش برخورد با آن متفاوت است به طوری که در زنان باردار، کودکان زیر سن ۵ سال، افراد سالمند و افراد با سابقه بیماریهای قلبی عروقی مزمن بایستی تب را به عنوان یک علامت درمان کرد به عبارتی باید به منظور پایین آوردن تب در این افراد برای بیمار دارو تجویز شود.

 اما در سایر شرایط به خصوص در درجه حرارت کمتر از ۳۸ درجه نیازی به پایین آوردن تب نیست و درمان بیماری اصلی باعث قطع تب می شود.

البته تب قبل از این که علامت یک بیماری باشد، عامل دفاعی بدن در برابر عوامل بیماری زا است بنابراین از وجود تب همیشه نباید نگران بود.

در هر حال برای کاهش درجه حرارت بدن باید پوشش بدن کم شود، انجام پاشویه با آب معمولی و استفاده از داروهایی مثل استامینوفن و ایبوبروفن را توصیه کرد.

از مصرف آسپرین برای کاهش تب به خصوص در کودکان مبتلا به تب اجتناب کنید و بهتر است از استامینوفن استفاده شود.

همچنین مصرف مایعات کافی نیز باعث کنترل تب می شود.

هر عاملی که سیستم ایمنی بدن را تحریک کند می تواند باعث ایجاد تب شود به عنوان مثال استرس هم می تواند بدن را گرم کرده و سبب ایجاد تب در شخص شود.

همچنین به یاد داشته باشید که بسیاری از کودکان به تب‌های ویروسی مبتلا می‌شوند، در این صورت تنها لازم است داغی بدن کاهش یابد.بنابراین تب زیر ۳۸ درجه مشکلی برای کودک ایجاد نمی‌کند زیرا کمی تب برای از بین بردن ویروس‌ها لازم است اما به دلیل آنکه تب بالا خطر تشنج دارد باید آن را کنترل کرد.

استفاده از آب سرد در پایین آوردن تب کودک باعث انقباض عروق پوست شده و منجر می‌شود تا خون کمتری زیر پوست جریان پیدا کند. بنابراین این مسئله تبادل گرمایی بین خون و پوست را کاهش می‌دهد و برعکس آب گرم عروق پوست را گشاد کرده و خون بیشتری را به پوست می‌رساند و زمانی که خون داغ ، آب روی پوست را بخار کند گرما از بدن گرفته می‌شود.

غالبا خانواده‌ها گمان می‌کنند برای پایین آوردن دمای بدن نوزادی که تب دارد باید پاهای کودک را در داخل آب قرار دهند اما باید دانست کودکان در موقع شب اکثرا دست و پای سردی دارند و اصلا نباید دست و پای سرد آنها را شست و شو داد.

همچنین در استفاده از دارو می توانید از استامینوفن و یا ایبوپروفن استفاده کنید . ایبوپروفن با محدود کردن تولید برخی اسید های چرب در بدن به نام پروستاگلاندین سبب کاهش تب و تخفیف درد می شود. این دارو همچنین التهابات را هم کم می کند.

به طور کلی اثربخشی ایبوپروفن نسبت به استامینوفن شدیدتر و ماندگارتر است.

البته براساس توصیه های سلامت جهانی تجویز ایبوپروفن به اطفال زیر ۶ ماه تجویز نمی شود، زیرا با مصرف این دارو و پوشیده شدن درد و تب نوزاد تشخیص شدت و بهبود بیماری در او دشوار خواهد شد.

یکی دیگر از دلایلی که مصرف ایبوپروفن به شیرخواران کوچک توصیه نمی شود این است که اگر کودک درست غذا نخورد و به طور مرتب هم از این دارو به بدنش برسد، معده اش ملتهب می شود، در صورتی که بهتر است این دارو همراه با مقدار کافی غذا به طفل خورانده شود.

استامینوفن هم درست مانند ایبوپروفن تب و درد را کاهش می دهد اما تاثیری بر التهابات ندارد. این دارو به جای سلول های ملتهب بر سلول های عصبی اثر می گذارد.

همچنین به یاد داشته باشید که برای سیستم گوارشی استامینوفن نسبت به ایبوپروفن دارویی ملایم تر تلقی می شود. بنابراین لازم نیست آن را همراه غذا به کودک خوراند.




موضوعات مرتبط: داروها , بیماری های فصلی , بارداری , عمومی ,
برچسب‌ها: پاشویه و مصرف استامینوفن در کاهش تب کودکان موثر است ,
تاریخ : یکشنبه 12 دی 1389
نویسنده : کیان کیانی
حركاتی برای رهایی از كمردرد + تصویر

حركاتی برای رهایی از كمردرد + تصویر

كمردرد از دردهای شایعی است كه اكثر افراد كم و بیش آن را می‌شناسند و به احتمال زیاد آن را تجربه كرده‌اند.

 اغلب اوقات كمردرد به این علت رخ می‌دهد كه رباط‌ها و عضلات نگهدارنده مهره‌های كمر دچار كشیدگی می‌شوند. در این شرایط وقتی این عضلات دچار ضعف و كشیدگی می‌شوند مهره‌های كمر ثبات خود را از دست می‌دهند و شما درد را در ناحیه كمر احساس می‌كنید.

برخی از شغل‌ها كه با بلندكردن و حمل اجسام سنگین همراهند یا كارهایی كه در آن فرد مجبور است برای مدت طولانی در وضعیت نشسته یا ایستاده قرار بگیرد یا آن كه زیاد خم و راست شود، فرد را بیشتر در معرض كمردرد قرار می‌دهند. انجام حركات زیر با تقویت عضلات كمر از ابتلا به كمردرد
پیشگیری می‌كند.



حركت اول:
پاشنه یكی از پاها را روی چهارپایه‌ای كه 40ـ30 سانتی‌متر از سطح زمین بالاتر است قرار دهید. در حالی كه زانوی خود را صاف نگه داشته‌اید از مفاصل ران به جلو خم شوید تا جایی كه كشش خفیفی در پشت ران‌های خود احساس كنید. دقت داشته باشید كه در هنگام انجام این حركت شانه‌های خود را جلو نیندازید و كمر خود را خم نكنید. 30ـ15 ثانیه در حالت كشش بمانید و این حركت را 3 بار تكرار كنید.

حركت دوم:
به حالت چهاردست و پا روی زمین قرار بگیرید و شكم خود را شل كنید طوری كه كمرتان گود بیفتد. 5 ثانیه در همین حالت بمانید و سپس كمرتان را رو به بالا به حالت قوسی درآورید و 5 ثانیه هم این حالت را حفظ كنید. این حركت را 3 نوبت و در هر نوبت 10 بار تكرار كنید.

حركت سوم:
به پشت روی زمین دراز بكشید و زانوهای خود را خم كرده و كف پاهای خود را روی زمین بگذارید. عضلات شكم را منقبض كرده و كمر خود را به زمین فشار دهید. 5 ثانیه در این حالت بمانید و به حالت اول برگردید. این حركت را 3 نوبت در روز و در هر نوبت 10 بار تكرار كنید.



موضوعات مرتبط: عمومی , بیماری های فصلی , داروها ,
برچسب‌ها: حركاتی برای رهایی از كمردرد + تصویر ,
تاریخ : جمعه 21 آبان 1389
نویسنده : کیان کیانی

این سه اتفاق پوست زنان را زشت می کند!

این سه اتفاق پوست زنان را زشت می کند!

آیا می دانید سه اتفاق اساسی در زندگی زنان است که پوست آنها را زشت میکند و ...

 

از میان بانوانی كه به مطب متخصصان پوست مراجعه می‌كنند، مشكلات مشخصی میان برخی از آنها كه در دوران بلوغ، بارداری و یائسگی به سر می‌برند، به‌طور مشترك دیده می‌شود...

 بلوغ، بارداری و یائسگی، بحران‌هایی فیزیولوژیك هستند كه می‌توانند روی پوست و موی بانوان اثر داشته باشند. این یادداشت به برخی از آنها اشاره می‌کند:

1) اثر بلوغ روی پوست:
در دوران بلوغ به علت افزایش هورمون‌ها و افزایش رشد ناگهانی، در برخی نواحی بدن مانند سر زانوها یا روی سینه در خانم‌ها، ترك‌هایی ایجاد می‌شود.

2) اثر بارداری روی پوست:
در بارداری به دلیل افزایش هورمون استروژن، رنگدانه‌های پوست افزایش پیدا می‌كند و لكه‌های بارداری روی پوست نمایان می‌شود. رشد مو در مقطع بارداری بهتر و ریزش موها كمتر می‌شود. افزایش وزن نیز در اثر بارداری ممكن است باعث ترك‌هایی روی پوست شكم و سینه شود كه بعد از بارداری رنگ این ترك‌ها روی پوست روشن می‌شود.

3) اثر یائسگی روی پوست: در این دوران افت هورمون‌ها و كمبود هورمون استروژن، باعث پیری پوست شده و ریزش مو شروع می‌شود و در برخی نواحی طاسی ایجاد می‌كند. تمام این عوامل باعث چروكیدگی پوست در دوران یائسگی می‌شوند كه امروزه مسایل خیلی جدی هم روی آن مطرح است. 




موضوعات مرتبط: عمومی , بارداری , بیماری های فصلی , بیماری های روانشناسی , همه چیز درباره ی جوش و آکنه ,
برچسب‌ها: این سه اتفاق پوست زنان را زشت می کند! ,
تاریخ : جمعه 21 آبان 1389
نویسنده : کیان کیانی
راه های کاهش درد قاعدگی

راه های کاهش درد قاعدگی

آیا به هنگام قاعدگی درد زیادی را متحمل می شوید؟چه باید کرد؟چطور درد های دوران قاعدگی را کاهش دهیم؟


عده‌ای از خانم ها دچار دردهای شدیدی هنگام قاعدگی می‌شوند و علائم زیر هم در آنها بیشتر است: تغییرات خلق و خو ، کاهش انرژی بدن و احساس خستگی. اما این نشانه‌ها با درمان‌های متفاوتی کاهش یافته و از شدت‌شان کم می‌شود.

بیش از نیمی از خانم ها در هنگام قاعدگی دچار درد می‌شوند و برخی از آنها به مدت 1 تا 3 روز توانایی انجام فعالیت‌های روزمره را ندارند.

درد معمولاً در محل کمر، زیر شکم و پهلوها ظاهر می‌شود و به صورت قولنجی است؛ یعنی شدت آن کم و زیاد می‌شود. درد در روز اول شدید است و به تدریج کاهش می‌یابد.

درد گاهی با تهوع، استفراغ، ضعف، خستگی و سردرد همراه است.

درد قاعدگی ممکن است در همه دوره‌های خونریزی یا فقط در بعضی از دوره‌ها اتفاق بیافتد.قاعدگی دردناک معمولا با افزایش سن و پس از ازدواج و زایمان کاهش می‌یابد.
 
اصولا درد قاعدگی به دلیل ترشح پروستاگلاندین‌ها ایجاد می‌شود. پروستاگلاندین‌‌ها موادی هستند که از بافت‌های نکروزه‌ یا فاسدی که ریزش می‌کنند، ترشح می‌شوند و سبب ایجاد درد قاعدگی می‌شود. هر ماده‌ای که بتواند ترشح پروستاگلاندین‌‌ها را مهار کند، می‌تواند سبب کاهش درد قاعدگی شود.

بر حسب شدت درد می‌توان برای تسکین درد قاعدگی از شیوه‌های مختلفی استفاده کرد:
 
* اگر درد قاعدگی شدید نباشد، استفاده از مسکن‌های ضد التهاب غیراستروییدی مانند مفنامیک ‌اسید یا ایبوپروفن می‌تواند سبب کاهش درد شود. این داروها برای کسانی مفیدند که معمولا یک یا دو روز درد دارند. این افراد باید قبل از این که دردشان تشدید شود، هر 8 ساعت یک بار از این داروها استفاده کنند. مسکن‌هایی مثل استامینوفن و استامینوفن کدئین‌دار برای تسکین درد تاثیر چندانی ندارند.
 
* کسانی که درد شدیدی دارند و به مسکن‌های بالا جواب نمی‌‌دهند، باید از قرص‌های ضدبارداری استفاده کنند. در کسانی که خون‌ریزی زیاد و درد شدیدی دارند، استفاده از این داروها هم خون‌ریزی را کاهش می‌دهد و هم به تدریج درد آنها را کمتر می‌کند؛ مخصوصا کسانی که دچار مشکل "آندومتریوز" هستند، یعنی بافت رحمی در محل‌هایی به غیر از حفره رحم رشد کرده است که در این صورت این افراد هنگام قاعدگی دچار درد بسیار شدیدی می‌شوند.

مصرف قرص‌های ضد بارداری باعث می‌شود کم‌کم بافت نابه‌جای رحمی از بدن دفع شود. همچنین شدت  درد و نیاز به مصرف مسکن‌ها را کمتر می کنند.
 
* افرادی که درد شدیدی ندارند، می‌توانند از روش‌هایی مانند گرم کردن کمر و زیر شکم با حوله گرم، یا کیسه آب‌ گرم و پوشیدن لباس گرم استفاده کنند.
 
* روش‌هایی نظیر فیزیوتراپی با استفاده از دستگاه‌هایی که به شکم متصل می‌شود و ایجاد ارتعاش و ماساژ شکم، کمر،‌ پهلوها باعث تسکین درد می‌شود؛ مگر این که علت این درد، پاتولوژیک یا بیماری‌زا باشد که در آن صورت، درمان‌‌های خاص خود را نیاز دارد.
 
* افسردگی یکی از دلایل ایجاد و تشدید درد قاعدگی است ، زیرا افراد افسرده تحریک‌پذیرتر بوده و هر دردی در آنها ممکن است تشدید شود. درمان افسردگی در این افراد می‌تواند درد قاعدگی را نیز کاهش دهد.



موضوعات مرتبط: عمومی , بارداری , بیماری های فصلی , داروها ,
برچسب‌ها: راه های کاهش درد قاعدگی ,
تاریخ : جمعه 21 آبان 1389
نویسنده : کیان کیانی
آیا احساس درد و توده بودن در گردن تان دارید؟

آیا احساس درد و توده بودن در گردن تان دارید؟

بسیاری از افراد احساس درد و توده بودن درگردن شان را دارند اما هیچ گاه این حس را مهم نمی پندارند علی رغم اینکه ...
 
‌احساس توده در گردن را جدی بگیرید
وی از كیست‌ها و ناهنجاری‌های عروقی به عنوان عوامل مادرزادی ایجاد توده‌های گردنی نام برد و تصریح كرد: غده‌های لنفاوی گردن بر اثر عفونت بزرگ شده، به صورت توده‌هایی در گردن قابل لمس هستند.

دبیر اجرایی دوازدهمین كنگره بین‌المللی انجمن علمی جراحان گوش، گلو، بینی و سر و گردن ایران هشدار داد: توده‌های گردن در هر سنی شیوع دارند و همه بایستی به‌محض احساس توده‌ای در گردن به پزشك متخصص مراجعه كرده، تحت معاینه قرارگیرند.
دكتر علیرضا جعفری كه در آستانه برپایی «دوازدهمین كنگره بین‌المللی انجمن علمی جراحان گوش،گلو، بینی و سر و گردن ایران» (10 تا 14 آبان ماه 89) سخن می‌گفت با اعلام این مطلب افزود: توده‌های گردنی 3 علت مادرزادی، عفونی و سرطانی دارند.
وی از كیست‌ها و ناهنجاری‌های عروقی به عنوان عوامل مادرزادی ایجاد توده‌های گردنی نام برد و تصریح كرد: غده‌های لنفاوی گردن بر اثر عفونت بزرگ شده، به صورت توده‌هایی در گردن قابل لمس هستند.
وی، شایع‌ترین علل عفونی ایجاد توده در گردن را لوزه‌ها، دندان‌ها و سینوس‌ها، ابتلا به بیماری سل و توكسوپلاسموز (بیماری عفونی كه افراد در معرض تماس با گربه به آن مبتلا می‌شوند) دانست.

وی یادآور شد: سرطان‌های بدخیم به 2 صورت اولیه و ثانویه ظهور می‌یابند كه نوع اولیه آن شامل سرطان غدد تحت فكی، تیروئید و غدد لنفاوی است.
دكتر جعفری از سرطان‌های حفره دهان، حنجره، بینی، سینوس‌ها، معده و سرطان نازوفارنكس ـ منطقه بالای حلق ـ به عنوان موارد ثانویه سرطان نام برد.



موضوعات مرتبط: عمومی , بیماری های فصلی ,
برچسب‌ها: آیا احساس درد و توده بودن در گردن تان دارید؟ ,
تاریخ : شنبه 10 مهر 1389
نویسنده : کیان کیانی

مروری بر علائم و نشانه‌های هشدار دهنده سرطان پستان

سرطان پستان یک مسألة مهم اپیدمیولوژیک با گسترش جهانی است. زنان ساکن کشورهای صنعتی در مقایسه با سایرین، ریسک ابتلای بالاتری دارند که البته کشور ژاپن در این میان یک استثناء است .

 

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز  ،  نشانه‌های هشدار دهنده‌ای که فرد باید با مشاهده آنها به پزشک مراجعه کند عبارتند از:
۱- هر توده غیرعادی در نواحی اطراف سینه

۲- تغییر اندازه یا شکل سینه

۳ – هرگونه ترشح غیرطبیعی از نوک سینه (به ویژه اگر حاوی خون باشد)

● علائم سرطان سینه شامل این موارد هستند:

* وجود توده و یا افزایش ضخامت در سینه و یا ناحیه‌ی زیر بغل

* ترشح شفاف یا خونی از سینه

* پوسته‌ریزی در نوک سینه

*  فرو رفتن نوک سینه به داخل

* قرمزی و یا تورم سینه

* فرو رفتگی پوست سینه که در آن پوست، حالتی شبیه به پوست پرتقال پیدا می کند.

* وقوع تغییر شکل سینه که موجب متفاوت شدن آن با سینه‌ی دیگر شود. 

* زخم در پوست سینه که بهبود پیدا نکند.

● پیشگیری:

اگرچه این اقدامات مصون ماندن ازسرطان سینه را تضمین نمی‌کنند اما به پیشگیری از آن کمک می‌کنند.

* سیگار نکشید

* وزن خود را در حد طبیعی و مناسب حفظ کنید

* مرتب ورزش کنید.

* مصرف الکل را محدود کنید. 

* رژیم غذایی سالمی داشته باشید که حاوی مقادیر زیادی از سبزیجاتی مانند کلم بروکلی،  کلم و گل کلم باشد.

* در حال حاضر توصیه سازمانهای تحقیقاتی- بهداشتی بیانگر تشویق افراد به انجام معاینه فردی و یا عدم انجام آن نیست.  اما اگر سن شما زیر ۴۰ سال است هر سه سال یک بار و در صورتی که بالای ۴۰ سال دارید هر ساله باید توسط پزشک معاینه شوید. 

* بررسی رادیوگرافی سینه یا ماموگرافی را به صورت مرتب انجام دهید. 

ماموگرام می‌تواند سرطان سینه را ۵-۲ سال پیش از اینکه تبدیل به یک توده‌ی قابل لمس شود نشان دهد. اگرچه بر سر تناوب انجام ماموگرافی‌ها اختلاف نظر وجود دارد، اما بسیاری از متخصصان همچنان توصیه می‌کنند که زنان بالای ۴۰ سال سالیانه یک ماموگرافی انجام دهند.  

●  راههای پیشگیری از سرطان سینه
در قسمت پزشکی سالانه خود ، از پزشکتان بخواهید که ریسک ابتلا به سرطان سینه را در شما محاسبه کند .
اگر از ریسک متوسطی در ابتدا به بیماری برخوردار هستید ،هر ماه سینه خود را به طور متوسط چک کنید . بهتر است این کار را از بیست سالگی شروع کنید .

از ۲۰ تا ۳۹ سالگی نیز هر سه سال یک بار به کلینیک های تخصصی مراجعه کرده و از سلامت خود آگاه شوید و از ۴۰سال به بالا هر سال این کار را انجام دهید .
اگر ریسک شما در ابتلا به بیماری بالا است می بایست در مورد چگونگی انجام آزمایشات و فاصله زمانی بین آنها با پزشک متخصص مشورت کنید .

وزن بدن خود را همواه متعادل نگه دارید ،هنگامی که به سن شما افزوده می شود باید میزان کالری را در رژیم خود کاهش دهید و زمان ورزش و نرمش را زیاد کنید .

در طول روز در شش وعده غذایی از میوه و سبزیجات تازه استفاده کنید البته اگر این تعداد را به نه مرتبه در روز افزایش دهید کار بی نظیری را انجام داده اید .

به دنبال راههای باشید که بدن شما را همواره به فعالیت وادارد چه در محیط کار ،چه در خانه و چه در اوقات فراغت .
اگر مادر یا خواهر یا دختر شما سرطان سینه دارند نزد مشاور ژنتیک رفته و آزمایشات اولیه را انجام دهید .

● ورزش و سرطان سینه
به اعتقاد پژوهشگران تندرستی ، زنان در هر گروه سنی می تواند با انجام حرکات ورزش به طور منظم میزان خطر ابتلا به سرطان سینه را کاهش دهد .

مطالعات علمی بارها نشان داده است که ورزش منظم به بدن انسان در مقابله با بیماری ها کمک می کند .
محققان دریافته اند ورزش های متداول مانند پیاده روی ،دوچرخه سواری یا شنا که در هفته پنج بار تکرار شود بیش از هر فعالیت دیگر موثر بوده است .

فعالیت همگانی همچنین خطر سرطان سینه را در زنانی که احتمال آنها به این سرطان بیش از سایر افراد است نیز کاهش می دهد .

در دو گروه خطر احتمال ابتلای آنها به سرطان سینه بالا است .
یکی آن دسته که در خانواده آنها سابقه سرطان سینه بوده است و گروه دیگر کسانی که از درمان جایگزینی هورمونی استفاده می کنند که تحقیقات نشان می دهد که ورزش برای زنان لاغر تا وزن متعارف و حتی آنهایی که کمی چاق هستند بیش از دیگر زنان سودمند است .

مطالعات نشان می دهد از بین هر سه زن یک نفر در طول زندگی خود دچار سرطان می شود و سرطان سینه هم از شایع ترین علت مرگ و میر در زنان است امید است که با تشخیص سریع درمان قطعی آن صورت پذیرد .

●  هفت  تفکر اشتباه در رابطه با سرطان پستان :

باورغلط اول: توده‌های پستانی تقریبا همیشه سرطان هستند.
این عقیده نادرستی است که هر توده‌ ای در پستان به معنی وجود سرطان است. به گفته محققان انجمن سرطان آمریکا، اگر چه هر خانمی در پستان خود که احساس توده‌ داشت باید به فکر سرطان باشد تا عکس این موضوع ثابت شود، اما این نباید زنان را نگران کند.

هر چه سن یک زن بیش تر باشد، احتمال بیش تری دارد تا یکی از ۷ تا ۸ نفری باشد که مبتلا به سرطان پستان می ‌شوند. همچنین احتمال بیش تری وجود دارد که توده ‌های پستانی در زنان سالمند و زنانی که به دوران یائسگی نزدیک می‌ شوند و یا یائسه شده‌ اند سرطانی شوند.

وقتی یک توده پستانی سرطانی نباشد، به چه دلیل ممکن است ایجاد شده باشد؟ این توده‌ ها ممکن است کیست ‌هایی باشند که معمولا خطرناک نیستند، اما ممکن است رشد غیر سرطانی و غیر طبیعی سلول‌ ها باشد نظیر فیبروآدنوما که کمتر شایع است و یا لخته ‌های خونی که موجب ایجاد توده می‌ شوند.

همچنین این توده ‌های کاذب ممکن است در اثر تغییرات هورمونی ایجاد شوند که در واقع اصلا آن ها توده نیستند.

به هر حال دلیل توده‌ های پستانی هر چه باشد، نباید مورد غفلت واقع شود و باید از سوی پزشک اطمینان حاصل شود که خطرناک نیستند.

گاهی لازم است معاینه جسمی از سوی پزشک صورت گرفته و گاهی نیاز به ماموگرافی و در برخی اوقات نیاز به سونوگرافی است. با انجام این آزمون‌ ها علت توده ‌های پستانی دقیقا مشخص خواهد شد.

باور غلط دوم: سرطان پستان همیشه همراه با توده ‌ای قابل لمس است.
همیشه این ‌طور نیست. به گفته محققان دانشگاه لومباردی شهر جورج واشنگتن همیشه سرطان‌ های پستان با توده همراه نیستند. گاهی اوقات قبل از این که خانمی احساس توده در پستان خود داشته باشد، بعد از انجام ماموگرافی مشخص می ‌شود که او دچار سرطان پستان است. بسیاری از سرطان‌ ها هنگام آزمون‌ های غربالگری ماموگرافی تشخیص داده می‌ شوند.

باور غلط سوم: توده‌ های سرطانی با توده‌ های خوش ‌خیم تفاوت دارند.
اگر این ‌طور فکر می ‌کنید بدانید که همیشه توده‌ های سرطانی متفاوت از توده‌ های خوش‌ خیم نیستند. توده‌ های سرطانی و توده‌ های غیر سرطانی یا همان خوش ‌خیم، ممکن است با یکدیگر اشتباه گرفته شوند.

زنان غالبا فکر می ‌کنند وقتی توده‌ ای سرطانی باشد، آن را به صورت توده ‌ای سفت احساس می ‌کنند که به اطراف حرکت نمی‌ کند. این در حالی است که توده ‌های پستانی همچنین ممکن است نرم و متحرک باشند.

بنابراین همیشه نمی ‌توان گفت که توده‌ های سفت، سرطانی و توده‌ های نرم، بی ‌خطر هستند.

در حالی که ۴۰ درصد زنان در زندگی خود با توده‌ های پستانی مواجه می ‌شوند، باورهای رایج درباره این توده‌ ها کم نیست.

کیست‌ ها در صورتی که عمقی باشند احساس سوزش ایجاد می‌ کنند. اما اگر این کیست‌ ها سطحی باشند غالبا نرم و گرد حس می ‌شوند.

اگر توده‌ های پستانی عمقی باشند قادر هستند بافت پستان را به جلو برانند. گاهی توده‌ هایی که در لمس به نظر خوش‌ خیم و نرم و متحرک می ‌آیند می ‌توانند سرطان باشند.

توده‌ هایی که با لمس آن ها زنان احساس خراش و سوزش داشته باشند معمولا خوش ‌خیم هستند و اما بهترین توصیه این است که اگر هنگام لمس هر احساسی داشتید باید مورد بررسی قرار بگیرید.

باور غلط چهارم: نباید نگران توده‌ های کوچک بود.
این باور غلط است که نباید با لمس توده‌ های کوچک در پستان احساس نگرانی کرد. توده‌ های سرطان ‌ها می ‌توانند در زمان شروع بسیار کوچک باشند. اندازه یا سایز توده ‌های پستانی راه خوبی برای تصمیم ‌گیری در مورد بی‌ خطری یا سرطانی بودن توده ‌ها نیست.

در برخی از زنان توده‌ های پستانی به اندازه ی یک نخود و در برخی دیگر اندازه ی این توده‌ ها حتی به حد یک گریپ ‌فروت هم می ‌رسد. با انجام ماموگرافی حتی توده‌ های بسیار کوچک مشخص می ‌شوند. وقتی زنان واقعا در پستان خود توده ‌ای را حس می ‌کنند اندازه ی آن ها معمولا کمتر از ۲/۵ سانتی ‌متر قطر دارد یعنی چیزی به اندازه یک آلبالو.

باور غلط پنجم: مراجعه فوری ضروری نیست.
این باور غلط را از ذهن خود دور کنید که با لمس توده نباید سریع به پزشک مراجعه کرد. مخصوصا اگر شما خانمی هستید که سن‌ تان کمی بالا رفته است به تأخیر انداختن مراجعه و پیگیری توده پستانی کار درستی نیست. هر توده‌ ای در پستان باید توسط پزشک مورد ارزیابی کامل قرار گیرد.

گاهی پزشک توصیه می‌ کند که بعد از دوران قاعدگی برای بررسی بیش تر مراجعه کنند. ممکن است این توده نوعی کیست باشد و با قاعدگی و تغییرات هورمونی تغییر کند. زنانی که به سن یائسگی نزدیک می ‌شوند احتمال کمتری وجود دارد تا دچار تغییرات توده ناشی از تاثیرات هورمونی شوند، بنابراین نباید ارزیابی‌ های پستانی به تاخیر انداخته شود.

اما این سوال مطرح می ‌شود که چه زمانی باید به پزشک مراجعه کرد؟
پزشکان توصیه می ‌کنند در هر سنی که هستید حتما حداکثر ۲ تا ۴ هفته بعد از لمس توده به پزشک مراجعه کنید. حتی بهتر است بلافاصله پس از لمس توده به پزشک مراجعه کنید. این پزشک است که زمان مراجعه بعدی را تعیین می ‌کند و زنان خود نباید در مورد آن تصمیم بگیرند.

عده‌ای از زنان خود را با اطرافیان و آشنایان خود مقایسه می ‌کنند و به گمان این که توده پستانی آن ها هم ممکن است کیست باشد و برطرف می ‌شود به پزشک مراجعه نمی‌ کنند. در حالی که اگر توده‌ ای سرطانی باشد حتی یک هفته و یا یک ماه هم برای درمان ارزشمند است، مخصوصا اگر فرد جوان باشد.

باور غلط ششم: یک توده می ‌تواند سرطانی باشد، حتی در زنانی که تاریخچه خانوادگی سرطان ندارند.
این باور هم واقعیت مطلق ندارد. تنها ۵ تا ۱۰ درصد از سرطان‌ های پستان، ارثی است.

اکثریت زنانی که دچار سرطان پستان می ‌شوند هیچ عامل خطری ندارند. پس این جمله هم واقعیت ندارد که اگر خانمی در خانواده‌ ای زندگی می‌ کرد که تاریخچه سرطان در آن وجود نداشت، توده‌ های پستانی هرگز سرطانی نخواهند شد.

باور غلط هفتم: در زنانی با داشتن تاریخچه کیست، توده‌ های پستانی سرطانی نیستند.
همیشه این ‌طور نیست. برخی از زنان که سالیان زیاد در پستان خود کیست داشته ‌اند نباید تصور کنند که این کیست‌ ها نگران‌ کننده نخواهند شد، چرا که ممکن است کیست‌ ها هم دچار تغییراتی شده و به توده‌ های سرطانی تبدیل شوند.

همه خانم‌ ها باید توجه کنند که هر زمانی که در پستان ‌های خود توده‌ ای جدید یافتند باید فورا به پزشک مراجعه کنند تا نگرانی‌ های شان برطرف شود، چرا که ممکن است این توده از همان کیست ‌های قدیمی نباشد.

معاینه فردی برای تشخیص سرطان سینه:

با توجه به اینکه سرطان پستان از عوامل مهم مرگ و میر در زنان به شمار می رود، معاینة پستان یک بخش مهم از معاینات بالینی را تشکیل می دهد.

معمولاً برای این معاینات، بیماران به پزشک متخصص زنان ارجاع داده می شوند. در حالی که به دلیل ارتباط بین تشخیص زود هنگام بیماری و نتایج درمانی قابل توجه آن، هر پزشکی باید وظیفة انجام معاینات مربوطه و بررسیهای تشخیصی لازم را در مراحل اولیة کشف هرگونه یافتة غیر طبیعی به عهده گیرد.

خود زنان نیز باید جهت خودآزمایی پستان ها آموزش دیده و اقدام کنند. به کمک خودآزمایی می توان امکان شناسایی هر چه زودتر سرطان پستان و اخذ بهترین تصمیم درمانی را فراهم آورد.

گرچه سرطان پستان در مردان نادر است ولی در صورت وجود هر نوع ضایعة یک طرفه، باید همانند زنان مورد بررسی قرار گیرند.

در جلوی آینه ایستاده و دستها را بالای سرتان ببرید طوری که بازوها در طرفین باشد و شکل منطقه سینه و پوست آن را بررسی کنید. در این ناحیه نباید تغییر رنگ یا شکل محسوسی ببینید، بعد دستها را چرب نموده و ناحیه زیربغل و سینه‌ها را لمس کنید، در این حالت در صورت وجود هرگونه برآمدگی یا توده، ‌فرد متوجه آن خواهد شد.

 در مرحله بعد دراز کشیده و بالشی را زیر گردن خود بگذارید، یک دست را بالای سر برده و دست دیگر را به طور عرضی در موازات سینه قرار دهید اغلب تغییراتی که در سینه حس می‌شود، نشانه سرطان نیست، مثل تورم سینه در دوران قاعدگی ولی اگر پس از چند روز از دوران قاعدگی، تست سینه را انجام دادیم باید نشانه‌های غیرمعمول را جدی بگیریم.




موضوعات مرتبط: عمومی , بارداری , بیماری های فصلی , سرطان ها , داروها ,
برچسب‌ها: مروری بر علائم و نشانه‌های هشدار دهنده سرطان پستان ,
تاریخ : پنجشنبه 7 مرداد 1389
نویسنده : کیان کیانی

مصرف الکل خوب است یا بد ؟

تمایل به نوشیدن الکل بسیار زودتر از آنی شکل گرفته که تاکنون حدس زده می‌شد. نتایج تحقیقات پژوهشگران می گوید  در عصر حجر حدود ۹ هزار سال پیش ساکنین دهی در چین نوعی نوشیدنی با ۱۰ درصد الکل درست می‌کردند. این نوشیدنی که به انگلیسی به آن مید (Mead) و در آلمانی مت (Met) می‌گویند، عمدتا از عسل و آب درست می‌شود. در آلمانی اصطلاح دیگری هم به کار می‌رود که ترجمه آن “شراب عسل” می‌شود.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز  ، محققین می گویند الکل به انسانها کمک می‌کرده تا در شرایط سخت آن دوران زندگی راحت‌تری داشته باشند. برای همین هم در دوران نوسنگی تولید ابتدایی نوشیدنی‌های الکلی در مناطق مختلف دنیا رواج یافت.

اما در عصر حاضر ثابت شده است که مصرف الکل حتی مصرف کم آن به خصوص اگر همراه با دیگر مواد اعتیاد آور باشد به مهارت رانندگی صدمه و آسیب می رساند. پس از ۸ تا ۱۲ ساعت که از مصرف زیاد آن بگذرد، سردرد، تهوع، لرزش و استفراغ ایجاد می شود.

  مصرف خیلی زیاد آن ممکن است موجب فلج شدن فعالیتهای مغزی و دستگاه تنفسی و در نتیجه مرگ می گردد. به طور کلی این اثرات چنانچه همراه با مصرف آرام بخشها و دیگر داروهای تضعیف کننده باشد، تشدید می گردد. مصرف زیاد آن همراه با داروهای ضد افسردگی از جمله بار بیتوریک ها اغلب ممکن است، موجب مرگ فرد گردد. مصرف منظم و مستمر حداقل ۴ بار نوشابه های الکلی در روز ممکن است در بلند مدت و به تدریج موجب آسیب کبد، مغز، قلب، و دیگر اعضای بدن گردد.

مصرف مداوم نوشابه های الکلی موجب سایروز کبدی، پانکریت و اختلالات کیسه صفرا، ناراحتی های گوارشی، زخم معده و اثنی عشر، گاستریت و برخی از سرطانها در دستگاه جهاز هاضمه می گردد.

نقشهای دستگاه عصبی از جمله نارسایی های اعمال هوشی، حرکتی و بی ثباتی هیجانی، کاهش ادراک حسی و سرانجام از دست دادن حافظه و فراموشی، تیرگی بینایی در بیشتر افراد معتاد به الکل دیده می شود. شایع ترین اختلال سیستم عصبی در الکلیسم مزمن، آسیب قرنیه و اعصاب چشم است. آسیب به مغز و ضایعات نسوج مغز، ناراحتی های قلبی از جمله آریتمی و تاکیکاردی از عوارض سوء مصرف است. الکل، رگهای کرونری قلب را کاهش می دهد.

این ماده در مردان موجب ضعف قوای جنسی می گردد و قدرت باروری آنان را کاهش می دهد. مصرف مزمن و زیاد مشروبات الکلی موجب اضطراب، عصبانیت و تند خویی، تحریک پذیری دلیریوم، ترمنس و دپرسیون سیستم اعصاب مرکزی می گرد. از هم پاشیدگی زندگی خانوادگی، شغل و اجتماعی به طور کلی اعمال ضد اجتماعی و زوال ابعاد شخصیتی در نتیجه ادامه مصرف مشروبات الکلی پدیدار می گردد.

الکل اتانول یکی از داروهای اعتیاد آور محسوب می شود که به عنوان ماده آرام بخش برای خواص نشاط آور آن مصرف می شود. افزایش مقدار مصرفی آن به منظور ایجاد اثر مطلوب، ممکن است موجب ایجاد تحمل و وابستگی فیزیکی گردد. مصرف کنندگان مزمن یا افراد معتاد به آن ممکن است به مقدار ثابت مشروب بنوشند بدون اینکه مست شوند، در این صورت احتمال دارد که یک نوع وابستگی جسمی و روانی در آنان به الکل به وجود آید که قطع مصرف آن، نشانه های ترک را به صورت تحریک پذیری زیاد، تشنج، دلیریوم ترمنس، حالات بی قراری یا عصبانیت، بی خوابی، بد اشتهایی، عرق کردن و استفراغ ظاهر می سازد.

در کشورهای پیشرفته ، الکل از علل شایع تصادف است چون زمان پاسخ دهی عصبی را کاهش می‌دهد.استفاده زیاد از الکل می‌تواند به کبد آسیب بزند و ایجاد هپاتیت الکلی باشد و یا بیماری کبد چرب را ایجاد کند.

یک کبد چرب می‌تواند به سیروز کبدی تبدیل شود و سیروز کبدی مرحله نهایی بیماری کبد است که در آن کبد عملکرد خود را از دست می‌دهد.

الکل ، ریسک ابتلا به سرطانهای مری، گلو، حنجره، دهان و سینه را افزایش می‌دهد. نوشیدن الکل می‌تواند به مخاط روده باریک و معده آسیب بزند و این آسیب می‌تواند توانایی بدن را در جذب مواد غذایی تحت تاثیر قرار دهد.

الکل می‌تواند توانایی جنسی را در انسان تحت تاثیر قرار داده و آن را کاهش دهد . خانمهای باردار نباید الکل بنوشند. نوشیدن الکل در دوران بارداری می‌تواند جنین را به سندرم چنین الکلی مبتلا کند.

استفاده بیش از اندازه الکل علاوه بر اینکه انسان را به کمبود ویتامین ب-۱ ( تیامین ) مبتلا می‌کند، باعث آسیبهای مغزی برگشت ناپذیر هم می‌شود .

در افرادی که از الکل استفاده می‌کنند یکی از مشکلات این است که این افراد سیگاری باشند، استفاده همزمان از سیگار و الکل باعث چند برابر شدن خطر ابتلا به سرطال مری می‌شود.

برخی از منابع پزشکی معتقدند که استفاده مداوم از الکل برای دستگاه قلب و عروق انسان مفید است اما این موضوع کاملا ثابت نشده است و اگر بخواهیم فایده الکل و زیانهای آن را با هم مقایسه کنیم هنوز هم مشخص نیست کدامیک بر دیگری برتری دارد.

توصیه پزشکان این است که اگر با دانستن تمام آسیب‌های ناشی از الکل، شما تصمیم به خوردن الکل گرفته‌اید، در خوردن آن زیاده روی نکنید و خود را با الکل مسموم نکنید .از نظر مقدار، شما نباید بیشتر از یک گیلاس الکل از هر نوع را روزانه مصرف کنید .

 الکل به عنوان داروی اعتیاد آور، قدرت ایجاد وابستگی جسمی و روانی را دارد.

تــمـام الـکل هـا دارای ایـن خواص می بـاشنـد

۱- الکل در دمای اتاق یک مایع شفاف میباشد.

۲- چـگالی الکل از آب بیشتر بوده و سریـعتـر ازآب تبخیر میگردد. این ویژگی الکل را تقـطیر پذیرمیکند.

۳- الکل بسهولت در آب حل میشود.

۴- الکل قابل اشتعال میباشد.

روشهای تولید الکل متفاوت میباشد:

۱- از تخمیر حبوبات و میوه ها (مانند آبجو)

۲- از تقطیرحبوبات و میوه ها (مانند ودکا، ویسکی، جین)

۳- از تـغـییر شـیمیایی در سوختـهای فسـیلی هـمچـون گاز، زغال سنگ و نفت ( الکل صنعتی )

۴- از ترکیـب شیـمیـایی مـنوکســید کربن و هیدروژن (مانند متانول و الکل چوب)

الـکـل موجود در مشروبات الکلی از نوع اتیل الکل (اتانول) می بـاشد. مـیـزان اتـانـول در برخی مشروبات الکلی این چنین است:

آبجو: ۴ الی ۶ درصد

شراب: ۷ الی ۱۵ درصد

شامپاین: % ۸ الی ۱۴ درصد

مشروبات الکلی تقطیر شده همچون جین، ودکا، ویسکی:۴۰ الی ۹۵ درصد
نحوه جذب الکل در بدن

پـس مـصرف الـکـل در حـدود ۲۰ درصـد آن از طـریق معـده جذب شده و ۸۰ درصد مابقی در روده کوچک جـذب بـــدن میگردد. سرعت جذب الکل و میزان قدرت مست کنندگی آن به عوامل زیر بستگی دارد:

۱- پر و خالی بودن معده: چون بیشتر الکل مصرفی ازطـریــق روده کوچک جذب بدن میگردد، بنابراین اگر مـعـده شـما از غذا پر باشد، دریچه معده برای هضم غذا بـستـه شـده و عبـور الـکل بـه روده کــوچک کند می گردد و مـدت بیشتری الکل در معده باقی میماند.

۲- وزن بدن: هـر چه فرد وزنش بیشتر باشد، دیرتر تحت تاثیر الکل قرار میگیرد زیرا الکل پس از ورود به جریان خون در آب کل بدن حل شده و در واقع توزیع میگردد. بـنـابـراین افراد سنگین وزن تر به خاطر آب بیشتر در بدنشان، دیرتر تـحت تاثیر الکل واقع میشوند.

۳- چربی بدن: به علت آنکه الکل قادر به حل شدن در چربی نمیباشد، هـر چـه مـیزان چربی بدن بیشتر باشد، فرد بیشتر تحت تاثیر قرار می گیرد. عـکس مـوضـوع نـیز صـدق میکند افراد عضلانی دیرتر تحت تاثیر قرار میگیرند.

۴- جنـســیت: زنـان زودتـر از مـردان تـحـت تـاثـیـر قــرارمی گیـرند حـتـی اگـر وزنشـان بـرابر باشد. علت آن این اسـت کـه میـزان چـربـی بــدن زنان بیشتر از بدن مردان میباشد. همچنین بافت عضلانی در زنان کمـتر از مردان اسـت. زنـان هـمچنین فاقد آنزیم تجزیه کننده الکل بوده(دی هیدروژناز) که به عنـوان سـد محـافظ در معده عمل کرده و نقش تجزیه الکل را بعده دارد. همچنین زنانی که از قرصهای ضد بارداری استفاده می کنند، بیـشتر تحت تاثیر الکل هستند بـه عـلت آنـکـه قرصـهای ضـد بارداری متابولیسم الکل را کاهش میدهند.

۵- غلضت الکل: هر چه غلظت الکل بیشتر باشد، جـذب آن بیـشتـر و سـریـعتر است.

۶- سرعت نوشیدن، محـیط مـصرف (خانه، میـهمانـی، محل کار)، خـستگی ( چون کبد آنزیم کمتری تولید میکند)، نوع مشروب (مشروبات گازدار جذب الکل را افزایش میدهند) نیز در سرعت جذب الکل و تاثیر آن، موثر میباشند.

۷- اگر الکل همراه با دیگر قرصهای روانگران (اکستازی) مـصرف گـردند قدرت سرکوبگری الکل افزایش یافته و میتواند بسیار خطرناک باشد.

۸- افراد الکلی: افرادی که بطور مستمر الکل مصرف می کنند، نسـبـت به آن مقاومت پیدا کرده و در واقع بدنشان به مصرف الکل سازگاری پیدا می کند. بـنابـراین بـرای ایـجاد حالت مستی به الکل بیشتری نیاز دارند زیرا:

کبدشان در پی سازش، آنزیم تجزیه کننده بیشتری ترشح میکند فعالیت نورونهای دستگاه عصبی و مغزشان افزایش می یابد راه های دفع الکل، اثرات زیانبار کوتاه مدت و بلند مدت…

راه های دفع الکل

الکل از ۴ طریق دفع میگردد:

کـلیـه ۵ درصـد الـکل را از طریق ادرار از بـدن خارج می کند ششـهـا ۵ درصـد الـکـل را از طـریـق بـاز دم خـارج می کنند مقدار بسیاراندکی از طریق تعریق دفع میگردد قسمت اعظم الکل توسط آنـزیمـهای کـبد اکسید شـده و به اسـیـد استـیـک، دی اکسید کربن و آب تبدیل می گردد

بطور متوسط یک انسان معمولی قادر است ۱۵ میلی لیـتـر الـکل را در طـی یـک ساعت دفع کند.

میزان غلظت الکل خون

با اندازه گیری میزان الکل موجود در خون فرد میتوان تعیین کـرد چه میزان فرد تحت تاثیر الکل می باشـد. در زیــر حالات ایجاد شده در فرد بر اساس میزان درصد الکل درون خون بیان گردیده است:

مرحله نشاط آور (%۰٫۱۲-۰٫۰۳): افزایش اعتماد بنفس و شجاعت فرد، فرد پر حرف تر و اجتماعی تر می شـود، دقـتـش کـاهش مـی یـابد، چـهره افـروخته، قضاوتش مختل می گردد، معمولا اولین جمله ای که به ذهنش میـرسـد را بـیان میکند، در حرکات ظریف مانند نوشتن دچار مشکل می شود.

مـرحله برانگیختگی (%۰٫۲۵-۰٫۰۹): خـواب آلـوده، در درک و بـخـاطـــر آوردن موضوعات گذشته دچار مشکل می گردد، واکـنش وی در بـرابـر مـحرکات کاهش می یابد، حرکات بدن ناهماهنگ می شـود، بـیـنایـی مخـتـل مـی شــود. حـس چشایی و شنوایی کاهش می یابد.

مرحله سرگشتگی (%۰٫۳۰-۰٫۱۸): فرد گیج و مـبهوت است، شـایـد نـدانـد کجاست و مشغول چه کاریست، سرگیجه دارد و تلوتلو می خـورد، بـیـش از حد احـساساتی، خشن و یـا مـهربان مـی گـردد، خـواب آلـوده اسـت و درد را دیـرتـر احسـاس میکند، حرکات ناهماهنگ است، قادر به گرفتن شیئ که به سـمتـش پرتاب میگردد نیست.

مرحله بهت (%۰٫۴-۰٫۲۵): قادر به حرکت نیست، به محـرکات واکنش نشان نمی دهد، قادر به نشستن و ایستادن نیست، استفراغ می کند، مـمکن است بیهوش گردد.

مرحله کما (%۰٫۵۰-۰٫۳۵): فرد بیهوش است، احساس شدید سرما،تنفس کم عمق و آهسته میگردد، ضربان قلب کاهش می یابد، امکان مرگ وجود دارد.

مرحله مرگ: میزان ۰٫۵۰ درصد و یا بیشتر الکل در خون سبب مرگ می گردد.
اثرات کوتاه مدت الکل بر بدن

ارتـباطهای بین سلولهای عصبی تداخل کرده و فــعـالـیـت گـذرگاه های مـحـرک عـصبـی را ســرکـوب و گـذرگاه هـای بازدارنده عصبی را افزایش می دهـد. در کـل یک سرکوبگر دستگاه عصبی می باشد. اتساع مردمک چشم، افزایش ضـربان قـلب، بـی خـوابـی، تـهـوع و اسـتفراق، سرگیجه،احـساس بـی قـراری، خستـگی و اضطراب، جـریـان خـون ســطحی افزایش یافته که موجب تعریق بدن میـشود امـا

جریان خون عضلانی را کاهش داده و موجب درد عضلانی میـگردد. اعتـماد بنفس و شجاعت فرد افزایش می یـابـد.

کنترل رفتاری کاهش یافـتـه و مـمـکن اسـت فرد دست به عملی زده و یا حرفی بزند که بعدا پشیمان گردد. فرد اجتماعی تر می شود. تـعادل بدن کاهش می یابد، قوه تشخیص فرد کاهش می یابد، واکنش های کند به محرکات. چـون سبب دفع آب بدن میگردد، ایجاد تشنگی و نیاز به دفع ادرار افزایش مییابد. مـیـدان دیـد فرد کاهش یافته و گویی دچار نزدیک بینی می گـردد و تنـها اشـیـاء و افراد نزدیک بخود را دیده و به آنها توجه میکند.

اثرات بلند مدت(افراد الکلی)

از دست دادن حافظه، تغییر شخصیت، اختلال در سیستم عصبی،مشکلات پوسـتـــی، اسهال، سوء تـغـذیـه، مشـکـلات مـالی و خـانـوادگـی، رفتـار خـشونت آمـیــز، اضـطـراب و افسردگی شدید، آسیب به مخاط بینی، آسیب دائمی به کبد و مغز، سرطان سیـنه، حنجره، لب و مری، سقط جنین، ناباروری، بی میلی جنسی، زخم معده، فشـار خــون بالا و سکته قلبی، کم خونی، تورم کبد، اختلال در سیستم ایمنی بدن.

نکته: در صورت مصمومیت فرد به الـکل، نه نـوشیـدن قـهـوه و یـا دوش آب سـرد و دیــگر اعمال کارساز نمی بـاشد. تـنها زمان نیاز است تا الکل بطور کامل از بدنشان دفع گردد. این زمان معمولا ۱۰ ساعت بطول می انجامد. در صورت مصمومیت شدید حتما بیمار را به بیمارستان منتقل کنید.

در پایان به خاطر بسپارید که الکل یک سم میباشد و نه یک نوشیدنی نشاط آور.

آیا  می توانیم الکل مصرف کنیم ؟

یکی از علل عمده مرگ و میر جوانان نوشیدن الکل و رانندگی در حالت مستی است . الکل در عین حال یکی از دلایل مهم بزهکاری ، ارتکاب جرم ، موفق نشدن در مدرسه ، مسایل اجتماعی و عاطفی و خودکشی و استعمال مواد مخدر است .

بر اساس آمار موجود ۷۵ درصد نوجوانانی که الکل می نوشند ، یکبار مواد مخدر را امتحان کرده اند ، و این رقم در میان نوجوانانی که الکل مصرف نکرده اند به ۱۴ درصد کاهش می یابد .

درصد قابل توجه ای از این افراد نوشیدن الکل را از سنین پایین شروع کرده اند . شروع مصرف الکل ۱۰ تا ۲۵ درصد نوجوانها مربوط به دوران ۱۱ تا ۱۳ سالگی آنها می شود ، حتی دانش آموزان کلاس چهارم دبیرستان که مصرف الکل برای دانش آموزان هم سن و سال آنها مساله بزرگی است .

در این جا هم نظیر سیگار کشیدن ، جوانها از نوشیدن الکل و مضارات آن اطلاعات درستی ندارند . از جمله متداول ترین اسطوره های موجود درباره مصرف الکل می توان به موارد زیر اشاره کرد .

 نوشیدن الکل بی ضر است ؟

الکل یک ماده مخدر شبیه به نیکوتین یا هروئین است . بر خلاف غذا که باید جذب شود الکل مستقیما وارد جریان خون می شود ، از آنجایی که نوجوانان از بالغ ها کوچکتر هستند تاثیر الکل روی مغز و بدن آنها بیشتر است . جمعی که الکل وابسته می شوند و به وجود آن در خونشان احتیاج پیدا می کنند به این گروه الکلی می گویند .

الکل روی بخش های کنترل مغز اثر می گذارد . هماهنگی بدن را مختل می کند ، موانع بازدارنده و کنترل کننده را رفع می کند و احساس کاذب از اعتماد به نفس در اشخاص تولید می کند و اینگونه است که بسیاری از کسانی که الکل نوشیده اند هنگام رانندگی با سرعت زیاد رانندگی می کنند و باعث تصادف می شوند .

 الکل مشکلات را بر طرف می سازد ؟

الکل احساسات را تندتر می کند و اشکال این جاست که معلوم نیست کدام یک از احساسات ما آزاد می شوند . هر کس نسبت به مصرف الکل به شکلی واکنشی نشان می دهد . از آن گذشته یک شخص واحد نیز در هر بار مصرف الکل واکنش نشان می دهد . از آن گذشته نوشیدن الکل باعث شدت مشکلات می شود .

 الکل انسان را اجتماعی می کند ؟

هر کس در مواقعی احساس خجالت دارد . این امر به ویژه در میهمانی هایی که اشخاص همه را لزوما نمی شناسند بیشتر است . در این شرایط بعضی ها احساس می کنند با خوردن الکل راحت تر می شوند ، اما این راه حل مشکل نیست ، بعد از مصرف چند بار الکل فرد دچار اعتیاد می شود و دیگر بدون مصرف الکل نمی تواند در چنین مجالسی شرکت کند .

از مضرات الکل می توان به سرطان ریه ، سرطان معده ، پوکی استخوان ، سکته مغزی ، تشنج ، سرطان حنجره ، بیماریهای کلیه ، نتوانی جنسی و دهه ها بیماری دیگر نام برد .

الکل و بارداری:

 استفاده از مشروبات الکلی در دوران بارداری موجب ایجاد ناراحتی های جدی و غیر طبیعی شدن نوزاد می گردد. زنان بارداری که در دوران بارداری به حد زیاد مشروب می نوشند، ممکن است کودکان غیر طبیعی با نقیصه های ذهنی یا جسمی به دنیا آورند.

در یک آزمایشگاه – که در اثرات الکل بر روی جنین مادران الکلی آزمایش انجام شد- مشخص گردید که: نوشیدن زیاد و سپس قطع مصرف الکل در دوران بارداری، اثراتی را بر جنین می گذارد.

در ۳۲۲ نوزادی که غیر طبیعی بودند، ۳۲ درصد آنان متعلق به مادران مشروب خوار در حد افراط بودند و ۱۴ درصد آنان متعلق به مادران مشروب خوار در حد متعادل و ۹ درصد آنان متعلق به مادرانی که ترک کرده و در حال محرومیت به سر می برند.

 ۲۰ نفر از ۱۶۲ نوزادی که پس از تولد دچار سندرم قطع الکل بودند، متعلق به مادرانی بودند که در دوران بارداری شان روزانه ۳۰۰ میلی لیتر یا بیشتر مشروبات الکلی می نوشیده اند.




موضوعات مرتبط: عمومی , بارداری , بیماری های فصلی ,
برچسب‌ها: مصرف الکل خوب است یا بد ؟ ,
تاریخ : پنجشنبه 7 مرداد 1389
نویسنده : کیان کیانی

شنا کردن در استخر خطر ابتلا به آسم و سرطان مثانه را افزایش دهد

پژوهشگران می گویند مواد میکروب زدایی استخرها، خطر بروز آسم و سرطان را تشدید می کنند . آنان اعلام کردند ترکیب مواد گندزدا در آب استخرها با ضد آفتاب‌ها و عرق بدن می‌تواند مواد شیمیایی سمی تولید کند که در نهایت منجر به سرطان می‌شود.
   طبق آخرین مطالعات محققان دانشگاه ایلینویز، یک شیرجه در استخر در یک روز داغ تابستانی شاید آنقدرها هم که تصور می کنید برای شما بی خطر نباشد، چون آزمایشات نشان می دهد که استفاده از ترکیبات و مواد ضدعفونی کننده استخرهای شنا می تواند خطر ابتلا به آسم و سرطان مثانه را افزایش دهد.

این مواد گندزدا که برای جلوگیری از سرایت بیماری‌ها به آب استخر اضافه می‌شوند می‌توانند با ادرار و حتی موی شناگرها واکنش داده و باعث ابتلا به آسم و سرطان مثانه شود.
محصولاتی مانند ضد آفتاب‌ها و روغن‌ها دارای نیتروژن هستند که می‌توانند با گندزداها واکنش داده و مواد شیمایی سمی تولید کنند که باعث جهش ژنی می‌شوند.
این جهش‌های ژنی می‌تواند باعث نواقص مادرزادی شده، روند پیر شدن را تسریع کرده و منجر به مشکلات تنفسی شوند. حتی در صورت مواجه دراز مدت با این مواد شیمایی احتمال بروز سرطان هم وجود دارد.
یک گروه از محققان از دانشگاه ایلینویز نمونه‌هایی از آب شیر و آب استخر را با استفاده از تکنولوژی دی.ان.ای مقایسه کرده و متوجه شدند آب استخرها بیش‌تر باعث بروز آسیب‌های سلولی در انسان‌ها می‌شوند.

محقق ارشد این مطالعات پروفسور مایکل پلوا در این باره گفت: همه انواع منابع آبی در معرض مواد ارگانیک مانند برگ‌های در حال فساد، میکروب‌ها و دیگر اشکال حیات‌های مرده هستند.
علاوه بر این مواد ارگانیک و گندزداها، آب استخر شامل عرق، مو، پوست، ادرار و محصولات مصرفی مانند لوازم آرایشی و ضد آفتاب‌ها نیز هستند.

با انجام تحقیقات بیش‌تر ما اثبات کردیم که آب استخرها باعث بروز آسیب‌های ژنتیکی بیش‌تری در مقایسه با آب شیر می‌شوند. به همین دلیل باید در انتخاب مواد گندزدا در آب استخرها دقت بیش‌تری شود.
بررسی‌ها نشان می‌دهد بهترین راه برای ضد عفونی کردن آب استخرها استفاده از اشعه ماورا بنفش به همراه کلر زدن است.

علاوه بر آن شناگرها می‌توانند با دوش گرفتن قبل از وارد شدن به استخر و پاک کردن محصولات آرایشی و کرم‌های ضد آفتاب به کاهش تاثیر این مواد شیمایی کمک کنند.

شنا کردن نه تنها یک تفریح و سرگرمی است، بلکه یک شکل معمول ورزش حرفه ای در بسیاری از کشورها است.

بنابراین میکروب زدایی از استخرها برای جلوگیری از انتشار بیماریهای عفونی امری حیاتی و اجتناب ناپذیر است اما مایکل پالیوا، پروفسور ژنتیک دانشگاه ایلینویز در این باره هشدار داد: وقتی این محصولات ضدعفونی کننده با مواد ارگانیک موجود در استخرها واکنش انجام می دهند، می تواند پیامدهای منفی و مضری برای سلامت انسانها داشته باشد.

موادی که برای ضدعفونی آب استخرها مورد استفاده قرار می گیرند، متفاوت از مواد پاکسازی کننده آب شرب هستند.

محصولات میکروب زدایی استخرها اغلب غنی از نیتروژن هستند که احتمال تولید پس ماندهای نیتروژنی در آب را افزایش می دهد و این ترکیبات با سایر مواد موجود در آب می توانند واکنش شیمیایی انجام داده و فراورده های سمی تری تولید کنند که سلامت انسان را تهدید می کند.

در واقع، موادی که برای تصفیه و میکروب زدایی آب استخرها استفاده می شود، مشخصاً کلر، باعث ایجاد برخی آلرژی ها می شود.

نکته اینجاست که میزان مصرف کلر از نظر بهداشتی، استاندارد مشخصی دارد. اما مصرف کم آن باعث ازدیاد میکروب ها و قارچ ها می شود و از سوی دیگر، مصرف زیاد آن آلرژی زا و تشدید کننده بیماری است.

این آلرژیها، علائم چشمی به صورت قرمزی، خارش، ریزش اشک و تحریک و سوزش چشم و یا علائم بینی مثل عطسه، آب ریزش، خارش و گرفتگی بینی ایجاد می کنند.

در بیماران مبتلا به آسم نیز علائمی چون سرفه، خس خس و تنگی نفس دیده می شود. وی معتقد است این علائم، زمانی که فرد در آب است یا حتی ساعت ها بعد از تماس با آب، می تواند بروز کند یا تشدید شود.




موضوعات مرتبط: عمومی , بیماری های فصلی , سرطان ها ,
برچسب‌ها: شنا کردن در استخر خطر ابتلا به آسم و سرطان مثانه را افزایش دهد ,
تاریخ : جمعه 13 آذر 1388
نویسنده : کیان کیانی
شایع‌ترین بیماری پس از سرماخوردگی

شایع‌ترین بیماری پس از سرماخوردگی

آیا می دانید شایع ترین بیماری پس از سرماخوردگی چیست ؟
 
پوسیدگی دندان، شایع‌ترین بیماری پس از سرماخوردگی است.
به گفته یک متخصص پروتزهای دندانی، امروزه پوسیدگی دندان شایع‌ترین بیماری پس از سرماخوردگی است، به طوری که هر فرد در طول زندگی حداقل یک یا چند دندان پوسیده و یا پرشدگی‌های دندان را تجربه کرده است.

دکتر محمد حسین دشتی، گفت: امروزه با توجه به شیوع پوسیدگی و مشکلات دندانی در میان افراد جامعه آن را می‌توان شایع‌ترین بیماری پس از سرماخوردگی دانست این در حالی است که گاه می‌توان آن را از سرماخوردگی نیز شایع‌تر دانست بنابراین با مشاهده علائمی چون حساسیت دندان نسبت به سرما و گرما، وجود نقاط قهوه‌ای و سیاه روی دندان، احساس دردهای کوتاه و موقت هنگام جویدن غذا به خصوص شیرینی‌جات و تورم لثه، باید به پوسیدگی مشکوک شد.

وی افزود: متاسفانه در اغلب موارد بیمار زمانی متوجه پوسیدگی دندان می‌شود که این پوسیدگی عمیق شده و حتی به عصب رسیده است، این در حالی است که تنها با مراجعه حداقل سالی یک بار به دندانپزشک و تهیه رادیوگرافی دندان‌ها می‌توان قبل از ایجاد درد و ناراحتی به پوسیدگی های خفیف و کوچک پی برده و با انجام کارهای ترمیمی آنها را برطرف کرد.

این استاد دانشگاه در خاتمه تاکید کرد: با رعایت بهداشت دهان و دندان، مسواک زدن پس از صرف هر وعده غذایی و استفاده حداقل روزی یک بار از نخ دندان قبل از مسواک زدن می‌توان به میزان قابل توجهی از پوسیدگی و بیماری های دهان و دندان جلوگیری کرد.



موضوعات مرتبط: عمومی , بیماری های فصلی ,
برچسب‌ها: شایع‌ترین بیماری پس از سرماخوردگی ,
تاریخ : شنبه 30 آبان 1388
نویسنده : کیان کیانی
تفاوتهای ده علامت سرماخوردگی ، آنفلوآنزای فصلی و H1N1

تفاوتهای ده علامت سرماخوردگی ، آنفلوآنزای فصلی و H1N1

با توجه به اهمیت موضوع ابتلای هموطنان عزیزمان به انواع آنفلوآنزا ، جهت آشنایی همگان در این نوشتار به تفریق نشانه های بالینی سرماخوردگی ، آنفلوآنزای فصلی و آنفلوآنزای H1N1 می‎پردازیم:

 

در سرماخوردگی اغلب تب بالا و آنچنانی دیده نمی شود. در آنفلوآنزای فصلی تب را یک نشانه شایع باید دانست. در اغلب موارد ابتلا به آنفلوآنزای H1N1 تب بالای 3/38 معمولاً دیده می شود... 

1 - تب :
در سرماخوردگی اغلب تب بالا و آنچنانی دیده نمی شود. در آنفلوآنزای فصلی تب را یک نشانه شایع باید دانست. در اغلب موارد ابتلا به آنفلوآنزای H1N1 تب بالای 3/38 معمولاً دیده می شود.

2 - سرفه : تفاوت اصلی سرفه در آنفلوآنزای H1N1 با نوع فصلی و سرما خوردگی خلط دار بودن آن است.

3 - درد : معمولاً درد عضلانی در سرماخوردگی دیده نمی شود. در صورتی که به ترتیب در نوع فصلی و H1N1 درد خفیف تا متوسط و شدید شایع است.

4 - احتقان بینی : در سرماخوردگی احتقان بینی شایع است و معمولاً هم بین 7 تا 10 روز خودبخود بهبود می یابد. گرفتگی بینی در آنفلوآنزای H1N1 شایع نیست اما در نوع فصلی آبریزش بینی نشانه شایعی است.

5 - لرز : مانند تب ، لرز هم در سرماخوردگی شایع نیست.در حالی که در نوع فصلی آنفلوآنزا بصورت خفیف می تواند بروز یابد و در مورد H1N1 هم بیش از نیمی از مبتلایان لرز را تجربه می کنند.

6 - احساس ضعف و خستگی : به همان اندازه که در سرما خوردگی چنین مسئله ای خفیف است در مورد H1N1 شدید می باشد.

7 - عطسه : در سرماخوردگی و آنفلوآنزای فصلی برخلاف H1N1 نشانه شایعی است.

8 - ظهور علائم : علائم سرماخوردگی در عرض چند روز ظاهر می شوند و معمولاً هم در همین زمان بهبود از بیماری تجربه می گردد. در مورد آنفلوآنزای فصلی با گذشت چند روز ممکن است علائم جدیدی هم علاوه بر آنچه گفته شد نظیر اسهال ، استفراغ ، بی اشتهایی و غیره به سراغ بیمار بیاید. برخلاف این دو مورد ، علائم آنفلوآنزای H1N1 به سرعت و در عرض 3 تا 6 ساعت ، بیمار تب بالا و درد را تجربه می کند و با اسهال ادامه می یابد و معمولاً هم این علائم تا هفت روز ممکن است بیمار را به زحمت اندازد.

9 - سردرد : معمولاً در سرماخوردگی سر درد دیده نمی شود اما تعدادی از مبتلایان به آنفلوآنزای فصلی آنرا تجربه می کنند.این در حالی است که اغلب مبتلایان به نوع H1N1 ، از سردرد شکایت دارند.

10 - گلو درد : در سرماخوردگی و نوع فصلی آنفلوآنزا گلودرد شایع است اما در نوع H1N1 آنچنان شایع نیست.

چهار توصیه کلیدی :
1 - اگر دستمال همراه ندارید ، سعی کنید هنگام سرفه یا عطسه قسمت داخلی بازو و آرنج را جلوی دهانتان بگیرید.

2 - به مدت 20 ثانیه مرتب در طول روز دست هایتان را با آب گرم و صابون بشویید.می توانید در ذهنتان عبارت تولدت مبارک را مرور کنید یا یکبار حروف الفبا را از ذهن خود بگذرانید. مطمئن باشید در این صورت 20 ثانیه را سپری می کنید. البته خیلی تند اینکار را نکنید!!!

3 - اگر صابون و آب گرم در اختیارتان نیست می توانید بجای آن از ژلهای ضد عفونی کننده دست استفاده کنید. لابلای انگشتان را فراموش نکنید!

4 - تا جایی که ممکن است از دست دادن با دیگران و روبوسی پرهیز کنید و دستتان را به چشم و دهان و بینی خود نمالید.



موضوعات مرتبط: بیماری های فصلی , آنفولانزای خوکی ,
برچسب‌ها: تفاوتهای ده علامت سرماخوردگی , آنفلوآنزای فصلی و H1N1 ,
تاریخ : شنبه 30 آبان 1388
نویسنده : کیان کیانی
باورهای درست و غلط در مورد بدبویی دهان

باورهای درست و غلط در مورد بدبویی دهان

بدبویی یا خوش‌بویی دهان چه دایمی و چه گذرا می‌تواند در روابط اجتماعی شما تاثیر گذار باشد. باورهای درست و غلطی در رابطه با بوی بد دهان وجود دارد که با هم آنها را مرور می‌کنیم:


  بوی بد دهان نتیجه خرابی دندان است!
درست است.
در 10/9 موارد، منشا بوی بد دهان مشکلات دهانی و دندانی است. پوسیدگی، خالی شدن دندان، باقی ماندن غذا لای پروتز یا زیر زبان می‌تواند لانه باکتری‌ها شده و به نفس، بوی بد دهند. معمولا افرادی که دندان‌ها و لثه سالمی دارند، نفس خوش‌بویی هم دارند.

گاهی مشکل از معده یا حلق است!
درست است.
وجود هرگونه عفونت در بینی یا حلق می‌تواند سبب بدبویی دهان شود. همین موضوع، در رابطه با معده هم صدق می‌کند و هرگونه مشکل گوارشی می‌تواند سبب بوی بد دهان شود.

مواد غذایی نقشی در بدبویی نفس ندارند!
اشتباه است
.
مصرف پیاز، سیر، قهوه و پنیر می‌تواند دهان را بدبو کند. در مورد کسانی که معده ضعیفی دارند باید گفت مصرف بالای پروتئین به ویژه گوشت قرمز می‌تواند همین مشکل را ایجاد کند.
 
جویدن آدامس مشکل را برطرف می‌کند!
هم بله و هم خیر!
جویدن آدامس در کوتاه مدت سبب برطرف شدن بوی بد دهان می‌شود. اما مشکل اصلی را از بین نمی‌برد. خوبی آدامس این است که جویدن آن سبب ترشح بزاق و تمیزی بافت داخل دهان می‌شود. نوشیدن آب هم همین خاصیت را دارد. هر چه دهان خشک‌تر باشد، بوی بد آن بیشتر است. اگر دقت کرده باشید دهان اکثر آدم‌ها صبح پس از برخاستن بو می‌دهد.

انتخاب یک شیوه درست زندگی، بوی بد دهان را کاهش می‌دهد!
درست است!
مصرف نکردن الکل و سیگار کشیدن احتمال بروز بوی بد دهان را کاهش می‌دهد. استرس یکی از دلایل بد بویی نفس است که درمان آن هم کار سختی است.

4 کلید رسیدن به نفسی خوش‌بو
1) دندان‌ها را مرتب و با دقت بشویید! استفاده از نخ دندان و مسواک زدن کامل به همراه استفاده از دهان شویه‌های ضدعفونی کننده می‌تواند راه‌حل مناسبی برای از بین بردن بوی بد دهان باشد!

2) زبان را برس بکشید! بسیاری از پسمانده‌های غذایی در انتهای زبان می‌توانند در طول شب محل زندگی باکتری‌ها شده و بوی بد ایجاد می‌کنند. بهترین کار برس کشیدن زبان و جمع‌آوری باقی‌مانده مواد غذایی ریز روی آن است.

3) دهان را خیس و مرطوب نگه دارید نوشیدن زیاد‌ آب ترشح بزاق را تحریک می‌کند. بزاق بهترین وسیله پاک کننده دهان از آلودگی‌هاست!

4) از گیاهان کمک بگیرید.گیاهانی مثل نعناع و چای سبز خواص ضدباکتریایی داشته و در رفع بوی بد دهان موثرند.چکاندن چند قطره آب لیمو در نیم استکان آب و چرخاندن آن در دهان پس از خوردن هر وعده غذا نیز به سلامت دهان کمک می‌کند.
 



موضوعات مرتبط: بیماری های فصلی ,
برچسب‌ها: باورهای درست و غلط در مورد بدبویی دهان ,
تاریخ : شنبه 30 آبان 1388
نویسنده : کیان کیانی
فشار خونی‌ها از این میوه بخورند

فشار خونی‌ها از این میوه بخورند

مرتضی صفوی متخصص تغذیه گفت: این میوه سرشار از پتاسیم و منیزیم است به همین دلیل مصرف آن برای فشارخونی‌ها می‌تواند مفید باشد.

این متخصص تغذیه در گفتگو با فارس، افزود: خرمالو سرشار از پتاسیم است. در 100 گرم خرمالو 112 میلی گرم پتاسیم وجود دارد و مصرف خرمالو برای بیماران قلبی عروقی و فشارخونی‌ها مفید است.

وی گفت: این میوه خوش رنگ و خوش طعم دارای مواد معدنی ضروری برای بدن مانند كلسیم، گوگرد، آهن، فسفر ، منیزیم و پتاسیم است. این متخصص تغذیه اضافه كرد: اگر خرمالو به خوبی رسیده باشد، برای كودكان نیز میوه‌ای مفید محسوب می‌شود و در رشد و نمو آنها موثر است.

صفوی افزود: خرمالو سرشار از ویتامین A و بتاكاروتن است. خرمالو میوه پاییزی با طعم گسش حاوی مقادیر قابل توجهی پتاسیم و منیزیم است كه به كاهش چربی و فشار خون كمك می‌كند. برای رفع تب مفید است. ضد كرم، مقوی، خلط آور و پوست و چوب خرمالو قابض است.



موضوعات مرتبط: بیماری های فصلی , داروها ,
برچسب‌ها: فشار خونی‌ها از این میوه بخورند ,
تاریخ : جمعه 29 آبان 1388
نویسنده : کیان کیانی
راههای پیشگیری

راههای پیشگیری

بهترین راه برای پیشگیری از مبتلا شدن به بیماریها فرا گرفتن راههای پیشگیری است.
 
 
 راه ‌های پیشگیری از سرایت HIV چیست؟
 استراتزی مقابله با ایدز با تبلیغات وسیع در سرتاسر دنیا ABCاست یعنی:
Abstain  - A : پرهیز وبه تاخیر انداختن  اولین رابطه جنسی
Be Faithful - B :   (پایبندی و وفاداری)  ایمن تر باقی ماندن از طریق پایبندی به یك شریك جنسی یا از طریق كاهش تعداد شركای جنسی
Condomise - C  :  (استفاده از کاندم) استفاده صحیح و مداوم از كاندوم برای جوانانی كه از نظر جنسی فعالند یا زوجهایی كه یكی از آنها HIV مثبت است ٬ روسپی ها و شركای جنسیشان و هر كه تماس جنسی با فردی كه در معرض HIV بوده داشته است.
پیشگیری از عفونت HIV در جمعیت عمومی شامل:
 الف) آموزش همگانی در مورد HIV و ایدز و رفتارهای پرخطر مرتبط با آن
ب) تأمین سلامت خون و فرآورده‌های خونی
مهمترین موضوع در آموزش رفتارهای پرخطر، آموزش رفتارهای جنسی سالم می‌باشد.
ابتدا باید ببینیم رفتار جنسی ناسالم و پرخطر چیست؟ رفتار جنسی ناسالم هر گونه تماس جنسی را می‌گویند كه در آن فرد از سلامت خود یا شریك جنسی خود ‌آگاه نباشد. مشكل از این جا ناشی می‌شود كه آگاهی از سلامت خود یا دیگران به راحتی امكانپذیر نیست. بعنوان مثال؛ در حدود 90 درصد افراد HIV مثبت از آلوده بودن خودشان اطلاعی ندارند. از طرف دیگر؛ منفی بودن آزمایشات تشخیصی در ابتدای آلودگی با HIV نمی‌تواند دلیل سالم بودن فرد باشد زیرا نتیجه این آزمایشات در اوایل دوره آلودگی معمولاً منفی می‌باشد.
 پس چاره چیست؟
برای آگاهی از سلامت افراد باید به رفتارهای آنها توجه كرد. اگر فردی از رفتارهای پرخطر آگاهی داشته باشد بهتر می‌تواند در خصوص سلامت خود یا شریك جنسی خود قضاوت كند. داشتن رفتارهای پرخطر احتمال آلودگی به HIV و سایر عفونت‌های‌آمیزشی را بیشتر می‌كند.
 
رفتارهای جنسی پرخطر كدامند؟
رفتارهای جنسی پرخطر عبارتند از :
داشتن شركای جنسی متعدد
تماس‌های جنسی نامعمول (تماس مقعدی و دهانی)
متوسل شدن به خشونت در زمان تماس جنسی
مصرف الكل، مواد مخدر و یا روانگردان قبل از برقراری تماس جنسی
تماس جنسی محافظت نشده ( عدم استفاده از كاندوم)
بنابراین برای پیشگیری از HIV و ایدز در جامعه باید رفتارهای جنسی سالم را به افراد به ویژه نوجوانان و جوانان آموزش داد.. 
تماس  جنسی ایمن‌تر  (safer sex) یعنی چه ؟
رابطه جنسی ایمن‌تر به فعالیتهای جنسی اطلاق می‌شود كه ریسك كمی از عفونت با HIV‌ دارند.
رابطه جنسی ایمن‌تر اغلب به معنای استفاده از كاندوم حین رابطه جنسی است.
وقتی كاندوم بطور صحیح استفاده شود بعنوان سد فیزیكی عمل می‌كند و از انتقال ترشحات آلوده به جریان خون فرد دیگر جلوگیری می‌‌كند.
 پیشگیری از عفونت HIV در گروه‌های در معرض خطر
بعضی از افراد و گروه‌ها مثل معتادین تزریقی، كاركنان بهداشتی درمانی، نوزادان متولد شده از مادران HIV مثبت، مبتلایان به عفونت‌های آمیزشی و افراد با رفتارهای جنسی پرخطر در معرض خطر بالای آلودگی به HIV قرار دارند. لذا باید توجه بیشتری به این افراد مبذول داشت.
 
الف) زنان HIV مثبت باید تا حد امكان از باردار شدن خود جلوگیری كنند. لذا توصیه می‌شود كه در این افراد از دو روش پیشگیری از بارداری به طور همزمان استفاده گردد تا احتمال بارداری به حداقل برسد.
با این حال اگر خانم HIV مثبت باردار شود با تجویز داروهای ضد ویروسی در زمان بارداری سعی می‌شود از انتقال HIV به جنین وی جلوگیری شود. البته تجویز این داروها در زمان حاملگی همراه با خطراتی می‌باشد، ضمن آنكه این داروها بسیار گران و كمیاب می‌باشند. همچنین در نوزدان متولد شده از مادران HIV مثبت می‌توان از داروهای ضد ویروسی استفاده كرد.
 
ب) كاركنان بهداشتی درمانی یكی از گروهای در معرض خطر آلودگی به HIV می باشند. لذا دستورالعمل‌هایی تحت عنوان ”احتیاطات استاندارد“ تدوین شده است كه تمامی كاركنان بهداشتی درمانی باید آنها را به كار ببندند تا خطر انتقال HIV در آنها به حداقل برسد.
 
ج) یكی دیگر از گروه‌های پرخطر، معتادین تزریقی می‌باشند كه بدلیل استفاده مشترك از سرنگ و سوزن و رفتارهای پرخطر دیگر، منبع مهم آلودگی به HIV در كشور به شمار می‌روند. اقدامات پیشگیرانه در این گروه شامل تشویق و ترغیب معتادین به ترك، تغییر اعتیاد تزریقی به روش‌های كم خطرتر و در نهایت توزیع سرنگ و سوزن و كاندوم رایگان در بین آنها می‌باشد. از این اقدامات بعنوان راهكارهای ”كاهش آسیب“ یاد می‌شود.
 
د) ابتلا به عفونت‌های آمیزشی مثل سوزاك، سیفیلس و... خطر انتقال HIV را به دنبال دارد. از طرف دیگر درمان عفونت‌های آمیزشی خطر احتمال آلودگی به HIV را كم می‌كند. لذا تشخیص و درمان كامل عفونتهای آمیزشی در مبتلایان به آنها یكی از مهمترین اقدامات پیشگیری از ایدز به شمار می‌رود.
هـ) افرادی كه رفتارهای پرخطر به ویژه رفتارهای پرخطر جنسی دارند لازم است كه تحت مشاوره قرار گیرند تا از خطرات آلودگی به HIV آگاه شوند و در صورت لزوم آزمایشات تشخیصی به طور داوطلبانه از آنها به عمل آید. مشاوره و آزمایشات داوطلبانه در مراكز مشاوره بیماریهای رفتاری در سراسر كشور به طور رایگان انجام می‌شود.
    نكات مهم در تماسهای شغلی :
1- انتقال HIV از راه پوست سالم در هیچ مكان یا شرایطی به اثبات نرسیده است .
2- هیچگونه خطر انتقال HIV از راه تماس نزدیك با بیماران، مواجهه با قطرات پخش شده در هوا و حتی تماس با سطوح محیطی مشاهده نگردیده است .
3- تقریبا تمام موارد قطعی انتقال HIV مربوط به خون یا دیگر مایعات آلوده به خون بوده و تنها دو مورد انتقال غیر این راه بوده است (یك مورد در اثر مایع جنب خونی ودیگری دراثر كشت غلیظ شده HIV)
4- تاكنون هیچ مورد انتقال شغلی از راه ترشحات مهبل، منی و شیر گزارش نشده است، باوجود این مسئله ، بایستی درتمام تماسها اصول احتیاطات استاندارد را رعایت نمود.
5- تاكنون هیچ مورد انتقال HBV و HIV از راه تنفس دهان به دهان گزارش نشده است ولی برای پیشگیری از انتقال عفونت هرپس سیمپلكس و نایسریامننژیتدیس و احتمال تئوریك انتقال HIV و HBV در این موارد از ماسكهای مخصوص استفاده شده و بعد از مصرف ضد عفونی گردند.
6-رعایت احتیاطات استاندارد در موارد جراحی تا 93% از تماس باخون پیشگیری می نماید.
 
 
تماسهای شغلی كه می تواند موجب انتقال HIV شود عبارتند از :
1- آسیبهای مربوط به تماس جلدی مثل فرورفتن سوزن یا بریدگی توسط سوزن یا اشیاء تیز دیگر
2- آ لودگی غشاء های مخاطی
3- آلودگی پوست غیر سالم یا اسیب دیده از طریق خراشیدگی یا درماتیت ها (البته در پوست منافذ غیر قابل تشخیص وجود دارد كه گاهی HIV از این منافذ می تواند وارد شود)
منابع HIV شامل خون ،مایعات خونی بافت ها و دیگر مایعات بدن نظیر منی ، ترشحات واژینال، مایع مغزی نخاعی٬  مایع سینوویال، پریتونئال پریكاردیال و مایع آمنیوتیك كه همه اینها می توانند موجب انتقال عفونت HIV به دیگران شوند. در خصوص بزاق به طور كلی تماس با بزاق یك فرد آلوده به HIV در صورتی كه خون قابل رویت در آن وجود نداشته باشد بعنوان یك عامل خطر آفرین برای انتقال HIV مطرح نمی شود تماس با اشك، عرق ادرار و مدفوع غیر خونی شخص آلوده نمی تواند به عنوان عامل خطر آفرین انتقال HIV محسوب گردند.
HIV از طریق شیر انسان آلوده می تواند به نوزاد یا كودك منتقل شود. اما تماس با شیر انسان بعنوان یك تماس شغلی برای انتقال HIV درنظر گرفته نمی شود مطالعات نشان داده است كه متوسط خطر انتقال HIV توسط سوزن و یا دیگر آسیبهای جلدی توسط اشیاء تیز آلوده به HIV حدود32 % است .
 
خطر انتقال بیمارستانی HIV از بیماران آلوده به سایر بیماران :
 
انجام تست HIV قبل از عمل جراحی نمی تواند موجب ممانعت از ابتلای شغلی HIV گردد وتوصیه به انجام آن نمی شود.
اساس پیشگیری اولیه پرسنل پزشكی دررابطه با HIV این است كه خون تمام افراد می بایست آلوده فرض شود مگر خلاف آن ثابت شود
(رعایت احتیاطات استاندارد)
پرسنل پزشكی درصورت فرو رفتن سوزن مشكوك یا آلوده به HIV به دست و …باید در اسرع وقت به مراكز بهداشت استان و یا شهرستان مراجعه كنند. 
درصورت پاشیده شدن خون و مایعات آلوده به HIV به محیط ،مركز كنترل بیماریها (CDC) توصیه می كند كه : 
1- دستكش و درصورت لزوم سایر وسایل محافظ پوشیده شود.
2- با دستگاه كاغذی حوله ای ، خون و مواد ریخته شده در محیط پاك شود .
3-محل با آب و صابون شسته شود.
4-درصورتی كه سطح آلوده صاف باشد با محلول 1:100 (10000 ppm) هیپوكلریت سدیم (وایتكس) عفونت زدایی شود و اگر سطح آلوده ناهموار و دارای خلل و فرج باشد با محلول 1:10 (ppm 100000) گندزادیی شود. اگر بیش از 30سی سی خون درمحلی ریخته شود بایستی خون را با حوله كاغذی بپوشانیم وبرروی حوله محلول 1:10هیپوكریت سدیم ریخته پس از 10 دقیقه محل را با آب صابون شستشو دهیم و دوباره آنها را با هیپوکلریت سدیم گندزدایی نماییم.
 
دندانپزشكان برای كاهش خطر ابتلا و اصابت سوزن باید كارهای زیر را انجام دهند:
1-از دستكش استفاده كنند.
2-پس از تماس با هر بیمار دستكش ها تعویض گردد.
3-دستكش ها در دست شسته نشوند ویا از آن استفاده مجدد نشود.
4-بلافاصله پس از درآوردن دستكش ها ، دست ها شسته شوند.
5-دندانپزشكان جهت جلوگیری از پاشیده شدن خون و ترشحات ، از ماسك ، عینك و یا محافظ صورت استفاده نمایند.
به هیچ وجه نوك سوزن را به طرف خود نگیرند.
6-سوزن مصرف شده از سرنگ مصرف شده جدانشود، خم نشوند، شكسته و یا دست كاری نگردد.
هرگز درپوش ها ی مصرف شده مجددا بر روی سوزن قرار داده نشود
7-می توان از كاتترهای جدید كه در حرارت بالاسوزن را قطع و خاكستر می كند استفاده نمود. با این وجود باید دانست كه درحال حاضر پیشگیری رفتاری ، مؤثرترین راه برای جلوگیری از گسترش بیشتر شناخته شده است



موضوعات مرتبط: بیماری های فصلی , داروها ,
برچسب‌ها: راههای پیشگیری ,
تاریخ : جمعه 29 آبان 1388
نویسنده : کیان کیانی
اقدامات لازم در صورت مواجه با ویروس ایدز

اقدامات لازم در صورت مواجه با ویروس ایدز

اگر به هر دلیلی با ویروس ایدز مواجه شدید چه اقداماتی را باید انجام داد؟ در واقع آگاهی از این موضوع امری حیاتی و....
 
 
اگر به هر دلیلی با ویروس ایدز مواجه شدید چه اقداماتی را باید انجام داد؟

 1-   هر چه سریعتر با آب و صابون محل را شستشو بدهید.

 2-   اگر مخاط آلوده شده بود با آب فراوان شستشو بدهید.

3-   زمان وساعت تماس را یادداشت واطلاع دهید.

 4-   بلا فاصله درمان به مدت حداقل 4 هفته علیه HIV شروع میگردد(حداکثر تا72 ساعت پس از آلودگی اثر بخش است)

 5-   آزمایش HIV  در سه نوبت( هفته ششم وماه سوم وماه ششم )

 6-   انجام آزمایشات(Lft,CBC,BUN,CR , BS, در خانمهاBHCG) قبل از شروع درمان

 7-   از اهداء خون واعضاء خوداری نمایند همچنین در خانمها علاوه بر موارد مذکور توصیه میگردد تا از بارداری وشیردهی پرهیز نمایند.

 8-   اگر جواب آزمایش مثبت بود 12 ماه درمان انجام میگردد.

9-  " اگر آلودگی از طریق سوزن باشد توصیه میگردد تا تدابیر لازم جهت آلودگی به ویروس هپاتیت هم انجام پذیرد مانند تزریق بلا فاصله ایمونوگلوبولین و واکسن همزمان در دو نقطه متفاوت و انجام آزمایشات مربوط به ویروس هپاتیت"




موضوعات مرتبط: بیماری های فصلی , داروها ,
برچسب‌ها: اقدامات لازم در صورت مواجه با ویروس ایدز ,
تاریخ : جمعه 29 آبان 1388
نویسنده : کیان کیانی

کمبود ویتامین دی ( D ) در بدن با ابتلا به سکته مغزی و بیماری قلبی ارتباط دارد 
یک مطالعه نشان می دهد که مصرف ناکافی ویتامین دی که از مدت ها نقش آن در سلامت استخوان ها شناخته شده، خطر بروز سکته مغزی، بیماری قلبی و حتی مرگ را بطور چشمگیری افزایش می دهد.   

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز  به نقل از  فرانس پرس ، این مطالعه بر روی ۲۷ هزار و ۶۸۶ بیمار ۵۰ سال به بالا که هیچ گونه سابقه بیماری های قلبی عروقی نداشتند، انجام شد. محققان در این مطالعه دریافتند افرادی که سطح ویتامین دی در خون آنها بسیار پایین بود نسبت به افرادی که سطح این ویتامین در خون آنها عادی بود، ۷۷ درصد بیشتر احتمال داشت که دچار مرگ زودهنگام شوند.

محققان همچنین دریافتند که این افراد ۴۵ درصد بیشتر احتمال داشت که به بیماری سرخرگ کرونر مبتلا شوند و احتمال ابتلای آنان به سکته مغزی ۷۸ درصد بیشتر بود.

این مطالعه همچنین نشان داد احتمال ابتلا به نارسایی قلبی در افرادی که سطح ویتامین دی در خون آنها بسیار پایین بود، دو برابر بود.

قرار است این مطالعه در کنفرانس “انجمن قلب امریکا” در اولاندو واقع در ایالت فلوریدا ارائه شود.

پیش از این محققین اعلام کرئه بودند که 

کمبود ویتامین دی خطر بسیاری از بیماری های مرتبط با مرگ و میر را افزایش می دهد کمبود ویتامین دی خطر مرگ و میر را در مردان و زنان، ۲۶ درصد افزایش می دهد. و همچنین خطر ابتلا به بیماری شریان محیطی را ۸۰ درصد افزایش می دهد.

محققان “دانشکده پزشکی دانشگاه جانز هاپکینز” در بالتیمور واقع در مریلند، ۱۳ هزار مرد و زن را که در آغاز این مطالعه سالم بودند از سال ۱۹۹۴ تا ۲۰۰۰ مورد مطالعه قرار دادند و میزان مرگ و میر را در افرادی که سطح ویتامین دی خونشان پایین بود با کسانی سطح این ویتامین در بدن آنها عادی بود مقایسه کردند.

محققان متوجه شدند که از هزار ۸۰۰ نفری که تا ۳۱ دسامبر ۲۰۰۰ جان خود را از دست دادند علت مرگ ۷۰۰ نفر بیماری های قلبی عروقی بوده است و ۴۰۰ نفر کمبود ویتامین دی داشته اند. محققان متوجه شدند کمبود ویتامین دی خطر مرگ را ۲۶ درصد افزایش می دهد.

محققان در این مطالعه که در شماره اخیر “آرشیو پزشکی داخلی” منتشر شده است، نوشتند، شمار مرگ و میرهای مرتبط با بیماری قلبی به اندازه ای نبود که بتوان یک ارتباط علت و معلولی را با کمبود ویتامین دی پیوند داد.

با این وجود محققان گفتند، این مطالعه تاکیدی است بر مطالعات دیگری که نشان داده بودند کمبود ویتامین دی با افزایش میزان ابتلا به سرطان سینه و افسردگی در دوران پیری ارتباط دارد.

تحقیق اولیه که توسط گروه “جانز هاپکینز” انجام شده بود نشان داد کمبود ویتامین دی خطر ابتلا به بیماری شریان محیطی را ۸۰ درصد افزایش می دهد.

همچنین مطالعه دیگری که در پایگاه اینترنتی بی.بی.سی نیوز منتشر شده است، نشان می دهد سطح پایین ویتامین دی در خون احتمالا به بروز دردهای مزمن در زنان کمک می کند. در این مطالعه هفت هزار مرد و زن در “اسکاتلند” و “ویلز” در انگلیس مورد مطالعه قرار گرفتند.

سیگاری ها، افراد دارای اضافه وزن و کمبود وزن از افرادی بودند که میزان بالاتری از درد مزمن را گزارش کردند.در میان زنان همچنین به نظر می رسید میزان پایین ویتامین دی عامل مهم بروز درد است.

در این مطالعه کمترین میزان درد مزمن در زنانی دیده شد که سطح ویتامین دی خون آنها ۷۵ و ۹۹ mmol/liter بود این میزان برای سلامت استخوان ها ضروری است.
همچنین بیشترین میزان درد مزمن در زنانی دیده شد که سطح ویتامین دی خون آنها کمتر از ۲۵ mmol/liter بود.

محققان “موسسه بهداشت کودکان در لندن” گفتند، هیچ ارتباطی میان ویتامین دی و درد مزمن در میان مردان دیده نشد که گمان می رود هورمون های زنانه احتمالا عاملی در ابتلا به این دردها هستند.

با این حال محققان افزودند به مطالعات بیشتری نیاز است تا بتوان تعیین کرد آیا مصرف مکمل های ویتامین دی می تواند از بروز دردهای مزمن در زنان پیشگیری کند یا خیر .

نتایج یک تحقیق دیگر نیز نشان می دهد کمبود ویتامین دی خطر مرگ و میر ناشی از سرطان سینه را افزایش می دهد .  زنانی که هنگام تشخیص سرطان سینه به کمبود ویتامین دی مبتلا هستند ، ۷۵ درصد بیش از دیگران در خطر مرگ ناشی از این بیماری قرار دارند . این پژوهش همچنین نشان می دهد ، کمبود ویتامین دی ، خطر انتشار سرطان سینه به اعضای دیگر بدن یا در اصطلاح متاستاز را دو برابر می کند .

محققان هلندی نیز به این نتیجه رسیده‌اند مردان و زنان مسن که به کمبود ویتامین دی مبتلا هستند بیشتر از همسالان خود که ویتامین دی بدن آنها کافی است در طول یک سال زمین می‌خورند.

آنان می گویند با توجه به اینکه ویتامین دی و کلسیم به حفظ سلامت استخوانها کمک می‌کنند. و ویتامین دی در حجم و توان عضلانی با اهمیت است که علت زمین خوردن مکرر سالمندان نیز از همین جا سرچشمه می‌گیرد.

دکتر “ماریکه سنیدر” از دانشگاه “وریجی” در آمستردام گفت: این یافته‌ها نشان می‌دهد افراد مسن باید ویتامین کافی از منابع غذایی و مولتی‌ویتامین‌ها دریافت کنند.

برای اثبات تاثیر میزان ویتامین دی بدن در پیشگیری از زمین خوردن در سالمندان باید آزمایش‌های بالینی انجام شود.

این مطالعه نشان می‌دهد کمبود ویتامین دی باعث ضعف عضلانی در افراد مسن می‌شود.

نور خورشید به ذخیره ویتامین دی در بدن کمک می‌کند. قرار نگرفتن در معرض آفتاب ، تولید کم ویتامین دی در بدن و مصرف ناکافی ویتامین دی همگی در کمبود این ویتامین در بدن افراد مسن نقش دارند.

در یک مطالعه که در هلند انجام شد دستکم بیش از دو سوم افراد مسن کمبود ویتامین دی داشتند.

منابع غذایی ویتامین دی نسبتا کم است و در شیر غنی‌شده و غلات، برخی انواع ماهی مانند ماهی آزاد ، ماهی تن و ساردین یافت می‌شود.

افراد مسن برای تامین میزان توصیه شده ویتامین دی به مولتی ویتامین نیاز دارند.

دانشمندان معتقدند که کمبود ویتامین دی در بدن ممکن است از عوامل درد مزمن در زنان باشد. براساس مطالعه ای که نتیجه آن در “نشریه بیماری های رماتیسمی” چاپ شده است این ارتباط در مورد مردان صادق نیست که نشان می دهد احتمال نقش آفرینی هورمون ها در این فرآیند وجود دارد.

 در انگلستان نیز تیم محققان از “موسسه بهداشت کودک” در لندن می گویند که مطالعات دیگری لازم است تا معلوم شود آیا قرص های ویتامین دی می تواند به عنوان عاملی علیه درد مزمن عمل کند یا نه.

در بریتانیا از هر ده نفر یک نفر از دردهای مزمن رنج می برد. علل این موضوع به درستی درک نشده است و تا به امروز تمرکز مطالعات بر عوامل عاطفی بوده است. دکتر الینا هیپونن و همکارانش معتقدند که دست کم در زنان میزان ویتامین دی می تواند در برخی از موارد درد مزمن نقش بازی کند.

در این مطالعه ۷ هزار مرد و زن ۴۵ ساله به بالا در انگلستان، اسکاتلند و ولز شرکت کردند. در این میان کسانی که سیگار می کشیدند، کسانی که مشروب نمی خوردند، کسانی که اضافه وزن داشتند و کسانی که زیر وزن بودند همگی نسبت به میزان بالاتر درد مزمن شکایت داشتند.

در میان زنان به نظر می رسید که میزان ویتامین دی در بدن در این زمینه نقش دارد. به گفته نویسندگان تفاوت ها در سبک زندگی یا عوامل اجتماعی، مانند میزان فعالیت جسمی و زمانی که فرد در فضای آزاد صرف می کند، این یافته را توضیح نمی دهد. زنانی که ویتامین دی بدن آنها از ۷۵ تا ۹۹ میلیمول در لیتر بود – یعنی مقداری که برای سلامت لازم است – کمترین نرخ ابتلا به درد مزمن را داشتند یعنی کمی بیش از ۸ درصد. زنانی که ویتامین دی آنها کمتر از ۲۵ میلیمول در لیتر بود بیشترین نرخ ابتلا به این درد را داشتند یعنی بیش از ۱۴ درصد.

کمبود شدید ویتامین دی در بزرگسالان می تواند به بیماری اوستیومالاسیا که با درد شدید استخوان همراه است منجر شود. اما محققان گفتند که اوستیومالاسیا توضیح دهنده این یافته نیست.

دکتر هیپونن گفت که برای ارزیابی اینکه آیا قرص مکمل ویتامین دی می تواند به جلوگیری از درد مزمن کمک کند یا نه مطالعه دیگری لازم است. در همین حال وی توصیه کرد: “اگر من درد مزمن داشتم مسلما محکم کاری می کردم که به اندازه کافی ویتامین دی می خورم.”

کیت مک آیور از موسسه پژوهش درد در دانشگاه لیورپول اخطار داد: “خوردن دوز بالای قرص های مکمل ویتامین دی به عنوان راهی برای درمان درد مزمن می تواند به مسمومیت ویتامین دی و سطح بالای کلسیم خون منجر شود.”

اغلب مردم باید بتوانند تمام ویتامین لازم را از رژیم غذایی و همچنین گرفتن کمی آفتاب به دست آورند.

همچنین پزشکان امریکایی اعلام کردند که  در حال بررسی ارتباط کمبود ویتامین دی با بروز نشانه های بیماری پارکینسون هستند.

تحقیقات گروهی از محققان آمریکایی نشان می دهد ۵۵ درصد از افرادی که به بیماری پارکینسون مبتلا هستند، دچار کمبود ویتامین دی هستند.این رقم در افراد مسنی که مبتلا به پارکینسون نیستند، ۳۶ درصد است.

محققان دانشگاه اموری می گویند به رغم نتیجه تحقیقات انجام شده، هنوز مطمئن نیستند که کمبود ویتامین دی در بروز پارکینسون نقش دارد یا نه؟

مطالعات قبلی نشان داده که بخشی از مغز که جسم سیاه نام دارد، در بیماری پارکینسون دچار آسیب دیدگی عمده می شود. سلول های جسم سیاه دارای گیرنده های متعدد دریافت ویتامین دی هستند و محققان می گویند این ویتامین برای عملکرد این بخش از مغز، نقش حیاتی دارد.




موضوعات مرتبط: بیماری های فصلی , داروها ,
برچسب‌ها: کمبود ویتامین دی ( D ) در بدن با ابتلا به سکته مغزی و بیماری قلبی ارتباط دارد ,
 

 


آخرین مطالب