تبلیغات
وبلاگ اطلاعات پزشکی - مطالب هپاتیت
سلام عزیزان کیان هستم بچه ی مهاباد خوشحالم که به به وبه من اومدین امیدوارم که مطالبم به دردتون بخوره
تاریخ : شنبه 21 بهمن 1391
نویسنده : همایون سیدیان


هپاتیت ب چیست؟

هپاتیت BBHepatitis))

هپاتیت ب نوعی بیماری است که کبد(جگر سیاه)را درگیر می‌کند.

وباعث اختلال در عملکرد آن می‌شود.

کبد وظایف زیادی بر عهده دارد و زمان آلودگی این عضو با ویروس هپاتیت ب،تمام این اعمال مختل شده و در صورت ادامه و عدم رسیدگی ،رفته رفته رنگ بیمار زرد شده و شکم بیمار به علت تجمع مایع متورم (آسیت)شده و در نهایت منجر به سرطان و مرگ می شود.

راه‌های انتقال:

مشکل عمده‌ای که در مورد این بیماری وجود دارد این است که تعداد زیادی از ناقلین،هیچ علامت خاصی ندارند و تا مراحل پیشرفته بیماری ،احتمال ناشناخته ماندن بیماری زیاد است و به همین دلیل ناقلین این بیماری ، به راحتی ،بیماری خود را به دیگران منتقل می‌کنند.

راه های مهم انتقال بیماری:

از طریق مادر به نوزاد

اعمال دندانپزشکی

خالکوبی

سابقه هپاتیت ب در خانواده

دریافت خون آلوده

حجامت غیر بهداشتی

استفاده مشترک از مسواک

دیالیز

سوراخ کردن غیر بهداشتی گوش

تماس‌های جنسی مشکوک

استفاده مشترک از سرنگ آلوده

استفاده از وسایل همگانی به دلیل انتقال ترشحات از فرد آلوده  به فرد سالم

توجه:مادران قبل از اینکه قصد باردار شدن داشته باشند ،باید خود را از نظر احتمال آلودگی به این ویروس بررسی نمایند.

پیشگیری:

بهترین راه مبارزه با هپاتیت ب پیشگیری از آن است و بهترین راه پیشگیری ،تزریق واکسن بر علیه این بیماری است.

خوشبختانه از سال 1372تمام نوزادان در سه نوبت:

بدو تولد

45 روزگی

6 ماهگی

بر علیه این بیماری واکسینه می شوند .

والدین باید توجه داشته باشند که دوره این واکسیناسیون را به طور کامل انجام دهند.

توصیه می‌شود:

افراد بالغ جامعه به خصوص گروه های در معرض خطر(کادر پزشکی،معتادان به مواد مخدر تزریقی  وخانواده آنان ،افراد هموفیلی،کسانی‌ که دیالیز می‌شوند و افراد خانواده مبتلا به هپاتیت ب )یک‌بار از طریق آزمایش خون، خون خود را از نظر آلودگی به هپاتیت ب بررسی نمایند.

در صورت وجود آلودگی جهت بررسی بیشتر و درمان به پزشک خود مراجعه نمایند.

به یاد داشته باشید:

با تزریق واکسن و رعایت نکات بهداشتی می‌توان با فرد ناقل هپاتیت‌ب ازدواج کرد و بدون ترس از آلودگی زیر یک سقف زندگی کرد.

معاشرت کردن،حضور در کلاس،دست دادن،در یک مکان غذاخوری غذا خوردن و تماس های روزمره باعث انتقال هپاتیت نمی‌شود.

افراد ناقل بدون هیچ مشکلی می‌توانند سرکار خود حاضر شده به فعالیت‌های روزمره خود ادامه دهند.

در صورتی که در مقابل این بیماری واکسینه شده اید و با این ویروس تماس پیداکردید ،مثلا از تیغ آلوده استفاده نموده و یا با خون مشکوک آلوده شده اید ، با تزریق هپارین اختصاصی و  واکسن می‌توان از بروز بیماری جلوگیری کرد.

تا چند سال پیش امکان درمان مبتلایان این بیماری وجود نداشت ولی در حال حاضر داروهای موثری بر علیه این بیماری معرفی شده اند و امید‌های فراوانی در جهت بهبود بیماران به وجود آمده است.

ولی مجددا تاکید می‌شود:پیشگیری بهتر از درمان است.

 

 




موضوعات مرتبط: هپاتیت ,
تاریخ : یکشنبه 12 دی 1389
نویسنده : کیان کیانی
دانستنی هایی درباره هپاتیت

دانستنی هایی درباره هپاتیت

هپاتیت‌های ویروسی سیر حادی دارند به این معنی كه بیمار بسرعت دچار التهاب كبد می‌شود و با علائمی همچون تهوع، استفراغ و درد شكم(در قسمت كبد، بالا و سمت راست شكم) و زردی درگیر خواهد بود و ...


هپاتیت كلمه‌ای است با ریشه‌لاتین، به معنای التهاب كبد. این بیماری انواع مختلفی داشته كه شیوه سرایت و انتقال آنها هم متفاوت است. اهمیت این بیماری از آن روست كه به دلیل بی‌توجهی، افراد زیادی به این بیماری دچار شده و ممكن است با عوارض جبران‌ناپذیری روبه‌رو شوند.

دكتر رضا كریمی، متخصص بیماری‌های داخلی با توضیح علل و انواع هپاتیت می‌گوید: «هپاتیت علل مختلفی دارد. یكی از انواع آن هپاتیت بر اثر زیاده‌روی در مصرف الكل پدید می‌آید و به همین دلیل در غرب یكی از شایع‌ترین انواع هپاتیت ‌باشد.

نوع دیگری از هپاتیت كه بتازگی شایع شده و در گذشته شناخته شده نبود، هپاتیت ناشی از چربی است. به این معنی كه با تجمع و رسوب چربی در كبد، فرد، ابتدا دچار كبد چرب می‌شود.

البته گفتنی است بیشتر افراد چاق و دارای اضافه وزن یا افراد دیابتی با این مشكل روبه‌رو هستند، اما زمانی كه این مساله پیشرفت كند، باعث التهاب كبد شده كه به آن هپاتیت چربی می‌گویند.

هپاتیت‌های ویروسی
آنچه در جامعه به عنوان هپاتیت شناخته می‌شود، همین هپاتیت‌های ویروسی هستند. دكتر كریمی با اشاره به هپاتیت‌های ویروسی و انواع آن توضیح می‌دهد: «در این موارد، برخی ویروس‌ها سبب ایجاد التهاب در كبد می‌شوند.»

وی یادآور می‌شود: «هپاتیت‌های ویروسی سیر حادی دارند به این معنی كه بیمار بسرعت دچار التهاب كبد می‌شود و با علائمی همچون تهوع، استفراغ و درد شكم(در قسمت كبد، بالا و سمت راست شكم) و زردی درگیر خواهد بود.»

هپاتیت A
این پزشك متخصص در مورد هپاتیت A می‌گوید: «ویروس این نوع هپاتیت از راه دهان وارد بدن شده و از طریق مدفوع دفع می‌شود. بنابراین عدم رعایت بهداشت یا استفاده از آب و ظروف آلوده، از راه‌های انتقال این بیماری هستند. البته سیر هپاتیت A از دیگر انواع هپاتیت‌های ویروسی سریع‌تر است. در این نوع هپاتیت تب نیز اندكی شدیدتر خواهد بود.»

دكتر كریمی باز هم تاكید می‌كند تنها با این علائم نمی‌توان هپاتیت را تشخیص داد، بلكه باید آزمایش‌های لازم صورت گیرد تا به طور قطع بیماری تایید شود. باید توجه داشت این نوع بیماری هیچ‌گاه مزمن نشده و آینده بیمار را تحت تاثیر قرار نمی‌دهد.

هپاتیت B
دكتر كریمی با اشاره به اهمیت این نوع هپاتیت در كشور می‌افزاید: «این نوع هپاتیت تا همین اواخر مهم‌ترین دلیل سیروز(نارسایی كبد) بوده است. همچنین این حالت می‌تواند دلیلی برای سرطان كبد نیز باشد و در نهایت شیوع زیاد آن در كشور باعث می‌شود اهمیت ویژه‌ای به هپاتیت B داده شود. به همین دلایل واكسیناسیون این بیماری در ایران مورد توجه قرار گرفته است.»

دكتر كریمی با ذكر راه‌های انتقال بیماری می‌افزاید: «هپاتیت B برخلاف هپاتیت A از طریق تماس‌های معمولی و ظروف و... منتقل نمی‌شود. بلكه ترشحات و خون آلوده از جمله دلایل انتقال این بیماری هستند. علاوه بر این موارد تماس جنسی و انتقال از مادر به كودك در دوران بارداری نیز از دیگر دلایل انتقال بیماری است.»

وی می‌افزاید: «به طور معمول اگر فرد جوان باشد تظاهرات بیماری در او بروز می‌كند. درصد زیادی از این افراد هم به سمت هپاتیت شدید می‌روند؛ یعنی كبد در مقطعی قادر به كار كردن نیست و حتی ممكن است درصدی از افراد دچار كمای كبدی ‌شوند، ولی برخی افراد مانند نوزادان، افراد مسن یا افراد جوانی كه سیستم ایمنی ضعیفی دارند، حالت شدید را نشان نداده و ممكن است به آن توجهی نكنند. این افراد هم در صورت درمان به موقع، بهبود می‌یابند ولی ویروس در بدنشان باقی می‌ماند

درصد زیادی از كسانی كه ویروس هپاتیت B در بدنشان باقی می‌ماند تا آخر عمر ویروس را داشته اما هیچ مشكلی ندارند، ولی می‌توانند آن را به دیگران منتقل كنند. در بدن برخی از این افراد نیز ممكن است پس از سال‌ها ویروس فعال شده و دوباره علائم را نشان دهد.دكتر كریمی با اشاره به روش‌های درمانی هپاتیت یادآور می‌شود: «خوشبختانه هم در مرحله حاد و هم در مرحله مزمن، داروهایی برای این بیماران وجود دارد.

همچنین بارها مشاهده شده است فردی هپاتیت دارد اما بیماری‌اش فعال نیست؛ یعنی تنها با آزمایش مشخص می‌شود كه ویروس هپاتیت در بدنش وجود دارد. پس تا زمانی كه ویروس در بدن فعال نشود، نه دارو لازم است و نه خطری برای فرد ایجاد می‌شود.»

بنابراین خوب است مردم بدانند اگر ویروس هپاتیت در بدنشان وجود داشت، لزوماً به معنای وجود مشكل نیست. فقط باید تحت نظر پزشك بوده و هر 6 ماه تا 1 سال آزمایش‌های لازم را انجام دهند.

هپاتیت C
دكتر كریمی با ذكر این نكته كه شیوه انتقال هپاتیت C نیز مانند هپاتیت B است، می‌افزاید: «این دو نوع هپاتیت اندكی با هم تفاوت دارند. یعنی اگر كسی همسرش دچار هپاتیت B باشد، خودش نیز به احتمال زیاد بیماری را خواهد گرفت. اما هپاتیت C كمتر به این شكل است؛

یعنی انتقال آن كندتر است. اما افراد به ندرت در برابر این نوع هپاتیت ایمن می‌شوند چون سیستم ایمنی نمی‌تواند به خوبی ویروس را شناسایی كرده و از بین ببرد. این نوع هپاتیت بیشتر از هپاتیت B مزمن می‌شود ولی انتقال این نوع هپاتیت كمتر از نوع B است.»
 



موضوعات مرتبط: عمومی , هپاتیت , داروها ,
برچسب‌ها: دانستنی هایی درباره هپاتیت ,
تاریخ : شنبه 28 شهریور 1388
نویسنده : کیان کیانی
ناقل بیماری هپاتیت

ناقل بیماری هپاتیت به کسانی گفته می‌شود که ویروس هپاتیت «بی» در خونشان به مدت بیش از 6 ماه وجود داشته باشد. حال عمومی آنها خوب بوده و در بررسی آزمایشگاهی اختلالی در کار کبد آنان، مشاهده نشود. در چنین شرایطی ویروس به صورت مسالمت آمیز در داخل بدن وجود دارد ولی آسیبی به کبد وارد نمی کند.

چگونگی شناسایی ناقلین هپاتیت «بی»
در اغلب موارد به دنبال اهدای خون و مشخص شدن وجود آلودگی با ویروس هپاتیت «بی» به پزشک مراجعه می‌کنند. این افراد معمولا هیچ گونه علامتی ندارند و از آلوده بودن خود نیز اظهار تعجب می‌نمایند.
ممکن است به دنبال اطلاع از بیماری خود غمگین و ناراحت شوید. بر اعصاب خود مسلط شده و به فکر آینده باشید. برای بررسی بیشتر و کسب اطلاعات دقیق تر به مرکز «هپاتیت شهر خود» مراجعه نمایید.

راههای انتقال ویروس هپاتیت «بی»
همان طور که قبلا ذکر شد تنها مخزن این عفونت ، انسان است و انتقال آن از افراد آلوده به افراد سالم صورت می‌گیرد. راههای انتقال عفونت عبارتند از :

1- در مناطقی که میزان ناقلین زیاد است ، عفونت احتمالا از طریق انتقال از مادران آلوده به نوزادان ایجاد می‌شود. عفونت نه از طریق بند ناف ، بلکه از طریق بدن مادر در هنگام زایمان و در جریان تماس نزدیک بعد از آن منتقل می‌شود. در مطالعاتی که توسط دکتر علویان و همکاران در سال 74 در اهداکنندگان خون انجام شده است ، انتقال از مادر به نوزاد مهم ترین راه انتقال در ایران بوده است.
2- تماس جنسی با فرد ناقل هپاتیت می‌تواند به انتقال عفونت منجر شود. برای ممانعت از این امر، انجام واکسیناسیون و استفاده از کاندوم توصیه می‌شود.
3- کارمندان بیمارستان‌ها که در تماس نزدیک با بیماران هستند ، در معرض خطر ابتلای بیشتری می‌باشند. این خطر به دلیل آلوده شدن با خون بیمار مثلا از راه فرو رفتن سوزن آلوده به دست و یا از طریق خراش‌های پوستی است. این خطر برای جراحان و دندانپزشکان دو چندان می‌شود.
4- استفاده از خون و فرآورده‌های خونی آلوده: این مسئله به طور عمده در چند دهه قبل اتفاق می افتاد، چون امروزه در تمامی جهان ( و از جمله ایران ) خون‌های اهدایی برای شناسایی ویروس هپاتیت «بی» آزمایش می‌شوند، خون و فرآورده‌های آن سالم هستند.
5- استفاده از وسایل غیر استریل در دندانپزشکی ، سوراخ کردن غیربهداشتی گوش ، خالکوبی و حجامت جزو راههای احتمالی انتقال عفونت تلقی می‌شوند




موضوعات مرتبط: هپاتیت ,
آخرین مطالب