تبلیغات
وبلاگ اطلاعات پزشکی - بیمارى پایلونیدال
سلام عزیزان کیان هستم بچه ی مهاباد خوشحالم که به به وبه من اومدین امیدوارم که مطالبم به دردتون بخوره
تاریخ : سه شنبه 26 دی 1391
نویسنده : کیان کیانی

بیمارى پایلونیدال


سینوس پیلونیدال ( Pilonidal Sinus ) عبارتست از وجود یک حفره کاذب در ناحیه پشت در انتهای ستون فقرات و بین سرین‌ها که در خط وسط و بالای سوراخ مقعد ایحاد شده است.

   این بیماری به شکل یک سوراخ ترشح کننده یا آبسه یا زخم عفونی در پوست و در پایین‌ترین نقطه پشت بین دو برجستگی باسن ظاهر می‌شود و چون معمولاً حاوی توده‌ای از مو است به آن بیماری آشیانه مو نیز گفته می‌شود.

این بیماری به طور شایع مردان را بیشتر از زنان گرفتار می‌کند. بیماری کیست پایلونیدال در اصل اختلال خفیفی است که طی تکامل جنینی رخ می‌دهد و برای اولین بار در دوران بلوغ و هنگامی که رشد مو و فعالیت غدد چربی افزایش می‌یابد بروز می‌کند. بیماری معمولاً تا زمانی که بصورت حاد دچار عفونت نشده باشد، نشانه‌ای ندارد. عامل عفونت معمولاً استافیلوکک است.

این گونه کیست‌ها معمولا در بالغین جوان و پر مو که کار و فعالیت زیاد داشته و زیاد عرق می‌کنند ایجاد می‌شوند.

مردان جوان ۴ برابر بیشتر از زنان جوان به این بیماری مبتلا می‌شوند. این بیماری بعلت اینکه در سربازانی که در جنگ جهانی دوم سوار اتومبیل جیپ می‌شدند شیوع زیادی داشت بیماری جیپ (Jeep Disease) نیز نامیده می‌شود.

اصول تشخیص

- آبسهٔ حاد یا سینوس ترشح‌کنندهٔ مزمن در ناحیهٔ کوسیژآل.
- درد، حساسیت به لمس، سفتی.

ملاحظات کلى

بیمارى پایلونیدال یا به‌صورت یک سینوس ترشح‌کننه و یا به‌شکل آبسهٔ حاد در ناحیهٔ کوکسیژآل تظاهر مى‌کند. یک کیست زمینه‌اى همراه با بافت گرانولوماتو، فیبروز، و به‌طور شایع، کپه‌هاى مو وجود دارد.

در مورد اینکه آیا کیست‌هاى پایلونیدال مادرزادى یا اکتسابى هستند، اختلاف‌نظر وجود دارد. هرچند، در بیشتر موارد، علت احتمالاً عفونت، تحریک، و به‌دام افتادن مو در بافت‌هاى عمقى ناحیهٔ ساکروکوکسیژآل است (یعنى اکتسابى است).

بیمارى پایلونیدال در مردان و به‌ویژه در مردانى که در چین گلوتئال کپل‌هاى موى بیشترى دارند، شایع‌تر است. بیمارى اغلب در سنین بلوغ، زمانى‌که رشد مو و فعالیت غدد سباسه افزایش مى‌یابد، براى نخستین‌بار ظاهر مى‌شود.

یافته‌هاى بالینى

ضایعه معمولاً تا زمانى‌که به‌طور حاد دچار عفونت شود، بى‌نشانه است. نشانه‌ها و یافته‌هاى چرکى‌شدن حاد مشابه آبسه‌هاى حاد در دیگر نقاط هستند. پس از رخ‌دادن درناژ، ترشح چرکى ممکن است کاملاً متوقف شود، یا به‌نحو شایع‌تری، به‌طور متناوب عود کند و از یک یا چند مجراى سینوسى تخلیه شود.

در معاینه، یک یا چند سوراخ پوستى روى خط وسط یا بیرون آن در روى پوست ناحیهٔ ساکرال دیده مى‌شوند.

تشخیص افتراقى

تشخیص معمولاً واضح است. دیگر حالاتى که باید در نظر گرفته شوند، آبسهٔ دور مقعد برخاسته از کریپت خلفى خط وسط، هیدرآدنیت چرکی، و کورک یا کفگیرک ساده هستند.

عوارض

عفونت پایلونیدال درمان‌نشده ممکن است منجر به ایجاد سینوس‌هاى ترشح‌کنندهٔ متعدد و گاه دراز شوند. به‌ندرت، تغییر بدخیمى رخ مى‌دهد.

درمان

طبیعت بیماری به گونه‌ای است که خود به خود رفع نمی‌شود و اغلب بیماران نهایتاً به فژهایی از جراحی به صورت موضعی و یا بیهوشی عمومی نیاز پیدا می‌کنند. در مراحل اولیه التهاب، عفونت ممکنست توسط درمان آنتی بیوتیکی کنترل شود. اما آنتی بیوتیک کیست پیلونیدال را رفع نمی‌کند و صرفاً عفونت را خاموش می‌کند.

اگر آبسه تشکیل شده باشد حتماً باید توسط جراح محل آبسه تحت بی‌حسی موضعی باز شده و ترشحات آن تخلیه گردد.

آبسهٔ حاد را باید با برش و تخلیه درمان کرد که اغلب مى‌تواند در مطب یا اتاق اورژانس و با استفاده از بى‌حسى موضعى انجام شود.

براى بیمارى مزمن با درناژ مداوم یا تشکیل آبسه و درد عودکننده، مجموعه‌اى از درمان‌هاى جراحى وجود دارند. این نکته حائز اهمیت است که با بیمارى به‌صورت محافظه‌کارانه برخورد و تنها بافت بیمار برداشته شود و پوست، چربى و دیگر بافت‌هاى سالم دست‌نخورده باقى بمانند.

هر روشى که به‌کار رود، پیگیرى دقیق ضرورى است. باید به‌ بیمار آموزش داده که ناحیه را تمیز و خشک نگاه دارد، از تروماى مستقیم اجتناب کند، و به‌طور منظم پوست را بتراشد یا از داروهاى موبر استفاده کند تا از به دام افتادن موهاى دیگر جلوگیرى شود.

مراقبت‌های قبل از عمل جراحی

در صورتی که جهت عمل جراحی بستری می‌شوید لازمست در مورد داروها و سوابق بیماری‌های قبلی خود پزشک را مطلع کنید.

کسانی که سیگاری هستند باید حداقل ۲ هفته قبل از جراحی سیگار کشیدن را متوقف کنند زیرا در افراد سیگاری شانس مشکلات تنفسی در حین جراحی بیشتر است. همچنین بهبودی پس از عمل در افراد سیگاری بسیار آهسته انجام می‌شود و لازمست تا ماهی بعد از عمل نیز سیگار نکشید.

در صورت درد از استامینوفن استفاده کنید. استامینوفن نسبت به آسپرین، ایبوبروفن و ناپروکسن ارجحیت دارد زیرا این داروها زمان انعقاد خون را طولانی‌تر می‌کنند.

همچنین اگر شما به علت بیماری‌های دیگر آسپرین مصرف می‌کنید لازمست که ۱۰-۷ روز قبل مصرف آنرا قطع کنید.

قبل از عمل باید موهای ناحیه عمل را تا فاصله زیادی از محل سینوس از بین برده و سپس استحمام نمائید. شب قبل از عمل غذای ساده‌ای مثل سوپ بخورید و از حداقل ۱۲ ساعت قبل از عمل ناشتا باشید.

مراقبت‌های پس از عمل جراحی

- قبل از ترخیص در مورد نحوه مصرف داروها، نحوه پانسمان، مدت استراحت و مراقبت‌های پس از عمل از پزشک خود سؤال نمائید.

- در صورتیکه زخم باز شد طریقه صحیح تعویض پانسمان را از پرستار یاد بگیرید.

- تا جایی که می‌توانید ناحیه عمل را باید تمیز و خشک نگه دارید.

- بعد از هر بار اجابت مزاج به آرامی خود را با آب گرم شسته و سپس با پنبه جاذب خشک کنید.

- خوابیدن بر روی شکم و یا پهلو و گذاشتن بالش بین پاها جهت تسکین درد لازمست. داروها و آنتی بیوتیک‌های تجویز شده را طبق دستور پزشک مصرف کرده و دوره درمان را کامل کنید.

- موهای ناحیه عمل بایستی هر هفته از بین برده شود در غیر اینصورت ممکنست بیماری عود کند. همچنین بعد از زایل کردن موها باید با استحمام موها از بدن دور نمود.

- علایم عفونت ناحیه عمل را بررسی کنید در صورت تب (oc ۳۸ بالاتر)، درد غیر قابل کنترل و ترشح زیاد از ناحیه عمل حتماً به پزشک مراجعه نمائید.

- استفاده از توالت فرهنگی باعث کمتر شدن درد می‌شود.

- یک تکه گاز روی زخم گذاشته شود تا هم امکان هوا خوردن وجود داشته و هم از سائیده شدن لباس‌ها به زخم جلوگیری شود.

- در صورتیکه نشستن برای بیمار مشکل و با درد همراه است بایستی یک بالشتک که وسط آن سوراخ باشد تهیه و از آن استفاده نماید. در این صورت زخم در ناحیه سوراخ قرار می‌گیرد و فشاری بر آن وارد نمی‌شود.

برای پیشگیری از یبوست از رژیم غذایی پر فیبر (حاوی سبزیجات و میوه‌های تازه) استفاه کنید

پیش‌آگهى

ممکن است به‌دنبال درمان عود رخ دهد، ولى شانس عود در صورتى‌که زخم بازگذاشته شود و مراقبت پس از عمل به‌خوبى انجام گیرد، بسیار کم است. در بیشتر موارد بیمار باید بتواند بلافاصله به زندگى طبیعى بازگردد.




موضوعات مرتبط: عمومی ,
برچسب‌ها: بیمارى پایلونیدال ,
آخرین مطالب