پیاده روی ۴۰ دقیقه‌ای سه بار در هفته می‌تواند فرایند پیری مغز را در افراد سالمند و خانه نشین به تاخیر بیندازد

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز  ،  این پژوهشگر آمریکایی  در بررسی‌های خود نشان داد که انجام حرکات فیزیکی ملایم مانند پیاده روی ۴۰ دقیقه سه بار در هفته برای شادابی مغز بسیار مناسب است و می‌تواند اتصالات مغزی و کارایی شناختی را بهبود بخشیده و با پیری بافت مغزی مبارزه کند.

 این محقق با بررسی ۶۵ فرد بین ۵۹ تا ۸۰ سال به این نتایج دست یافت تمام این شرکت کنندگان خانه نشین بودند و در طول شش ماه قبل از تحقیق تنها دو بار در هفته به مدت ۳۰ دقیقه فعالیت فیزیکی داشتند.

پس از تصویربرداری از مغز این افراد و انجام آزمایشات شناختی آنها مشخص شد که برخی از اتصال مدارات مغزی این افراد از هم گسسته شده است. اما افراد سالمندتری که تمرینات فیزیکی بهتری داشتند فعالیت مغزی آنها در شرایط بهتری بود. این افراد همچنین می‌توانستند بهتر برنامه ریزی کنند و چندین کار را با هم انجام دهند.

در ادامه این تحقیقات، به مدت یکسال برای تمام این افراد یک سری تمرینات پیاده روی و ورزش‌های کششی تجویز شد و در پایان سال آزمایشات شناختی بر روی این داوطلبان و تصویربرداری از مغز آنها انجام شد.

نتایج این تحقیقات نشان داد که اتصالات مغزی در سالمندانی که پیاده روی می‌کردند تاحد قابل ملاحظه‌ای افزایش یافت درحالی‌که این افزایش در افرادی که حرکات کششی انجام می‌دادند مشاهده نشد.

به همین دلیل این پژوهشگر توصیه کرد که سالمندان با انجام پیاده روی‌های روزانه و تمرینات فیزیکی ملایم می‌توانند به حفظ شادابی مغز خود کمک کنند.

 تعدادی از پژوهشگران می گویند انجام فعالیت و ورزش در افراد سالمند حتی از ورزش در دوره جوانی مهمتر است اما مقدار و نوع ورزش برای سالمندان با افراد جوان تفاوت دارد.

یکی از بهترین، موثرترین و ارزان‌ترین و قطعا ساده‌ترین فعالیت جسمی که به تناسب ‌اندام منجر می‌شود، پیاده‌روی است.به اعتقاد پژوهشگران، پیاده‌روی ورزشی مناسب برای همه سنین به شمار می‌آید. در سالمندان این ورزش اهمیت دو چندانی دارد از سوی دیگر دویدن برای سالمندان خطرناک است بخصوص اگر مبتلا به بیماری قلبی باشند.

ورزش‌های سخت و تند، باعث لخته شدن خون در داخل رگ‌های خونی و در نتیجه توقف گردش خون در ماهیچه‌های قلب و درد شدید در قلب می‌شود.

برعکس هنگام راه رفتن، عضلات همانند تلمبه کار می‌کنند و خون به راحتی در قلب جریان می‌یابد. پیاده‌روی با کمی سرعت، ورزشی ساده و بخصوص امن برای سالمندان است که نقش مهمی در سلامت بدن و پیشگیری از بیماری‌ها دارد و همچنین باعث از بین رفتن افسردگی در آنان می‌شود.

تحقیقات نشان داده، سالمندان افسرده‌ای که به جای درمان دارویی، از ورزش و پیاده‌روی برای درمان استفاده کرده‌اند، در مقایسه با افرادی که تنها با دارو درمان شده‌اند، زودتر بهبود یافته‌اند و عود بیماریشان کمتر بوده است.
در صورتی که به ‌علت بیماری قلبی منعی وجود نداشته باشد، سالمندان باید بطور منظم و مرتب و با مدت زمان کافی پیاده‌روی کنند.

در افراد خیلی چاق یا کسانی که سال‌ها بی‌حرکت بوده‌اند شروع فعالیت‌ها باید بسیار آهسته باشد پیاده‌روی فعالیت عضلانی را بهبود بخشیده و به اجابت مزاج منظم سالمندان نیز کمک می‌کند.

●  چند توصیه

افراد مسن اگر می‌خواهند پیاده‌روی بهتری داشته باشند نکات زیر را در نظر بگیرند:

۳۰ دقیقه صبح و ۳۰  دقیقه شب و ۲ تا ۳ ساعت بعد از غذا خوردن بهتر زمان پیاده‌روی است.

حتما کفش راحت و کاملا اندازه پا انتخاب کنید.

جوراب‌هایی با بافت متراکم و ضخیم انتخاب کنید که چسبان باشند و از میزان اصطکاک پا و کفش کم ‌کنند. با میزان متناسب و نسبتا کوتاه، پیاده‌روی را شروع کنید، برای مثال ۱۵ تا ۲۰ دقیقه در روز برای شروع خوبست.

هنگام راه رفتن شانه‌های خود را عقب نگه دارید و عضلات خود را آزاد کنید. بگذارید دست‌هایتان آزادانه در کنارتان تاب بخورند.

مراقب باشید که زودتر از حد، زمان و مسافت پیاده‌روی خود را افزایش ندهید.

لباس‌ آزاد و راحت بپوشید. اگر هوا سرد است، به جای یک پوشش ضخیم، از چند پوشش نازک و سبک استفاده کنید تا بتوانید پس از گرم شدن از تعداد آنها کم کنید.

قدم‌های خود را به صورت پاشنه ـ پنجه بردارید. کف پا را بر زمین نکوبید.

اگر برای مدت چند هفته به هر دلیلی پیاده‌روی نکردید، نباید با همان سرعت و قدرت گذشته شروع کنید. مدتی زمان لازم است تا بتوانید به حالت قبلی پیاده‌روی کنید.

در چند دقیقه آخر پیاده‌روی، به تدریج گام‌هایتان را کوتاه و سرعت‌تان را کم کنید.

●   زنان بیشتر پیاده‌روی کنند

همچنین متخصصان تاکید کردند: پیاده‌روی خطر بروز سکته مغزی را در زنان کاهش می‌دهد.

به گزارش ایسنا، محققان در یک پژوهش جدید دریافته‌اند: زنانی که ۲ ساعت یا بیشتر در هفته پیاده‌روی می‌کنند یا معمولا عادت دارند که سریع راه بروند، در مقایسه با زنانی که اصلا عادت به پیاده‌روی ندارند، به میزان قابل‌توجهی کمتر دچار سکته مغزی می‌شوند.

محققان تاکید کردند: با پیاده‌روی خطر بروز تمام انواع سکته مغزی از جمله سکته ناشی از تشکیل لخته‌های خونی و نیز سکته ناشی از خونریزی کاهش می‌یابد.

دکتر جاکوب ساتلمایر، پژوهشگر اصلی این تحقیق و متخصص اپیدمیولوژی در دانشکده بهداشت عمومی هاروارد در بوستون خاطرنشان کرد: فعالیت و تحرک بدنی از جمله پیاده‌روی منظم یک رفتار و عادت اصلاح‌کننده مهم برای پیشگیری از سکته مغزی است.

وی افزود: تحرک بدنی برای ارتقای سلامت قلبی و عروقی و کاهش خطر بیماری‌های قلبی عروقی ضروری بوده و پیاده‌روی یکی از روش‌های مهم برای رسیدن به تحرک بدنی مطلوب است.

همچنین محققان دانشگاههای پیتسبورگ، ایلینویز، رایس و اوهایو در بررسیهای خود نشان دادند که یکسال انجام فعالیتهای فیزیکی سبک (۴۰ دقیقه پیاده روی) می تواند ابعاد هیپوکامپ را افزایش داده و موجب بهبود حافظه فضایی در سالمندان شود.

این دانشمندان ۱۲۰ داوطلب سالمند را که همگی بدون تحرک و بدون علائم زوال عقل بودند به دو گروه تقسیم کردند.

برای گروه اول ۴۰ دقیقه پیاده روی به مدت ۳ بار در هفته و برای گروه دوم تمرینات کششی تجویز شد.

تمام افراد در مدت و بعد از تحقیقات از دیدگاه فیزیکی آزمایش شدند و مغز آنها با رزونانس مغناطیسی کنترل شد.

نتایج این تحقیقات نشان داد داوطلبانی که تمرینات ایروبیک سبک را انجام می دادند در هیپوکامپ چپ و راست آنها به ترتیب ۲٫۱۲ و ۱٫۹۷ درصد افزایش حجم مشاهده شد.

درحالی که در افراد گروه دوم، افزایش فضای هیپوکامپ کمتر و برابر با ۱٫۴۰ درصد برای هیپوکامپ چپ و ۱٫۴۳ برای هیپوکامپ راست به ثبت رسید.

براساس گزارش نیویورک تایمز، در مرحله بعد، تمام افراد تحت یک آزمایش سنجش حافظه فضایی قرار گرفتند. در این آزمایش، داوطلبان گروه اول بس از یکسال پیاده روی نسبت به تست پیش از شروع تحقیقات بهبود حافظه فضایی را نشان دادند.

این محققان در این خصوص توضیح دادند: “فکر می کنیم که آتروفی هیپوکامپ در سنین بالا تقریبا اجتناب ناپذیر باشد اما ما دیدیم که حتی یک فعالیت ورزشی سبک که مدت یکسال به طور مرتب دنبال شود می تواند ابعاد این ساختار مغزی را افزایش دهد به طور خلاصه مغز در این فاز همچنان قابلیت اصلاح شدن را دارد.

●    سالمندان چگونه پیاده روی کنند ؟
شما با یک برنامه پیاده روی که به آرامی شروع شده و به طور تدریجی سرعت و مسافت آن افزایش یافته است، پس از مدتی می توانید توانایی های تنفسی خود را به حد یک فرد جوان برسانید. بهتــر است قبــل از شروع پیاده روی با حرکـــات کششی عضلات خود را گرم  کنید. سپس برای مدت۱۰ تا ۱۵دقیقه پیاده روی کنید. مدت پیاده روی را به تدریج افزایش دهید، تا حداکثر به یک ساعت در روز برسد. بهتراست پیاده روی را در دو نوبت صبح و عصر و هربار ۳۰ دقیقه انجام دهید.اگر توانایی انجام ۳۰ دقیقه پیاده روی مداوم را ندارید می توانید به جای آن ۳ پیاده روی ۱۰ دقیقه ای داشته باشید. برای پیاده روی مسیری هموار و با هوای تمیز انتخاب کنید.یک بطری آب همراه خود داشته باشید

●   برای انجام پیاده روی نکات زیر را رعایت کنید:

۱- کفش های راحت، کاملاً اندازه و بنددار بپوشید ، که پا را در خود نگهدارد و مانع تاثیر ضربه به پا شود. همچنین جوراب های ضخیم نخی که عرق پا را جذب وپاها را حفظ کند بپوشید.

۲- لباس های راحت، سبک و متناسب با دمای هوا بپوشید. در تابستان لباس های با رنگ روشن بپوشید. و در زمستان به جای یک لباس ضخیم، چند لباس نازکتر بپوشیدتا بتوانید به تدریج با گرم شدن بدن در حین پیاده روی، لباس های خود را کم کنید.

۳- پیاده روی را با سرعت کم شروع کنید.

۴- دریک وضعیت متعادل و راحت راه بروید. سر را بالا نگهدارید، به جلو نگاه کنید نه به زمین. در هر قدم بازوها را آزادانه در کنار بدن حرکت دهید. بدن را کمی به جلو متمایل کنید. گام برداشتن را از مفصل ران و با گام بلند انجام دهید. روی پاشنه فرود آمده و با یک حرکت نرم به جلو بروید. از برداشتن گام های خیلی بلند خودداری کنید.

ورزش در هوای آلوده مضر است.

۵- راه رفتن را درصورت امکان بدون توقف انجام دهید. ایستادن مکرر و شروع مجدد پیاده روی مانــع تاثیرات  مثبت آن می شود.

۶-  در حین راه رفتن نفس های عمیق بکشید. با یک نفس عمیق از طریق بینی و با دهان بسته ریه ها را از هوا پرکنید و سپس هوا را از دهان خارج کنید.

۷- سعی کنید زمان خاصی از هر روز را برای پیاده روی در نظر بگیرید که خسته و یا گرسنه نباشید  و در صورت امکان با دوستانتان پیاده روی کنید.

۸-  اگردر سربالایی یا سراشیبی قدم می زنید، بــدن را به سمت جلــو متمایل کنیدوبرای حفظ تعادل ، قدم های کوتاه تری بردارید. - 

۹- مدت زمان پیاده روی و مسافتی که طی کرده اید را هر روز در تقویم خود یاد داشت کنید.  هفته ای یک بار مدت زمان پیاده روی را افزایش دهید.

۱۰- در اواخر پیاده روی به تدریج قدم های خود را آهسته تر کنید. می توانید حرکات انعطاف پذیری را نیز انجام دهید و با این کار کم کم بدن خود را سرد کنید.

۱۱-اگر در حین پیاده روی دچار درد قفسه سینه، تنگی نفس و یا پا درد شدید فوراً استراحت کنید و با پزشک مشورت نمایید.

پیاده روی به علت تحریک ماهیچه ها واستخوان ها سبب افزایش قدرت عضلانی و استخــوانی می شود.

زمانی که خسته یا گرسنه هستید ورزش نکنید.

قرار گرفتن زنان باردار غیرسیگاری در معرض دود سیگار دیگران، خطر مردن جنین آنها را افزایش می دهد

 تخمین زده شده که هزینه های پزشکی زایمان های غیرطبیعی مربوط به زنان سیگاری با فرض اینکه شیوع مصرف سیگار در طول بارداری ۱۹درصد باشد ۴/۱  میلیارد دلار است .

بررسی تاثیر مواد مواد رادیواکتیو بر سلامت انسان

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز  ،   جزیره ژاپن حدود ۸ فوت جابه‌جا شده است و همچنین محور زمین نیز بیش از ۱۰ سانتی‌متر جابه‌جا شده است. پس از آنکه زلزله ژاپن به سیستم های خنک کننده نیروگاه  هسته ای آسیب رسیده است . مقام های ژاپنی در تمام واحدهای راکتور نیروگاه ها حالت فوق العاده اعلام کرده اند. زلزله روز جمعه، شدیدترین  زلزله ای است که تا کنون در ژاپن ثبت شده و گفته می شود دولت ژاپن هزاران نیروی نظامی، صدها هواپیما و ده ها کشتی را روانه مناطق زلزله زده کرده است.

انفجار یک بمب موجب آزاد شدن مقادیر زیادی مواد رادیو اکتیو می شود این عناصر در حال تشعشع همیشگی هستند. و از خود اشعه گاما ، ذره بتا و نوترون ها خارج می سازند. که قادرند، زیان های جبران ناپذیری را سبب شوند .

در ژاپن کسانی که در فاصله ۵۰۰ تا ۱۲۰۰ متری مرکز انفجار در خانه های چوبی به سر می بردند و ازسوختگی و زخم های شدید و مرگ در امان مانده بودند پس از دو هفته مبتلا به ریزش موی سر ، تب ، اسهال ، خون ریزی زیرجلدی و مخاط ، خون ریزی لثه ها و اعضای درونی و کم شدن تعداد گلبولهای سفید خون گردیده در ظرف یک هفته جان سپردند .
مواد رادیواکتیو به طور کلی سمی هستند. این مواد برای حیات ضرر دارند. یعنی به انحاَء مختلف در سطح بسیار بسیار بالا ایجاد مسومیت می‌کنند و در نهایت وارد بدن انسان که می‌شوند، حتی اگر شخص مسموم زنده بماند، باعث تغییرات ژنتیکی در فرد می‌شوند. یعنی اینکه مولکول‌ها را روی آن حلقه‌های DNA و RNA تحت تأثیر قرار می‌دهند و باعث میوتیشن (جهش) یا تغییرات ژنتیکی می‌شوند.

مهم‌ترین مسئله‌ای که مواد رادیواکتیو ایجاد می‌کنند، تغییرات ژنتیکی است. در اطراف راکتورهای اتمی اگر دقت و احتیاط نشود، مثلا می‌بینیم که مارمولک‌هایی با سه پا، با دو سر و یا مارمولک‌های بی دست و پا و انواع قورباغه‌هایی که به اصطلاح دفورمه شده و تغییر شکل دادند، پیدا می‌شود. این تغییرات یعنی در ژنتیک آن جانور دستکاری شده. البته اگر دوز  این مواد بالا باشد، باعث مسمومیت و مرگ فرد، گیاه و جانور می‌شود.

وقتی که در چرنوبیل، در اتحاد شوروی سابق، در راکتورهای اتمی اختلال ایجاد شد، ما دیدیم که در غرب انگلستان یعنی حدود ۵۰۰۰ کیلومتر آنطرف‌تر به طرف غرب، دولت انگلستان مجبور شد که گوسفندهای بی‌شماری را بکشد و دفن بکند. چون علف‌های آن منطقه به مواد رادیواکتیو آغشته شده بودند.

گوسفند‌ها از آنها خورده بودند و این گوسفندها دیگر برای مصرف انسان جایز نبودند. فقط و فقط تغییرات، جهش ژنتیکی در یک نسل انجام نمی‌شود، بلکه وقتی در کروموزوم‌های شخصی این تغییرات ژنتیکی ایجاد شد، این را به فرزندش منتقل می‌کند و فرزند منتقل به فرزند. بنابراین انسان و حیات بر روی زمین برای این ساخته نشده‌اند که بتوانند این تغییرات را تحمل بکنند. مواد رادیواکتیو با حیات بر روی زمین سازگاری ندارد.

 بیماری های مرسوم حاصل از تشعشع هسته ای در این دوره صورت می گیرد تشعشع رادیو اکتیو روی جنین تاثیر می گذارد، سلول های تناسلی را نابود کرده سبب تغییرات در نسل های آیند و تولد نوزادان ناقص الخلقه می گردد.
به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز  ،  در سال ۱۹۵۰ از دویست و پنجاه کودک ۴تا ۵ ساله ومادران آنها هنگام بارداری در معرض تشعشع بمب اتمی قرار گرفته بودند آزمایش بعمل آمد ۲۷ کودک دارای نواقص شدیدجسمی (نقص قلب، بسته بودن سوراخ مقعد، انواع بیماری های ریوی و مری) و ۶ کودک سر بسیار بزرگ داشتند. و فهم و شعور آنها کم بود مادران این کودکان هنگام انفجار بمب در داخل مدار ۱۲۰۰ متری بودند. کودکانی که در معرض تشعشع قرارداشتند در رشد جسمی و عقلی آنها نیز اختلالات بوجود آمد هر قدر سن کودک هنگام انفجار کمتر بود اختلال بیشتر در اوظاهر می گردید.

اثرات جسمی و ژنتیکی پرتو های رادیواکتیو :

اثرات پرتو های رادیو اکتیو به دو قسمت “تاثیرات بدنی یا جسمی” و “تاثیرات ژنتیکی” تقسیم می شود. اثرات اولیه بر روی سلول ها و بافت ها می باشد و اثرات بعدی به گونه های دیگری خواهد بود.
اثرات جسمی  اشعه رادیو اکتیو  :

اثرات بدنی باعث صدمه به سلول ها و تغییر آنها می شود.

پرتو رادیو اکتیو بر روی تقسیم سلول نیز تاثیر می گذارد. تسریع یا کند سازی تقسیم سلول بر بافت های ابتدایی و جنینی اثر می گذارد. صدمه به پوسته سلول ، میتوکندری و هسته سلول عملکرد غیر طبیعی سلول می شود که این باعث رشد و مرگ سلول می شود.

در معرض اشعه های شدید رادیو اکتیو بودن به سرعت ، بافت و سلول را تقسیم و تجزیه می کند.

برخی از این تاثیر ها بر روی بافت عبارتند از:

_ پوست : بیماری های پوستی و سرطان پوست.

_ دیواره معده و روده : جذب از دستگاه گوارش و ورود به مغز استخوان و در نهایت کم خونی(آنمی)

_ رشد جنینی : اثرات پیری زود رس را می آفریند. 

اثرات ژنتیکی اشعه رادیو اکتیو  :

اطلاعات ژنتیکی برای تولید و فعالیت عضو (ارگان) جدید در کروموزوم ها ی سلولهای جنینی (اسپرم و تخمک) حمل می شود. درواقع ، اثرات ژنتیکی ناشی از صدمات مولکول های DNA می باشد.

سلول انسان عادی دارای ۴۶ کروموزوم است که آن ها تنها تعیین کننده کاراکتر فیزیولوژیکی نیستند بلکه هویت منحصر به فرد شخص را تعیین می کنند.

هر کروموزوم محتوی مولکول درزوکسى ریبونوکلئیک اسید (DNA) است که یک ابر مولکول است(پلیمر غول پیکر). هر DNA دو رشته مکمل بافته شده دارد که ستونش از اسید فسفریک و قند ساخته شده است. چسبیده به هر مولکول قند دو نوع پایه وجود دارد: پایه های “پورین” (آدنین و گوانین (ماده ای در کبد و پانکراس)) و پایه های “پیریمیدین” (کیتوزین و تیمین).

همیشه آدنین (A) با تیمین (T) جفت می شود. گوانین (G) نیز با کیتوزین (C) با پیوند های هیدروژنی جفت می شود. A-T و G-C روی دیگری جفت شده و در هم به صورت مارپیچی تنیده می شوند. دورهای پی در پی فاصله شان ۳٫۴ نانو متر است و ۱۰ جفت از بسته های پایه ای در این فاصله قرار دارد. قطر مارپیچ دوگانه حدود ۲ نانو متر است اما طولش ممکن است به چندین سانتیمتر تا چند متر در برخی گونه های پستانداران برسد.

یک ژن در هر مولکول DNA عهده دار چندین ژن دیگر است.

مولکول DNA دو عمل را انجام می دهد: “تکرار” و “رونویسی”.

“تکرار” یک کپی از مولکول های DNA به سلول های فرزند است که تمامی اطلاعات ژنتیکی را حفظ می کند. “رونویسی” ریبونوکلئیک اسید پیام آور (mRNA) را بوسیله مولکول DNA (بعنوان یک قالب) ترکیب می کند. مولکول های mRNA رشته های آمینو اسید را به شکل پلی پپتید (ترکیبی از آمینو اسید) و پروتیین مشخص می کند.

وقتی دو یا بیشتر مولکول DNA در هسته های مشابه با اشعه شکسته می شود ، انتها های شکسته دوباره با هم ترکیب می شوند ، که ممکن است بعد از ترکیب به شکل سابق و اصلی خود نباشد و به شکلی جدید پدیدار شود و ممکن است در نهایت منجر به تولید سلول های غیر عادی و سرطانی یا اختلالات وراثتی شود . این پدیده “جابجایی” نامیده می شود. این پی آمد “تغییر حاد” و “جهش” می باشد.
اشعه رادیو اکتیو در کروموزم های (Chromasomes) سلول نسل تغییراتی می دهد کروموزم ها شکسته می شوند و در هم می ریزند.

چون اشعه رادیو اکتیو کم ولی بطور دائم تاثیر کند، کروموزم ها روی هم انباشته شده و دگرگونی نسل سبب می شود. هر قدر تاثیر اشعه در بدن بیشتر ادامه یابد ضایعاتی را که بوجود می آورد افزایش خواهد یافت تا حدی که مقدار اشعه کافی شود و بتواند یک تغییر ناگهانی در نسل ایجاد کند. چه بسا اختلالات و تغییرات در نسل که ۵۰ سال دیگر ظاهر می گردند.

کمیته تحقیقات درباره تلفات و زخمی های انفجار اتمی در ژاپن درباره افزایش اثرات تشعشع و تغییرات در سلول های ژن واختلالات ارثی ناشی از آن تحقیق و بررسی بسیار به عمل آمده و به این نتیجه رسیده است که با ادامه آزمایشات اتمی موجودیت نسل بشر به خطر خواهد افتاد.

کودکان آینده ناقص الخلقه و دیوانه به دنیا خواهند آمد دانشمندان علمی اغلب کشورهای خطاب به دولت ها و جهان درخواست منع آزمایش های اتمی را کردند زیرا این آزمایش ها میزان رادیواکتیویته را در جو بالابرده سلامتی نسل بشر را در سراسر جهان تهدید می کنند.
آزمایش بمب هیدروژنی در جزایر ژاپن
آزمایش بمب هیدروژنی در جزیره بی کی نی در تاریخ اول مارس ۱۹۵۴ و تاثیر تشعشع مواد رادیو اکتیو حاصل از انفجار روی ماهی گیران ژاپنی که در فاصله ۸۰ مایلی آن جزیره مشغول صید ماهی بودند، بهترین نمونه است.

عوارض تشعشع ممکن است چند ماه تا چندین سال پس از انفجار بمب ظاهر گردد این عوارض عبارتند از :
کلوئید (Cheloide)
آب مروارید (Cataract)
لوسمی (Lusemie)
سرطان
اختلال در نمو جنین
نابودی سلول نسل و غیره
که این عوارض در سه دوره تقسیم می شوند.
دوره اول :

از هنگامی که انفجار صورت می گیرد تا آخر هفته دوم در این دوره نیروهای حاصل ازانفجار به اشکال متفاوت در یک زمان روی بدن انسان تاثیر می گذارند (ضربه، سوختگی، تشعشع) که ۹۰% کشته ها در این مرحله صورت می گیرد.
دوره دوم:

از ابتدای هفته سوم تا آخر هفته هشتم در این دوره بیماری تشعشعی با تمام علایم مخصوص خود تظاهر نموده است.
دوره سوم:

از ماه سوم چهارم و پنجم شروع می شود و هنوز هم ادامه دارد بیماری های مرسوم حاصل از تشعشع هسته ای در این دوره صورت می گیرد تشعشع رادیو اکتیو روی جنین تاثیر می گذارد، سلول های تناسلی را نابود کرده سبب تغییرات در نسل های آیند و تولد نوزادان ناقص الخلقه می گردد.

علت مرگ تمام کسانی که در روزهای اول پس از انفجار تلف شدند سوختگی و زخم های عمیق همراه با بیماری تشعشعی بوده است گلبول های سفید خون آنها کم می شود گلبول های قرمز و ترومبویست ها یا پلاکت های خون نیز روبه نقصان می گذارند و به همین علت،انعقاد خون و خون ریزی های مختلف عارض می گردد.ریزش موهای تن افراد در دوره دوم صورت می گیرد و در بیماران خون ریزی معده وروده ، خون ریزی مغز، ریه و مثانه مشهود بوده است .

نتیجه آزمایش مغز استخوان این بیماران بصورت زیر است:
تقلیل فاحش سلول های هسته دار گلبول ساز
از بین رفتن و یا تقلیل فاحش اشکال جوان گلبول های قرمز خون
کم شدن سلول های مولد پلاکت های خون.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز  ،  علائم مهم بهبودی در این بیماران ازدیاد گلبول های سفید است البته برخی بیماران که ریه ها و اعضای داخلی آنها عفونت می یابند حتی با ازدیاد گلبول های سفید و قرمز و تولید بیشتر پلاکت خون سلامتی خود را نمی یابند.

البته بیمارانی که سلامتی خود را مجدد یافته اند علاوه بر کم خونی به اختلالات عمل غدد تناسلی در اثر تشعشع هسته ای نیز دچار شدند.

%۷۰ زنانی که در هیروشیما در معرض تابش هسته ای بمب اتمی قرارگرفتند به انواع بیماری های قاعدگی مبتلا شدند و مردان نیز کم و بیش عقیم شدند .عوارض اصلی که نسل های بعدی را نیز تهدید می کند در دوره سوم ظاهر می شود.

چگونگی ابتلا به بیماری های تشعشعی
در اثر انفجار بمب اتمی و سوختگی ناشی از برق کلوئید تولید می شود .
بیماری آب مروارید چشم یا کاتاراکت که همان کدر شدن عدسی چشم است که در نزد اشخاصی که از انفجارجان سالم به در برده بودند مشاهده می شد معمولا چند ماه تا دو سال پس از انفجار بمب آب مروارید ظاهر می گردد.
همانطوری که اشعه ایکس تولید سرطان می کند اشعه رادیو اکتیو نیز قادر است سرطان و تومورهای بدخیم آورد.
اثر تشعشع روی جنین و رشد کودک
در سال ۱۹۵۰ از دویست و پنجاه کودک ۴تا ۵ ساله ومادران آنها هنگام بارداری در معرض تشعشع بمب اتمی قرار گرفته بودند آزمایش بعمل آمد ۲۷ کودک دارای نواقص شدیدجسمی (نقص قلب، بسته بودن سوراخ مقعد، انواع بیماری های ریوی و مری) و ۶ کودک سر بسیار بزرگ داشتند. و فهم و شعور آنها کم بود مادران این کودکان هنگام انفجار بمب در داخل مدار ۱۲۰۰ متری بودند. کودکانی که در معرض تشعشع قرارداشتند در رشد جسمی و عقلی آنها نیز اختلالات بوجود آمد هر قدر سن کودک هنگام انفجار کمتر بود اختلال بیشتر در اوظاهر می گردید.

(اختلال در سلول نسل در اثر تشعشع هسته ای
اشعه رادیو اکتیو در کروموزم های (Chromasomes) سلول نسل تغییراتی می دهد کروموزم ها شکسته می شوند و در هم می ریزند. چون اشعه رادیو اکتیو کم ولی بطور دائم تاثیر کند، کروموزم ها روی هم انباشته شده و دگرگونی نسل سبب می شود. هر قدر تاثیر اشعه در بدن بیشتر ادامه یابد ضایعاتی را که بوجود می آورد افزایش خواهد یافت تا حدی که مقدار اشعه کافی شود و بتواند یک تغییر ناگهانی در نسل ایجاد کند. چه بسا اختلالات و تغییرات در نسل که ۵۰ سال دیگر ظاهر می گردند.

کمیته تحقیقات درباره تلفات و زخمی های انفجار اتمی در ژاپن درباره افزایش اثرات تشعشع و تغییرات در سلول های ژن واختلالات ارثی ناشی از آن تحقیق و بررسی بسیار به عمل آمده و به این نتیجه رسیده است که با ادامه آزمایشات اتمی موجودیت نسل بشر به خطر خواهد افتاد.

کودکان آینده ناقص الخلقه و دیوانه به دنیا خواهند آمد دانشمندان علمی اغلب کشورهای خطاب به دولت ها و جهان درخواست منع آزمایش های اتمی را کردند زیرا این آزمایش ها میزان رادیواکتیویته را در جو بالابرده سلامتی نسل بشر را در سراسر جهان تهدید می کنند

تشعشعات و مواد رادیو اکتیو

این تشعشعات شامل تشعشعات الکترومغناطیسی مانند اشعة x و γ و تشعشعات اتمی نظیر اشعه x ، الکترون ها، پروتونها و نوترونها می باشد.

اجسام رادیواکتیو ایزوتوپهایی از یک عنصر می باشند که در حالت تعادل قرار ندارند و با جذب یا دفع یک یا چند نوکلئون و تشعشع انرژی اضافی، بحالت تعادل درمی آیند. عناصر رادیواکتیو ممکن است با شکسته شدن نیز به عناصری با حالت پایدارتر تبدیل شوند. اجسام رادیواکتیو سه نوع اشعه β،  xو γ از خود منتشر می سازند.

امروزه خاصیت رادیواکتیویته را با ایجاد عدم تعادل در هسته های پایدارتر بطور مصنوعی نیز درست می کنند. منابع تولید اشعه رادیواکتیو می توانند طبیعی یا مصنوعی باشند. رادیواکتیویته طبیعی از تشعشعاتِ کیهانی و دیگر منابع طبیعی بوجود می آید که میزان و آثار سوء آنها، در مقایسه با مواد رادیواکتیو مصنوعی، ناشی از فعالیت های انسانی، ناچیز است.

واحدهای سنجش مواد پرتوزا :

کوری :

کوری بیانگر تحولات و میزان کاهشی است که در یک ثانیه در مقدار معینی از رادیوایزوتوپ رخ می دهد و معادل فعالیت یک گرم رادیوم است.

گری :

مقدار دز جذب شده که یک ژول انرژی را به یک کیلوگرم انتقال می دهد یک گری نامیده می شود.

مقدار معادل :

از نظر کیفی, پرتوها روی بدن آثار بیولوژیک متفاوتی دارند یعنی یک مقدار مشخص از یک نوع پرتو ممکن است اثر  بیولوژیک کمتر یا بیشتری از یک نوع دیگر باشد. کمیتی  که این تفاوت را معلوم می کند دز معادل نام دارد.

DE = D * RBE

     RBEرا ضریب تأثیر بیولوژیک می نامند. واحد دز معادل (DE)، رِم یا سیورت Sivert می باشد.

شناخت پرتوها و ذرات یونساز:

 ۱- ذره α :

ذرات α دارای جرم زیاد می باشند. مسیر حرکتشان مستقیم  است.

انرژی خود را از دست می دهند و سرانجام با جذب دو الکترون به اتم  هلیم تبدیل می شوند. ذرات  با توجه به انرژی خود بین ۲ تا ۱۰ سانتی متر در هوا نفوذ می کنند. در آب و محیطهای جامد نفوذ کمتری دارند و بدین ترتیب با یک ورقه نازک فلزی و حتی صفحه کاغذ می توانند از حرکت آنها جلوگیری کرد.

 ورود آنها از بیرون به بدن چندان خطرناک نیست اما اگر از طریق استنشاق وارد بدن شوند بسیار خطرناکند.

۲- ذره β :

انرژی ذرات β که از هسته های رادیو اکتیو خارج  می شوند متفاوت است و بدین دلیل برد آنها اختلاف دارد. قدرت نفوذ آنها زیاد است. مسیر آنها بدلیل انحراف های پی در پی مستقیم نمی باشد این ذرات در هنگام عبور به مرور انرژی خود را از دست می دهند و موجب یونیزه کردن اتمها می شوند.

مثلاً پرتوی p 32 دربافت نرم حدود ۷ میلی متر نفوذ می کند و انرژی خود را در صورت ورود به بدن در داخل بدن پراکنده می کند و صدمات زیادی می زند.

۳- پرتو γ :

این پرتو معمولاً از هسته اتم رادیواکتیو که به حالت پایدار   می رود بدست می آید. قدرت یونیزاسیون اشعه γ ضعیف است ولی قدرت نفوذ آن بسیار زیاد است و بدلیل نفوذ در عمق بافت بدن خطرات زیادی دارد. پرتوهای β با صفحه آلومینیومی به ضخامت چند میلی متر متوقف می شوند در حالیکه برای جلوگیری از پرتوهای γ از بلوک های ضخیم سربی استفاده می شود.

 ۴- پرتو X :

این پرتوها دارای انرژی کافی برای یونسازی و تحریک اتمها و مولکولهای جسم جاذب می باشد و از طریق کاهش ناگهانی سرعت الکترونهای سریع یا خارج کردن یک الکترون از مدار اتم  بوسیله الکترون های سریع (که باعث جذب الکترون دیگر در مدار مزبور و صدور فوتون می شود) تولید می گردد.

۵- نوترون:

پرتو نوترون فاقد بار الکتریکی است و به صورت نوترون های سریع و حرارتی ممکن است آثاری داشته باشد.

آثار تشعشات یونیزه :

۱- اثرات مستقیم

 ایجاد وقفه در تقسیم سلول جهش ژنی شکست کروموزومی یا تغییر ساختمان و ترکیب کروموزوم های آسیب دیده مرگ سلولی

۲- اثرات غیر مستقیم

 تغییر اجزاء شیمیایی سلول (مثلاً تولید آب اکسیژنه که سمی است)

آثار تشعشات یونیزه

آثار زودرس:

الف: اثرات پوستی:

نظیر سرخی، تاول یا مرگ سلولی پوست.

ب: اثرات خونی:

کاهش گلبول های سفید ، قرمز (خفیف تر) و پلاکت ها و مغز استخوان (در دزهای بالا تا حدود ۶ گری)

ج: اثر روی سلولهای جنسی:

اختلال در سلولهای جنسی مردانه و زنانه که در دزهای بالا (تا حدود ۶ گری) می تواند به عقیمی در زنان منجر شود.

د: اثر روی جنین:

بویژه در هفته های اول رشد.

آثار تشعشات یونیزه

 آثار عمومی در تمام بدن:

دز تا حدود ۲۵/۰ گری آثار کلینیکی قابل مشاهده ای ندارد اما از حدود ۶/۰ گری به بعد از بی اشتهایی، تهوع و تا حدود ۳ گری به اختلال کامل دستگاه گوارش منجر می شود. آثاری نظیر جوش های پوستی و کاهش تدریجی وزن بدن با تأخیر ظاهر می شود و احتمال مرگ هنگام دریافت دز بالاتر از ۵ گری پس از ۴ هفته ۵۰%  است. اقداماتی نظیر پیوند مغز استخوان و رفع آلودگی های موضعی می تواند در این حالت مفید باشد.

آثار تشعشات یونیزه

 آثار تأخیری:

شکست های کروموزومی و تغییر در زنجیر DNA و نتیجتاً جهش و عواقبی نظیر سرطان از جمله سرطان خون تیروئید، سینه، ریه.

حفاظت در برابر پرتوها:

 حفاظت در برابر پرتو, کسب اطمینان از عدم دریافت دز بالاتر از حد مجاز و به میزان حداقل ممکن باشد.

اصول زیر در این مورد پیشنهاد می گردد :

۱٫ کنترل دز دریافتی و مراقبت از عدم دریافت دز توسط حداقل افراد.

۲٫ استفاده از فیلم بج توسط افرادی که با اشعه سروکار دارند.

۳٫ استفاده از موانع متناسب با شدت و انواع تابشها برای محیط کار و محبوس کردن منابع پرتوزا

۴٫ کسب فاصله مناسب.

حفاظت در برابر پرتوها:

۵٫  سایر اقدامات احتیاطی از جمله ممانعت از افراد با اختلالات متابولیکی، بیماریهای پوستی، زخم های آشکار بیماریهای دستگاههای خونساز و امراض عفونی و عدم خوردن غذا، کشیدن سیگار و . . . در محیط رادیواکتیو

۶٫ تعویض کلیه وسایل و لباس ها و اشیاء آلوده.

رفع آلودگی از مواد رادیواکتیو

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز  ،  از روش های مکانیکی، رقیق کردن ماده، گذشت زمان (در نیمه عمرهای کوتاه) و شستشو می توان استفاده نمود. روشهای شیمیایی شامل استفاده از محلولهای اسیدی و قلیایی برای جداکردن موادرادیواکتیو از سطوح و جلوگیری از رسوب آنها و طرق بیولوژیک ( بر پایه جذب مواد آلی یا کلوئیدی آلوده توسط باکتری ها) می باشد.

مادران بارداری که سیگار می‌کشند، سلامت قلب نوزادان خود را به طور جدی به خطر می‌اندازند

پزشکان علوم پزشکی در امریکا هشدار دادند: مادران بارداری که سیگار می‌کشند، سلامت قلب نوزادان خود را به طور جدی به خطر می‌اندازند.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز  به نقل از واشنگتن پست  ،  نتایج یک مطالعه جدید نشان داده است که سیگار کشیدن در دوران بارداری به ویژه‌ در سه ماهه نخست حاملگی، خطر بروز مشکلات و بیماری‌های قلبی در نوزاد را تا ۷۰ درصد افزایش می‌دهد.

دکتر توماس فریدمن، رییس مرکز کنترل و پیشگیری امراض آمریکا در این مطالعات تاکید کرد: زنانی که سیگار می‌کشند و قصد دارند باردار شوند باید پیش از حاملگی سیگار را ترک کنند.

این یافته حاصل اطلاعات جمع‌آوری شده از دو هزار و ۵۲۵ نوزاد سالم مقایسه شدند.

پزشکان تاکید کردند: ترک سیگار تنها راهکار اصلی و مهم برای بهبود سلامت مادر و نوزاد است.

علل افزایش خونریزی عادت ماهیانه

بانوان در سنین باروری به‌طور طبیعی، هر ۲۸ روز (این عدد می‌تواند ۷ روز بیشتر یا کمتر از این هم باشد)، ۲ تا ۷ روز دچار خونریزی می‌شوند (در این مقاله دوره ۲۸ روزه را در دوره قاعدگی و روزهای خونریزی را زمان عادت ماهانه می‌نامیم.) در هر عادت ماهانه طبیعی روزانه حدود ۵ قاشق سوپ‌خوری ۲۰(ر۴۰ میلی‌لیتر) خون و ترشحات خارج شده و کمتر از ۸ نوار بهداشتی خیس می‌شود. معمولا شدت خونریزی دو روز است.

افزایش خونریزی عادت ماهیانه

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز ،  افزایش خونریزی عادت ماهیانه که به منوراژی نیز معروف است ، در واقع دوره هایی از عادت ماهیانه است که به علت زیاد بودن حجم خونریزی یا طولانی بودن مدت آن ، شخص مقدار زیادی خون از دست می دهد . خونریزی در اکثر زنان حدود ۵ روز طول می کشد . چنانچه عادت ماهیانه بیشتر از این حد باشد و چنانچه استفاده از نوار بهداشتی به تعداد معمول کافی نباشد ، در صورتی که لخته خون دفع شود باید چند مورد زیر مشخص شود . اینکه آیا همیشه مقدار خونریزی زیاد بوده است ؟ در صورتی که این طور باشد خطر ایجاد کم خونی فقر آهن وجود دارد و آزمایش خون آن را مشخص خواهد کرد .

اگر فقط یکبار افزایش خونریزی عادت ماهیانه داشته اید که با تأخیر همراه بوده است و مقاربت نیز داشته اید احتمال سقط زودرس وجود دارد .

در صورت طول کشیدن خونریزی به پزشک مراجعه کنید ، با سونوگرافی این مورد مشخص خواهد شد . اگر فقط یکبار نبوده است و I.U.D دارید احتمال اینکه علت آن I.U.D باشد و جود دارد . گاه این حالت موقتی است و پس از چند ماه بهبودی حاصل می شود .

پزشکتان می تواند برای کاهش خونریزی دارو تجویز کند یا آن را تعویض کند . اگر I.U.D  ندارید و قرص پیشگیری استفاده کرده اید علت آن مصرف قرص است . در صورتیکه اخیراً زایمان داشته اید و شیر نمی دهید ۳-۲ دوره افزایش خونریزی طبیعی است . اگر زایمان نکرده اید و خونریزی با درد همراه است باید از نظر آندومتریوز کنترل شوید . این یک بیماری است که تکه هایی از بافت رحم در جاهای دیگر لگن قرار می گیرد .

در خانم هایی که سن بالای ۴۵ سال دارند و خونریزی زیاد شده است می تواند نشانگر نزدیک شدن دوران یائسگی باشد . در موارد نادر افزایش خونریزی ممکن است نشانه ای از بدخیمی در رحم باشد . به پزشک خود مراجعه کنید . وی شما را معاینه خواهد کرد و احتمالاً بررسیهایی مثل نمونه برداری از مخاط رحم درخواست می کند در صورتیکه هیچ مشکلی وجود نداشته باشد ، احتمالاً درمان دارویی به شما پیشنهاد می شود . لازم است برای درمان سرطان رحم، جراحی انجام شود .
علل خونریزی غیرطبیعی
در خونریزی غیرطبیعی رحم، طول دوره قاعدگی، میزان و یا زمان خونریزی دچار اختلال می‌شوند. طول دوره قاعدگی زمانی غیرطبیعی است که بیش از ۳۵ روز یا کمتر از ۲۱ روز طول بکشد و یا دوره‌های آن نامنظم باشند. دوره قاعدگی از وضعیت سلامت سایر ارگان‌ها نیز تاثیرمی‌پذیرد؛ به همین علت نه تنها بیماری‌های دستگاه تناسلی، بلکه بسیاری از بیماری‌های ارگان‌های دیگر نیز می‌توانند خونریزی غیرطبیعی رحمی ایجاد نمایند. اما شایع‌ترین علل خونریزی غیرطبیعی مربوط به دستگاه تناسلی، اینها هستند:

)۱ حاملگی
شایع‌ترین علت به‌هم خوردن نظم عادت ماهیانه در زنان در سنین باروری ۱۸-۴۰( سال)، حاملگی و عوارض مرتبط با آن مثل حاملگی خارج رحمی است. بسیاری از زنان در چند ماه اول حاملگی طبیعی، دچار خونریزی می‌شوند. بنابراین بسیار مهم است که در زنانی که تماس جنسی داشته‌اند، حتی اگر <مطمئن> هستند که حامله نیستند، تست حاملگی انجام شده و حاملگی به عنوان شایع‌ترین علت خونریزی غیرطبیعی، رد شود.

)۲ مشکلات مربوط به تخمک‌گذاری
لزوما در تمام دوره‌های قاعدگی، تخمک‌گذاری اتفاق نمی‌افتد. در سال‌های ابتدای بلوغ و در سال‌های نزدیک به یائسگی و حتی در اثر استرس‌هایی مثل مسافرت یا تغییر شغل، شیوع دوره‌های فاقد تخمک‌گذاری افزایش می‌یابد. در دو سال اول شروع قاعدگی، ۸۵ درصد دوره‌های قاعدگی فاقد تخمک‌گذاریند، در حالی که پس از ۶ سال از شروع قاعدگی این عدد به ۲۰ درصد می‌رسد.

در روز ۱۴ قاعدگی در صورتی که تخمک‌گذاری انجام نشود، جسم زرد که تولیدکننده هورمون پروژسترون است، ایجاد نخواهد شد؛ بنابراین تخمدان به تولید استروژن ادامه داده و لایه داخلی رحم همچنان به رشد خود ادامه خواهد داد.

در اثر این ازدیاد رشد، دوره قاعدگی طولانی شده و خونریزی نامنظم و لکه‌بینی ایجاد خواهد شد. این امر می‌تواند زمینه را برای ایجاد پولیپ و سرطان رحم فراهم نماید.
گرچه، در ابتدا و انتهای دوران باروری، عدم تخمک‌گذاری به‌طور شایع اتفاق می‌افتد، اما بیماری‌هایی مثل تخمدان پلی‌کیستیک و اختلالات تیرویید نیز می‌توانند آن را ایجاد نمایند.

)۳ مشکلات رحمی
عفونت‌ها، تومورهای بدخیم و خوش‌خیم رحمی نیز ‌می‌توانند خونریزی ایجاد نمایند. برخی از این ضایعات بسیار شایع هستند، به‌طور مثال میوم که توموری خوش‌خیم است در ۳۰ درصد زنان دیده می‌شود. این ضایعات همیشه منجر به خونریزی نمی‌شوند و ممکن است فرد علی‌رغم ابتلا به آنها دچار خونریزی نشود.
ضخیم‌شدن لایه داخلی رحم نیز از علل خونریزی، خصوصا در خانم‌های ۴۰-۵۰ سال است. ضخیم شدن لایه داخلی رحم، هشداری بسیار جدی برای وقوع سرطان در آینده محسوب می‌شود. احتمال سرطان رحم با افزایش سن زیاد می‌شود، بنابراین بسیار مهم است که در زنان بالای ۴۰ سال مطمئن شویم که علت خونریزی، سرطان نیست.
سرطان تنها علت خونریزی غیرطبیعی نبوده و هر خونریزی به معنی سرطان نیست. بنابراین اگر به اختلالات قاعدگی دچار شدید، افکار مزاحم را از خود دور نموده و از تفسیرهای عجولانه بپرهیزید، اما به هیچ وجه در مراجعه به پزشک سهل‌انگاری نکنید.
گاهی وقت‌ها هم در اثر عواملی مثل آی.یو.دی، رحم دچار جراحت شده و خونریزی می‌کند. خونریزی خفیف ناشی از آی.یو.دی طبیعی است و درمانی نیاز ندارد، اما خونریزی‌های شدید باید حتما مورد توجه قرار گیرند.
)۴ سایر علل‌
در زنان پس از یائسگی، یکی از علل مهمی که باید به‌خاطر داشت، خشک بودن دیواره واژن به علت فقدان استروژن پس از یائسگی است که این امر موجب خونریزی پس از تماس جنسی می‌شود.
داروهایی که جلوی انعقاد را می‌گیرند و اختلالات غددی مثل اختلالات تیرویید نیز می‌توانند موجب خونریزی غیرطبیعی رحمی شوند.
خونریزی غیرطبیعی مسئله بسیار مهمی است و با رویت آن باید سریعاً به پزشک مراجعه نمایید. در صورتی که فقط دچار خونریزی غیرطبیعی شده‌اید، می‌توانید در مطب تحت معاینه و معالجه قرار گیرید. اما اگر علایمی مثل سبکی‌سر، شکم‌درد شدید و تب نیز همراه خونریزی وجود داشته باشد، بهتر است به اوراژنس بیمارستان مراجعه کنید.

‌معمولاً پزشکان سعی می‌کنند به کمک تاریخچه‌ای که شما از بیماری‌ها و حالات گذشته خود در اختیار آنها قرار می‌دهید و معاینات و آزمایش‌هایی که درخواست می‌کنند، علت خونریزی شما را از میان علت‌های ذکر شده بیابند.

پزشکان علاقمندند، جهت یافتن علت خونریزی، اطلاعات کاملی در مورد زمان و میزان خونریزی و دفعات تکرار آن، آخرین دوره طبیعی، حاملگی قبلی، آخرین تماس جنسی، روش‌های پیشگیری از بارداری و داروهای مورد استفاده شما داشته باشند.
به خاطر داشته باشید که ممکن است در ویزیت اول تشخیص دقیق بیماری میسر نشود و به چندین نوبت مراجعه نیاز باشد.

آشنایی با ضربه های مغزی

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز  ،   گاهی  این حالت چند  لحظه  طول می کشد  و گاهی شدت  ضربه  مغزی  به حدی است که فرد  بیهوش می شود. توجه داشته باشید  اگر علایم حتی برای  چند لحظه  کوتاه بروز کنند بازهم  ممکن است  خطرناک باشند.متاسفانه هر  ساله صدها هزار نفر بر اثر ضربه مغزی راهی  بیمارستان ها  می شوند که تعداد زیادی از آنها را کودکان تشکیل می دهند.
 
مغزدر حقیقت فرمانده کل بدن و ارگانیسمی بسیار پیچیده است . تفکر ،درک حس های دقیق ، حرکات ، تعادل ، شنوایی ، بینایی ، هماهنگی بین بخشهای مختلف بدن و… همه با سلامت مغز معنی پیدا می کنند .
این ساختمان بسیار مهم توسط پرده های مختلفی پوشیده شده و در داخل محفظه ای محکم به نام جمجمه قرار گرفته است . اطراف مغز را مایعی به نام مایع مغزی – نخاعی ( CSF ) احاطه کرده و علاوه بر اعمال متعدد دیگرش تا حدی اثرات حفاظتی ساختمان های مختلف بر مغز را تقویت می کند .

معمولا اگر  ضربه  شدید  و ناجور باشد  شدت آسیب مغزی  هم بیشتر  است  که معمولا این حالت در  دوچرخه سواران، موتور  سواران  و تصادف  با اتوموبیل  دیده می  شود. ضربه مغزی  شدید  یک اورژانس  پزشکی محسوب می شود و فرد باید فورا  به بیمارستان  منتقل  شود .اگر مغز به طور جدی  آسیب  ببیند  مشکلات بیمار  طولانی مدت  خواهد  شد  و ممکن است در حرکت ، یادگیری  یا صحبت کردن با مشکلات روبه رو  شود. البته اکثر مواقع  بعد از  ضربه خفیف  فرد به حالت طبیعی  برمی گردد.اگر تعداد ضربه های  مغزی زیاد  باشد  مشکلات  جدی  تر و شدیدتر خواهد  شد .این حالت  در فوتبالیستها و بوکس بازان  بیشتر دیده می  شود.

این که فرد  بعد از ضربه مغزی  چه حالتهایی پیدا می کند  به شدت آسیب بافت مغز در درون جمجمه  بستگی  دارد.گاهی هشیاری  فرد از  دست  می رود و برای چند  ثانیه  تا چند  دقیقه غش  می کند  و به اغماء فرو می رود. گاهی  شدنت  ضربه کم است ،فرد هوشیار بوده اما دچار  فراموشی  می  شود  و لحظاتی  کوتاه قبل از  ضربه  و یا بلفاصله  بعد از آن را فراموش می کند.

در اکثر افرادی که دچار  ضربه مغزی  شده اند  حالت گیجی  و خیره گی  برای  مدت کوتاهی  به وجود می آید.آنها حس  می کنند  روی  ابرها  هستند، می لرزند  و اگر بخواهند  راه بروند  یا فعالیت های  عادی  داشته باشند به علت گیجی  نیم توانند  احتمال تهوع  و استفراغ  بعد از  ضربه مغزی  وجود دارد .سردرد خفیف  برای  مدت  چند روز  و یا بیشتر در اکثر این افراد دیده می  شود.

گاهی  در موارد  شدید  امکان خونریزی  مغزی  و یا آسیب  به بافت  ظریف  مغز وجود دارد  .در این  شرایط  احتمال  بیهوش  شدن طولانی  مدت  ،گیجی  شدید ، فراموشی  در حدی  که فرد  نام افراد ،مکانها  و حتی  گاهی  نام خود  را به یاد  نمی آورد ، استفراغ  مکرر و سردرد شدید  وجو دارد.

تقسیم بندی های مختلفی برای ضربه های مغزی عنوان شده است که در اینجا یکی از کاربردی ترین آنها را مطرح می کنیم ;
۱- ضربه های مغزی ناشی از برخورد مستقیم اشیاء با سر و بالعکس
۲- ضربه های مغزی ناشی از نیروهای اینرسیال با – یا- بدون برخورد مستقیم از گروه اول می توان به شکستگی های جمجمه مثلا در اثر برخورد اشیاء با سر و یا برخورد سر به شیشه جلوی اتومبیل در حین سوانح رانندگی اشاره کرد .
در گروه دوم اگر ضربه مستقیم وجود نداشته باشد ، ممکنست هیچگونه علامت ظاهری از ضربه مغزی در پوست یا صورت مشاهده نشود .
●  آسیب پوست سر :
درجات متفاوتی از آسیب پوست سر را می توان متعاقب ضربه های مستقیم به سر مشاهده کرد . ضخامت پوست سر در کاهش شدت آسیب مغزی مؤثر است.
پوست سر دارای عروق خونی فراوانیست ، به حدی که خونریزی از آنها می تواند باعث بروز شوک در بیمار شود . به همین خاطر در صورت برخورد با اینگونه بیماران باید به عنوان اولین قدم سعی در کنترل خونریزی داشته باشیم ( پانسمان تمیز زخم ، بستن رگ خونریزی دهنده و … )
●  شکستگی جمجمه :

شکستگی جمجمه می تواند در اثر ضربه های نافذ یا غیر نافذ پدید آید . وجود این ضایعه همیشه بمعنی آسیب همزمان در مغز نیست ، از طرف دیگر عدم وجود شکستگی نیز نمی تواند آسیب مغزی را رد کند ، اما به هر حال مشاهده شکستگی جمجمه بمعنی شدت زیاد ضربه مغزیست و لزوم بررسی های بیشتر و انجام سی تی اسکن را می رساند.

رادیو گرافی ساده قادر به نشان دادن تمام شکستگی های جمجمه نیست.

● انواع شکستگی های جمجمه

الف) شکستگی خطی:

در صورتی پدید می آید که نیروی زیاد به سطح وسیعی از جمجمه وارد شود ، این شکستگی ها می توانند به قاعده جمجمه نیز گسترش یابند.

میزان آسیب واردشده به نسج مغز در حضور انواع مختلف شکستگی متفاوت است. شکستگی بدون عارضه جمجمه به خودی خود مشکل آفرین نیست و به مرور زمان التیام خواهد یافت ، اما در بسیاری موارد پارگی سرخرگ سخت شامه مغزی مجاور شکستگی باعث خونریزی داخل جمجمه ای شده و مشکلات فراوانی را برای بیماران پدید می آورد. درصد زیادی از اینگونه بیماران محتاج مداخله جراحی خواهند بود.

اگر شدت ضربه های مغزی بیشتر باشد آسیب نسج مغز مجاور محتمل تر است. معمولا اینگونه ضربه ها دارای جزء اینرسیال هم هستند که ضایعات مغزی همراه را بیشتر می کنند. درصورتیکه پوست مجاور ناحیه شکستگی دچار پارگی باشد، شانس عفونت داخل جمجمه ای افزایش می یابد.

ب) شکستگی قاعده جمجمه:

در اغلب موارد با شکستگی کاسه جمجمه همراه است.

سه عارضه اصلی این بیماران را تهدید می کند:

▪ نشت مایع مغزی نخاعی از بینی یا گوش ، بعلت آسیب استخوان کف جمجمه و پارگی پرده های مغزی مجاور آن پدید می آید. مهمترین خطری که این بیماران را تهدید می کند عفونت پرده های مغزی (مننژیت) است. در اغلب این بیماران بهبودی خودبه خودپدید می آید اما در درصدی از موارد ، عمل جراحی اجتناب ناپذیر خواهد بود.

▪ آسیب اعصاب مغزی ، بسیاری از این بیماران دچار ضایعه عصب بویائی میشوند و بهمین دلیل حس بویائی خود را بطور ناقص یا کامل از دست میدهند.

▪ آسیب عروق قاعده جمجمه، پیدایش ارتباطات غیرطبیعی بین سرخرگها و سیاهرگهای بزرگ در قاعده جمجمه از جمله عوارض این شکستگی هاست. پ) شکستگی فرورونده جمجمه

این شکستگی در مواردی پدید می آید که نیروی زیاد در سطح کمی وارد شود، مثال این حالت اصابت چکش یا سنگ به سر در جریان نزاع ، و یا برخورد سر با لبه کابینت آشپزخانه و… است. شانس عفونت های داخل جمجمه ای و آبسه مغزی در صورت پارگی همزمان پوست ناحیه مجاور بسیار زیاد است قطعه فرورفته استخوان می تواند باعث پارگی پرده مغزی مجاور و آسیب نسج شود.

اکثر مبتلایان به شکستگی فرورونده جمجمه (حتی در موارد نسبتا شدید) در زمان مراجعه هوشیارند.

در مواردی که پوست روی محل شکستگی فرورونده سالم باشد ، تصمیم گیری بر اساس عوارض احتمالی ، مسائل زیبایی و … توسط جراح مغز و اعصاب صورت می گیرد.

● آسیب موضعی مغز:

▪ خونریزی های ناشی از ضربه مغزی

انواع مختلفی از خونریزی مغزی متعاقب ضربه می توانند پدید آیند ، که بحث در مورد آنها را به مقالات تخصصی تر موکول میکنیم .

نکته مهم در این زمینه اینست که بسیاری از بیماران پس از کاهش گذرای سطح هوشیاری ، به وضعیت ظاهرا طبیعی بازگشته و سپس بعد از گذشت مدتی مجددا دچار افت سطح هوشیاری شده اند.

در صورت برخورد صحیح درمانی ،معمولا خونریزی های خارج سخت شامه ای پاسخ خوبی به درمان می دهند.

یکی از کشنده ترین خونریزیهای مغزی ، خونریزی تحت سخت شامه ای است.

▪ خونریزی زیرسخت شامه ای مزمن دو طرفه

▪ خونریزی داخل مغزی در اثر ضربه

● له شدگی بافت مغز:

ممکن است بافت مغزی مجاور محل ضربه مستقیم ، تحت فشار قرار گیرد و دچار له شدگی یا Contusion گردد. موارد خفیف این حالت نیازی به جراحی ندارد ، اما موارد شدیدتر محتاج عمل جراحی هستند . شدت آسیب و محل درگیر، فاکتورهای مهمی در تعیین میزان پاسخ بیمار به درمان هستند.

● ضایعات ناشی از نیروهای اینرسیال

در این موارد حرکات جمجمه و مغز نقش اساسی را ایفا می کنند ودر حقیقت جهت متفاوت حرکات جمجمه و مغز و سرعت متفاوت آنهاست که باعث آسیب مغزی می شود.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز  ،  بهترین مثال برای شناساندن این نوع نیروها ضایعاتیست که در رانندگان وسایل نقلیه موتوری پدید می آید. در اینگونه موارد نقش نیروهای اینرسیال حائز اهمیت است بطوریکه بخش زیادی از وخامت وضع بیمار را پدید می آورد .

این بیماران معمولا از ابتدای سانحه دچار افت سطح هوشیاری هستند. اختلال حافظه در این بیماران شایع است. ضایعات منتشرتر و در بسیاری از موارد دور از نقطه قابل پیش بینی اتفاق می افتند.

برای مثال ممکنست محل ضربه در پیشانی ، اما آسیب مغزی در بخش پس سری اتفاق افتاده باشد. طیف وسیعی از ضایعات در این گروه دیده می شوند.

● تکان مغزی (Concussion)

در این حالت بیمار دچار فلج گذرای عملکرد عصبی می شود ، کاهش گذرای سطح هوشیاری سپس بهبودی آن، از وجوه مشخصه Concussion است. اختلال حافظه در آنها شایع است.

● ضایعه منتشر مغزی در سطح سلولی (DAI)

در این حالت، بدون وجود ضایعات فضاگیر یا خونریزیهای وسیع و شدید مغزی ، بیمار دچار اختلال در عملکرد عصبی شده و معمولا در کوما است. البته خود این حالت نیز درجات مختلفی دارد و اغلب از نوع خفیف هستند.

● ورم مغزی:

در اثر این آسیب های منتشر در سطح سلولی و نیز بهم خوردن تنظیم خودکار عروق مغزی اتفاق می افتد و انواع مختلفی دارد. بیشترین میزان ادم مغزی طی ۴۸ تا ۷۲ ساعت پس از ضربه پدید می آید و میتواند موضعی یا منتشر باشد.

● خونریزی های داخل جمجمه ای:

این نیروها می توانند انواع مختلفی از خونریزیهای داخل جمجمه ای را پدید آورند.

● له شدگی بافت مغزی:

این عارضه نیز در مبتلایان به ضایعات منتشر ، بطور شایعی دیده می شوند . محل له شدگی در این بیماران متفاوت است و به نحوه وارد شدن نیرو و جهت آن بستگی دارد .
●  بعضی از عوارض ضربه های مغزی :
عوارض متنوع و متفاوتی می توانند به دنبال ضربه های مغزی پدید آیند ، درجه و شدت این عوارض در افراد مختلف بسته به شدت ضربه ، نوع ضربه ، خصوصیات فردی و… متفاوت است و می تواند از منگی و گیجی خفیف و اختلال حافظه جزئی تا ناتوانی شدید و وابستگی کامل به اطرافیان متغیر باشد.
۱- تشنج متعاقب ضربه مغزی
۲-آسیب موضعی مغز :
●  خونریزی های ناشی از ضربه مغزی:
انواع مختلفی از خونریزی مغزی متعاقب ضربه می توانند پدید آیند ، که بحث در مورد آنها را به مقالات تخصصی تر موکول میکنیم .
●  له شدگی بافت مغز :
ممکن است بافت مغزی مجاور محل ضربه مستقیم ، تحت فشار قرار گیرد و دچار له شدگی یا Contusion گردد. موارد خفیف این حالت نیازی به جراحی ندارد ، اما موارد شدیدتر محتاج عمل جراحی هستند .

شدت آسیب و محل درگیر، فاکتورهای مهمی در تعیین میزان پاسخ بیمار به درمان هستند.
۳- عفونتها :
نشت مایع مغزی – نخاعی ، زخمهای نفوذی ، وجود اجسام خارجی مثل ترکش و… باعث افزایش احتمال وقوع عفونتهای داخل جمجمه ای می شوند.
چه عواملی باعث بدتر شدن وضعیت بیماران ضربه مغزی میشوند؟
کاهش اکسیژن خون به هر دلیل
افت فشار خون
افزایش دی اکسید کربن خون
افزایش درجه حرارت بدن 

●  پزشکان چه می کنند؟

هر فردی  که دچار  ضربه مغزی  شده باشد ، چه خفیف  و چه  شدید  بخصوص  اگر کودک باشد باید  فورا  و بدون  معطلی  به پزشک  و یا  بخش  اورژانس  بیمارستان مراجعه کند  بویژه در مواردی  که  بعد از  ضربه مغزی ، هوشیاری  فرد از  دست  رفته  باشد.اگر پزشک  به ضربه مغزی وکوفتگی  مغز مشکوک شود  معاینه کاملی به عمل می آورد. معمولا برای  سنجش  سطح هوشیاری  در مواردی  که فرد  بیهوش  است نام  او  سوال می شود  و این که آیا می داند  در حال حاضر  کجاست ،امروز  چه روزی  است  و سوالاتی  از این  قبیل  که آگاهی  فرد  به زمان  و مکان مشخص  شود. به این ترتیب حافظه  و قدرت  تمرکز  فکری  بیمار  بررسی می شود.

معاینه چشمها و بررسی  رفلکس ها (واکنش  ها ) و تعادل نیز  از  معاینات  ضروری   در این موارد  محسوب می  شود .گاهی  از بیمار  درخواست  می شود  دور بزند یا در مکانی  برای  چند دقیقه  بدود  تا مشخص  شود  آیا عملکرد  مغز  با مشکل مواجه  شده  است  یا خیر.

سی  تی  اسکن  (نوعی  بررسی  سه  بعدی  مغز  توسط  امواج  ایکس )  برای  بررسی  خونریزی  یا کوفتگی  مغزی  انجام می شود  و این مساله  در صورت  بیهوش شدن  فرد  ضرورت  بیشتری  پیدا می  کند.

●  زندگی  دوباره پس از ضربه مغزی

هر فردی   که دچار  ضربه مغزی  شده است به استراحت احتیاج دارد و باید  چند روز  تا چند هفته بسته به شرایط خود استراحت کند. انجام مجدد  فعالیتهای قبلی  ،ورزش  و سایر اعمال فرد  باید  طبق  نظر  پزشک  انجام شود. معمولا اگر مشکل جانبی پیش  نیاید  ظرف  چند  هفته  تا چند ماه  بعد ،فعالیت های  عادی  از  سر گرفته می شود  که البته این مساله  به خود  فرد  و  شرایط او  بستگی  دارد. معمولا بعد از ضربه مغزی  تا مدتی  فرد باید  به طور مرتب مورد بررسی  قرار بگیرد.

اگر فردی  دچار ضربه مغزی  شده باشد  و پس  از گذشت ماهها  باز هم  علایم  در او  دیده  شود  به سندرم  پس  از  ضربه مغزی  مبتلا شده  است .در این حالت  ضعف حافظه ،سردرد ،گیجی  و تحریک پذیری ادامه می  یابد. این مساله  باید  بسیار جدی  تلقی شود  و فرد  تحت نظر پزشک   قرار بگیرد.

●   چگونه از ضربه های مغزی  پیشگیری کنیم ؟

گرچه احتمال بروز  آسیب و  صدمه به بدن در سراسر  طول عمر برای  افراد  وجود دارد. اما  باز هم  بهترین  راه آن است  که تا حد ممکن  از بروز  این نوع  اتفاقات  جلوگیری  کنیم . مطمئن ترین  روش  برای  پیشگیری از ضربه مغزی  مواظبت از  سر  است .

همواره در اتوموبیل  کمربند ایمنی  را ببندید .این کار  باید همیشه  و بدون  بهانه  انجام شود  .اگر فرزندتان  زیر  ۱۰  سال   است  باید از کمربند  مخصوص  کودکان   استفاده کند. معمولا کودکان تا زمانی که قدی معادل  و یا  تا ۱۴۷  سانتی  متر  داشته باشند  باید از کمربند  مخصوص کودکان  استفاده کنند.

رعایت قوانین  رانندگی  و مواردی  که به عبور  عابر  پیاده  مربوط  است  بسیار مهم  و ضروری  است  و متاسفانه  اکثر  سوانح  به دلیل  عدم رعایت  موازین  راهنمایی  و رانندگی  انجام می  شود.

حتی دوچرخه  سواری  ،موتور سیکلت سواری  ،اسکیت  و یا هر وسیله  این چنینی   باید از کلاه  ایمنی  استفاده  شود .مسلما اگر از سر خود  استفاده کنید  ، خوب  فکر کنید  و همه چیز  را رعایت  کنید ،سری سالم  خواهید داشت  و از این  قسمت  مهم و حیاتی  بدن به خوبی  محافظت به عمل آورید.

توجه داشته باشید  اگرشانس  بیاورید  ضربه  مغزی به  خیر و خوشی  تمام می شود  در غیر این صورت  احتمال  فلج ،  نقایص حسی ، رفتاری  و حرکتی وجود دارد.بررسی ها  نشان می  دهد  امکان بروز  صرع و تومورهای  مغزی  بعد از  ضربه مغزی وجود دارد و در مواردی  حتی این مشکلات  سالها  بعد از بروز ضربه مغزی  رخ می  دهد. با توجه به  بالا بودن   احتمال آسیب پذیری کودکان ،  از این موجودات معصوم  بخصوص  در زمان نوپایی  (یک  تا سه  سالگی )  باید  مواظبت  دقیق  به عمل  آورید  و سهل انگاری  نکنید.   

●  خونریزی  و هماتوم  زیر سخت  شامه  :

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز  ،   خونریزی  و هماتوم  زیر سخت  شامه  عبارت  است  از یک خونریزی  که  باعث  تجمع  خون  و لخته  (هماتوم ) در زیر خارجی  ترین  غشا از سه  غشای  پوشاننده  مغز می  گردد. دو نوع  هماتوم  زیرسخت  شامه  وجود دارد. هماتوم  حاد زیرسخت شامه  در فاصله  کمی  پس  از آسیب  شدید به  سر ایجاد می  گردد. هماتوم  مزمن  زیرسخت  شامه ، عارضه  ای است  که  ممکن  است  هفته ها تا ماه ها پس  از آسیب  به  سر ایجاد شود. آسیب  ممکن  است  چنان  ضعیف    باشد که  بیمار آن  را به  خاطر نیاورد.

●  علایم  شایع 

سردردهای  رایج  که  هر روز بدتر می  شوند.
خواب آلودگی ، گیجی ، تغییرات  ذهنی  یا منگی  متغیر .
ضعف  یا کرختی  یک  طرف  بدن  .
اختلالات  بینایی  .
استفراغ  بدون  تهوع  .
مردمک هایی  با  اندازه  متفاوت  (گاهی  اوقات ).

●  علت 

آسیب  به  سر .

●  عوامل تشدید کننده بیماری

پس  از موارد زیر آسیب  بیشتر رخ  می  دهد:
استفاده  از داروهای  ضد انعقاد از جمله  آسپیرین  استفاده  از داروهای  روانگردان

●  پیشگیری 

به  روشهای  زیر از آسیب  به  سر اجتناب  کنید:
در اتومبیل  از کمربند ایمنی  استفاده  کنید.
در ورزشهای  تماسی  یا هنگام  راندن  دوچرخه  یا موتور، از کلاه  ایمنی  محافظ  سر استفاده  کنید.
پس  از استفاده  از داروهای  روانگردان  و خواب آور، رانندگی  نکنید.

●  عواقب  مورد انتظار

میزان  بهبود به  سلامت  عمومی ، سن ، شدت  آسیب ، سرعت  درمان  و وسعت  خونریزی  یا لخته  بستگی  دارد. پس  از برداشتن  لخته ، بافت  مغز که  تحت  فشار قرار گرفته  است ، معمولاً به  آهستگی  گسترش  می  یابد تا به  فضای  اولیه  خود برگردد. در بهترین  شرایط ، دورنمای  خوبی  دارد.
عوارض  احتمالی 

مرگ  یا آسیب  مغزی  پایدار شامل  فلج  نسبی  یا کامل ، تغییرات  رفتاری  و شخصیتی  و مشکلات  گفتاری .

●  درمان 

آزمون های  تشخیصی  می توانند شامل  بررسیهای  آزمایشگاهی  خون  و مایع  مغزی  نخاعی ، رادیوگرافی ، اسکن  رادیوسکوپیک  و سی تی اسکن  باشند.
بستری  شدن  در بیمارستان  برای  درمان  اورژانس 
جراحی  و برداشتن  لخته 
داروها

داروهای  کاهنده  تورم  داخل  جمجمه .

●  فعالیت در زمان ابتلا به این بیماری

استراحت  در بستر هنگام  بستری  در بیمارستان 
پس  از درمان ، بیماران  باید در حد توان  خود، فعالیت در زمان ابتلا به این بیماری کنند و فوری کار و ورزش  را آغاز نمایند. در هنگام  خستگی  استراحت  کنند. در صورتی  که  تکلم  و کنترل  عضلات  دچار آسیب  شده  باشد، بیماران  ممکن  است  به  فیزیوتراپی  یا گفتار درمانی  نیاز داشته باشند.

●   رژیم  غذایی 

بیشتر بیماران  اغلب در مرحله  حاد به  تغذیه  داخل  وریدی  یا به  تغذیه  با لوله  معده ای  نیاز خواهند داشت  و سپس  می  توانند در حد تحمل  از غذای  معمولی  استفاده  کنند.
●  درچه شرایطی باید به پزشک مراجعه نمود؟

اگر شما یا یکی  از اعضای  خانواده  تان  دچار آسیب  سر شده  باشید (هرچند خفیف  به  نظر برسد) و هر یک  از علایم  خونریزی  زیر سخت  شامه  ایجاد شود. این ، یک  اورژانس  است !
اگر در طول  یا پس  از درمان  هر یک  از موارد زیر رخ  دهد: تب  ، زخم  جراحی ، قرمز، متورم  یا حساس  به  لمس  گردد. سردرد بدتر شود .

آبله‌ مرغان‌

تاول‌ ها ممکن‌ است‌ در نواحی‌ بسیار وسیعی‌ از پوست‌ گسترده‌ شده‌ باشند، اما در دست‌ و پا کمتر ظاهر می‌ شوند. این تاول‌ ها در عرض‌ ۲۴ ساعت‌ می ‌ترکند و در محل‌ آنها دلمه‌ تشکیل‌ می‌شود. هر ۴-۳ روز مجموعه‌ هایی‌ از تاول‌ های‌ جدید به‌ وجود می‌ آیند. در این میان باید توجه داشت که در بزرگسالان‌ یک‌ سری‌ علایم‌ شبیه‌ آنفلوآنزا وجود دارد.

علل‌ بروز آبله مرغان
عفونت‌ با ویروس‌ هرپس‌ زوستر مهم ترین عاملی است که باعث می شود بیماری آبله مرغان بروز کند. این‌ ویروس‌ از راه‌ قطره‌ های‌ ریز در هوا یا تماس‌ با ضایعات‌ پوستی از فرد بیمار انتقال‌ می ‌یابد. دوره‌ نهفته‌ پیش‌ از آغاز علایم‌ بیماری‌ ۷ تا ۲۱ روز است‌.
اگر مادر یک‌ نوزاد قبلا یا در حین‌ دوران بارداری‌ آبله‌ مرغان‌ گرفته‌ باشد، کودک‌ وی‌ تا چندین‌ ماه‌ در برابر آبله‌ مرغان‌ ایمنی‌ خواهد داشت، اما این‌ ایمنی‌ در عرض‌ ۴ تا ۱۲ ماه‌ پس‌ از تولد کاهش‌ می ‌یابد. در این میان گفته می شود که استفاده‌ از دارو های‌ سرکوب‌ کننده‌ دستگاه‌ ایمنی‌ بدن می تواند این عارضه را شدیدتر کند.

پیشگیری‌ از آبله مرغان
در حال‌ حاضر نمی ‌توان‌ از بیماری آبله مرغان‌ پیشگیری‌ به‌ عمل‌ آورد. سرم‌ حاوی‌ پادتن‌ علیه‌ این‌ ویروس‌ برای‌ افرادی‌ که‌ خطر ایجاد بیماری‌ خطرناک‌ در آنها زیاد است‌(مثل‌ کسانی‌ که‌ دارو های‌ ضد سرطان‌ یا سرکوب‌ کننده‌ ایمنی‌ دریافت‌ می ‌کنند) استفاده‌ می ‌شود. به تازگی نیزً یک‌ واکسن‌ جدید برای‌ این‌ بیماری‌ مورد تائید قرار گرفته‌ است‌.

عواقب‌ آبله مرغان
توجه داشته باشید که این بیماری به صورت خود به خودی درمان می شود. کودکان‌ معمولا در عرض ۷ تا ۱۰ روز بهبود می ‌یابند، در بزرگسالان‌ این‌ مدت‌ بیشتر است‌ و احتمال‌ بروز عوارض‌ در آنها نیز شدت خواهد یافت. پس‌ از بهبود، فرد برای‌ تمام‌ عمر در مقابل‌ آبله‌ مرغان‌ ایمنی‌ دارد.
گاهی‌ پس‌ از طی‌ شدن‌ سیر بیماری‌ آبله‌ مرغان‌ ویروس‌ در بدن‌ به‌ حالت‌ خفته‌ باقی‌ می ‌ماند(احتمالا در ریشه‌ اعصاب‌ نزدیک‌ نخاع‌). این‌ ویروس‌ خفته‌ ممکن‌ است‌ سال‌ ها بعد دوباره‌ بیدار شود و بیماری‌ زونا را ایجاد کند. بیماری آبله مرغان می تواند شامل عوارض زیر شود:
*عفونت‌ باکتریایی‌ ثانویه‌ برروی‌ تاول ‌های‌ آبله‌ مرغان‌
*عفونت‌ ویروسی‌ چشم‌
*ندرتا آنسفالیت‌(التهاب‌ یا عفونت‌ مغز)
*احتمال‌ بروز زونا سال‌ ها بعد در دوران‌ بزرگسالی‌
*ندرتا باقی ‌ماندن‌ جای‌ تاول‌، در صورتی‌ که‌ تاول‌ عفونی‌ شود
*میوکاردیت‌(التهاب‌ عضله‌ قلب‌)
*آرتریت(التهاب‌ مفصل‌) به‌ طور گذرا
*ذات‌ الریه‌
*نشانگان‌ رای‌
درمان‌ های آبله مرغان

تشخیص‌ بیماری آبله مرغان معمولا با ظهور تاول ‌های‌ پوستی‌ داده‌ می ‌شود و بنابراین‌ انجام‌ آزمایش‌ ضرورتی‌ ندارد. به طور کلی درمان‌ با هدف‌ تخفیف‌ علایم‌ انجام‌ می‌گیرد. به طور کلی برای‌ کاهش‌ خارش‌ از پارچه‌، حوله‌، یا کمپرس‌ آب‌ سرد استفاده‌ می شود. باید بیمار را تا حد امکان‌ آرام‌ و خنک‌ نگه داشت. گرما و تعریق‌ باعث‌ بروز خارش‌ می‌شوند. شما باید ناخن‌ ها را کوتاه‌ نگه دارید تا بیمار نتواند خود را بخاراند. خاراندن‌ تاول ‌ها می‌تواند باعث‌ عفونت‌ ثانویه‌ شود.
بی‌حس‌کننده ‌های‌ موضعی‌ و آنتی ‌هیستامین‌ های‌ موضعی‌ می توانند از شدت این بیماری بکاهند. این‌ دارو ها موجب‌ تخفیف‌ خارش‌ به‌ سرعت‌ و در کوتاه‌ مدت‌ می‌ شوند.

محصولاتی‌ که‌ حاوی‌ لیدوکایین‌ و پراموکسین‌ هستند کمترین‌ احتمال‌ بروز واکنش‌ های‌ آلرژی‌ را دارند. لوسیون‌ های‌ حاوی‌ فنول‌، منتول‌ و کافور(مثل‌ لوسیون‌ کالامین‌) نیز شاید توصیه‌ شود. دستور دارویی‌ را در مورد محصولات‌ فوق‌ رعایت‌ کنید.
اگر تب‌ وجود دارد باید از استامینوفن‌ استفاه‌ شود. به‌ هیچ‌ عنوان‌ آسپیرین‌ را نباید به کار برد، زیرا این‌ دارو ممکن‌ است‌ در بروز نشانگان‌ رای(یک‌ نوع‌ آنسفالیت‌) در کودکانی‌ که‌ دچار عفونت‌ ویروسی‌ هستند نقش‌ داشته‌ باشد.

آبله مرغان در کودکان :

آبله مرغان بیماری عفونی شایع دوران کودکی است . دوره نهفتگی بیماری (زمان ورود عامل بیماری زا تا زمان بروز علائم)۱۴ تا ۲۱ روز بوده و علائم خفیف و سبکی دارد. برخی از بیماران ممکن است سردرد و تب خفیفی داشته باشند،

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز ،  آبله مرغان بیماری عفونی شایع دوران کودکی است . دوره نهفتگی بیماری (زمان ورود عامل بیماری زا تا زمان بروز علائم)۱۴ تا ۲۱ روز بوده و علائم خفیف و سبکی دارد. برخی از بیماران ممکن است سردرد و تب خفیفی داشته باشند، در حالی که در اغلب موارد ، علامت خاصی به جز ضایعات پوستی خارش دار دیده نمی شود. ضایعات جلدی بیماری اغلب نقاط بدن را پوشانده و حتی ممکن است در دهان، مقعد یا حتی داخل گوش هم ایجاد شوند.

این ضایعات به صورت دانه های کوچک ظاهرشده و خیلی سریع به تاولهای کوچک خارش دار تبدیل می شوند . تا زمانی که این ضایعات جلدی وجود دارند کودک آلوده بوده و می تواند بیماری را انتقال دهد. در صورتی که بیمار ضایعات جلدی را به شدت بخاراند جای این ضایعات به صورت فرورفتگی های کوچک در سطح پوست می ماند.

آبله مرغان بیماری چندان جدی نیست. هرچند در برخی موارد می تواند باعث التهاب بافت مغز ( انسفالیت ) یا درگیری کبد ( بیماریReye) شود.

نخستین اقداماتی که شما می توانید انجام دهید:
۱- برای کاهش خارش می توانید مقداری از لوسیون کالامین را روی ضایعات بمالید و یا مقداری بی کربنات سدیم را داخل آب گرم ریخته و کودک را با این آب شستشو دهید؛

۲- کودک را تا حد امکان از سایر کودکان دور نگه دارید و تا زمانی که پوسته ضخیم روی ضایعات نیفتاده اجازه ندهید به مدرسه یا مهد کودک برود؛

۳- برای اطمینان از ابتلاء کودک به آبله مرغان به پزشک مراجعه کنید؛

۴- قرمزی و تورم ضایعات جلدی می تواند نشانه عفونت باشد، در صورت مشاهده این علائم هرچه سریع تر با پزشک مشورت کنید؛

۵- اگر کودک تب دار است یا از درد گردن شاکی است هرچه زودتر با پزشک تماس بگیرید.

اقداماتی که پزشک انجام می دهد:
- در صورتی که ضایعات عفونی شده باشند، پزشک یک کرم ضدعفونی کننده تجویز می کند؛

- در صورتی که خارشِ شدیدِ ضایعات باعث بی خوابی کودک شده باشد، ممکن است پزشک یک داروی آرامبخش تجویزکند.

اقداماتی که شما می توانید برای کمک به کودک خود انجام دهید:
- اگر هنوز کودک را پوشک می کنید ، کهنه بچه را زود به زود عوض کنید و هر وقت ممکن است کودک را باز بگذارید تا ضایعات ، خشک شده و زودتر پوسته ببندد.

- ناخنهای کودک را کوتاه نگه دارید و حتی الامکان مانع شوید که کودک ضایعات را بخاراند.

علائم احتمالی:
- هر سه تا چهار روز یک بار تاولهای جدید در قسمت های مختلف بدن ظاهرمی شود. ضایعات ، اغلب ابتدا از تنه شروع شده و سپس به صورت ، بازوها و پاها گسترش یافته و سرانجام پوسته می بندند؛

- خارش شدید؛

- تب و سردرد؛

- یبوست؛

کودک مبتلا به یبوست مدفوع را به سختی دفع می کند و ممکن است هنگام دفع ، دچار درد شود. در دوران شیرخوارگی به علت مصرف شیر مادر یا ( شیرخشک ) یبوست کمتر دیده می شود. اما پس از شروع غذاهای جامد، ممکن است به دلیل کمبود میوه ها و سبزی های تازه در رژیم غذایی و همچنین عدم مصرف مایعات به مقدار کافی ، یبوست بروز کند.

اگر کودک هنگام رفتن به دستشویی علایمی از بیقراری و ناراحتی نشان نمی دهد و مدفوع او آن قدر سفت و خشک نیست که سبب ناراحتی او شود، مبتلا به یبوست نیست . همچنین اگر به علت ابتلا به یک بیماری ، کودک تب کند یا دچار استفراغ شود، بروز یبوست طبیعی است ، زیرا برای جبران کمبود آب بدن ، روده ها شروع به جذب آب مدفوع کرده و مدفوع خشک می شود.

آیا این مشکل جدی است ؟
معمولاً یبوست مشکلی جدی نیست و با کمک یک رژیم غذایی پرفیبر ( مثل سبزیجات ، غلات و میوه ها ) برطرف می شود. یبوست مزمن ممکن است به دلیل مشکلاتی که بعدها ایجاد می کند جدی تلقی شود. وجود خون در مدفوع ممکن است به دلیل یک مشکل زمینه ای مهم باشد و به همین دلیل همیشه باید مورد بررسی قرار گیرد.

نخستین اقداماتی که می توانید انجام دهید:
۱- اگر کودک شما از رفتن به دستشویی خودداری می کند و از درد هنگام اجابت مزاج شکایت دارد ، قوام و ظاهر مدفوع را بررسی کنید؛

۲- اگر کودک از درد شکم شاکی است ، برای رد تشخیص احتمالی آپاندیسیت، قسمت تحتانی و راست شکم را معاینه کنید.

فشار مختصر در این قسمت ممکن است موجب دردی مبهم در این ناحیه شود. همچنین وجود دردی تیز در شکم ، در صورت بلند کردن ناگهانی و سریع دست می تواند دلیل وجود آپاندیسیت باشد؛

۳- در صورت وجود درد هنگام اجابت کودک، وجود خون در مدفوع و همچنین شک به آپاندیسیت، هرچه سریع تر به پزشک مراجعه کنید.

اقداماتی که پزشک انجام می دهد:
- پزشک ممکن است یک مُلین خیلی ملایم که ضرری برای کودک نداشته باشد تجویز کرده و همچنین برای داشتن یک رژیم غذایی مناسب توصیه های لازم را بکند ؛

- اگر پزشک به وجود شقاق ( ترک) مقعد، که ناشی از دفع مدفوع سفت و خشک است ، شک کند ، کودک را معاینه کرده و در صورت وجود شقاق یک مُلیـّن ملایم تجویز می کند.

اقداماتی که شما می توانید برای کمک به کودک خود انجام دهید:
- هرگز بدون توصیه پزشک از ملین استفاده نکنید ، زیرا داروهای ملین باعث تنبلی روده و کاهش حرکات آن می شوند؛

- نگذارید کودک برای مدت طولانی در دستشویی بنشیند؛

- تا حد امکان از غذاهای پرفیبر در رژیم غذایی کودک استفاده کنید، مثل سبزی ها و میوه های تازه و نان سبوس دار؛

- در صورتی که پزشک داروی ملین تجویز کرده ، دارو را دقیقاً مطابق دستور استفاده کنید.

افزایش تعداد زایمان ، موجب افزایش خطر ابتلا به سرطان بدخیم پستان از نوع “triple negative” می شود

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز ، متخصصین رشته  زنان و زایمان در کشور آمریکا می گویند : زنانی که به تعداد بیشتری وضع حمل می کنند در معرض خطر ابتلا به یک نوع نسبتا غیرمعمول و نادر سرطان سینه هستند که تقریبا مهاجم تر و بدخیم تر از انواع دیگر است و در اصطلاح “triple negative” نامیده می شود.

این پزشکان می گویند زنانی که هیچ وقت بچه دار نشده اند، ۴۰ درصد کمتر در معرض خطر ابتلا به این سرطان هستند.

دکتر آماندا فیپس، استادیار مطالعاتی بخش علوم بهداشت عمومی در مرکز مطالعات سرطان فرد هاتچینسون  و دستیارانش  به این نتایج دست یافته اند. این پزشکان می گویند عامل بروز این نوع سرطان با انواع دیگر این بیماری متفاوت است.

اصطلاح Triple-negative  در کانسر پستان به تومورهایی اطلاق می شود که از نظر اکسپرشن ER، PRو HER-2 منفی باشند.

این اصطلاح اولین بار در سال ۲۰۰۶ در مقالات پزشکی مطرح شد و از آن پس در حدود ۶۰۰ مقاله در مورد آن چاپ شده است و این موضوع بخاطر پی بردن به اهمیت تومورهای Triple-negative توسط انکولوژیست ها ، پاتولوژیست ها و متخصصین ژنتیک می باشد.

بیماران Triple-negative پیش آگهی نسبتاً بدی دارند و نمی توانند از درمان های اندوکرین یا درمان های موثر بر HER-2 استفاده کنند همچنین آشکار شده است که نوعی زیر گروه ژنتیک کانسر پستان یعنی Basal-like breast cancer ارتباط بسیار نزدیکی با کانسرهای Triple- negative دارد.

جزئیات این مطالعه در مجله انستیتو ملی سرطان به چاپ رسیده است.

نوزاد نارس

 به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز ،  سن بارداری (gestational) که برای سن جنین به کار می‌رود که از اولین روز آخرین دوره قاعدگی مادر اندازه‌گیری می‌شود. این عدد برای تعیین سن نوزاد نارس و میزان رشد و نمو در هنگام تولد نیز به کار می رود. این عدد در واقع معادل سن بارداری است.

 سن پس از لقاح برای سن نوزاد به کار می‌رود و از اولین روز آخرین چرخه قاعدگی مادر شروع می‌شود (همان سن بارداری است، اما با نامی متفاوت). این عدد ممکن است در ابتدای زندگی نوزاد نارس شما برای تخمین زدن میزان رشد و نمو او به کار رود.

سن تقویمی: از روز تولد نوزاد اندازه گیری می‌شود.

سن تصحیح‌شده: سن تقویمی نوزاد یا کودک منهای هفته‌ها یا ماه‌هایی است که او زودتر ار موقع معمول به دنیا آمده است. برای مثال اگر نوزاد شما یک ساله است و سه ماه زودتر از حد معمول به دنیا آمده است، می‌توانید انتظار داشته باشید که او شبیه یک نوزاد ۹ ماه باشد و مانند او رفتار کند. (سن تصحیح‌شده). این عدد هنگامی رشد و نمو کودک‌تان را در ۲ سال اول پس از تولد دنبال می‌کنید،‌ می‌تواند برای شما اطمینان‌بخش باشد.
تعریف نوزاد نارس
بارداری به طور طبیعی حدود ۴۰ هفته طول می‌کشد. نوزادی که ۳ هفته یا بیشتر زودتر از این زمان متولد شود، نارس به حساب می‌آید. نوزادانی که نزدیک به زمان ۴۰ هفته به دنیا بیایند، مشکلات کمتری خواهد داشت.
نوزادانی که زودتر و نزدیک به ۳۲هفتگی (اندکی بیش از ۷ ماهگی) متولد می‌شوند،‌ نمی‌توانند به خودی خود بخورند، تنفس کنند، گرمای بدن‌شان را حفظ کنند. اما پس از اینکه به این نوزادان زمان داده شد تا رشد کنند، اغلب آنها می‌توانند بیمارستان را ترک کنند.
نوزادانی که در کمتر از ۲۶ هفتگی (اندکی زیر شش ماه)‌ متولد می‌شوند با احتمال بیشتری ممکن است دچار مشکلات جدی شوند. اگر نوزاد شما با وزن بسیار کم متولد شد و یا بیمار باشد،‌ ممکن است با مشکلات بسیار جدی و مرگباری مواجه شود.
رشد نوزاد نارس
اغلب نوزادان نارس بین ۳۲ تا ۳۷ هفتگی زمان بارداری متولد می‌شوند. اگر نوزاد نارس شما پس از زایمان مشکل نداشته باشد (دچار کمبود اکسیژن،‌عفونت شدید، یا آسیب مغزی یا ریوی) احتمال معلولیت یا تاخیر رشد در او کم است.
ممکن است در طول ۲ سال اول زندگی نوزاد نارس، به نظر رسد که او از لحاظ رشدی نسبت به نوزادان رسیده همسن عقب‌ماندگی دارد. اما انتظار بر این است که نوزاد شما همان توالی شاخص‌های رشدی هر کودک دیگری را بگذراند.این تاخیر در رشد نوزاد نارس در حدود ۲ سالگی از سن تقویمی به تدریج جبران خواهد شد.

هنگامی کودک به سنین پیش از مدرسه رسید، ۲ تا ۴ ماه تفاوت از لحاظ سن یا رشد مشکلی برای کودک در میان همسالانش ایجاد نمی‌کند. هنگامی که کودک‌تان مدرسه را به طور رسمی آغاز کرد، در مورد هر مشکل در یادگیری، خواندن، و ریاضیات به خاطر نارس بودن هشیار باشید، زیرا ممکن است برای این مشکلات برای اولین بار در سال‌های اول مدرسه خود را نشان دهد.
اغلب نوزادان نارس بدون اینکه دچار تاخیر رشدی یا ناتوانی جدی شوند، بزرگ می‌شوند. به طور کلی هر چه نوزاد هنگام زایمان نارس‌تر، با وزن کمتر، و بیمارتر بوده باشد، با احتمال بیشتری امکان دارد که دچار تاخیر رشد یا معلولیت شدید شود.
اگر نوزاد شما هنگام تولد بسیار نارس (قبل از هفته ۲۶ بارداری به دنیا آمده است) یا وزنش بسیار کم بوده است (۸۰۰ گرم یا کمتر)، با احتمال بیشتری ممکن است دچار معلولیت شدید شود. در مورد نوزادان بسیار نارس یا با وزن بسیار کم،‌این معلولیت‌ها ممکن است رخ دهد:

•معلولیت ذهنی
•فلج مغزی
•نابینایی
•ناشنوایی
برخی از نوزادانی که با وزن بین ۱۵۰۰ تا ۲۵۰۰ گرم متولد می‌شوند، در مقایسه با نوزادان رسیده بعدها دچار تفاوت در ضریب ‌هوش می‌شوند، اما این تفاوت‌ها معمولا کم است.
نوزادان نارسی که با وزن بالای ۲۵۰۰ گرم متولد می‌شود،‌تنها در معرض خطر اندک معلولیت‌های رشدی هستند. نوزادانی که دارای نشانه‌های تاخیر رشدی هستند،‌ احتمالا با کمک یک زندگی خانگی غنی و مراقبانی که به نوزاد توجه دارند، بهبود پیدا می‌کنند.

چرا نوزاد نارس دچار مشکل می‌شود؟
نوزاد نارس را ممکن است نتوان از راه دهان تغذیه کرد،‌ تنفس بدون وقفه نداشته باشد یا نتواند بدنش را گرم نگه د ارد. این نوزادان نیاز به زمان بیشتری برای رشد و نمو کامل دارند. پس از اینکه آنها مشکلات ناشی از تولد زودرس را از سر گذراندند،‌ اغلب آنها را می‌توان بدون خطر از بیمارستان مرخص کرد.
داشتن یک نوزد نارس ممکن است تنش‌زا و ترساننده باشد. برای اینکه بتوانید از عهده این کار برآیید،‌شما و همسرتان باید مراقب خودتان و مراقب یکدیگر باشید. ممکن است صحبت کردن با یک مشاور، روحانی یا مددکار اجتماعی به شما کمک کند. همچنین ممکن است بتوانید یک گروه پشتیبان از والدین دیگری که تجربه مشابهی داشته‌اند پیدا کنید.
علل تولد نوزاد نارس
تولد نارس ممکن است مشکلاتی در جنین، مادر یا هر دوی آنها باشد. اغلب علت زایمان زودرس پیدا نمی‌شود.
شایع‌ترین علت تولد نارس اینها هستند:

•مشکلات جفت
•بارداری دوقلو یا بیشتر
•عفونت در مادر
•مشکلات رحم یا گردن رحم
•مصرف الکل یا داروهای روانگردان غیرمجاز در حین بارداری.
درمان‌هایی که نوزاد نارس به آنها نیاز دارد
نوزادان نارسی که به واحد مراقبت‌های ویژه نوزادان (NICU) منتقل می‌شوند به دقت از لحاظ عفونت و تغییرات در تنفس و ضربان قلب تحت مراقبت قرار می‌گیرند. تا زمانی که این نوزادان نتوانند درجه حرارت بدن‌شان را حفظ کنند،‌با استفاده از تخت‌‌های مخصوصی آنها را گرم نگه می‌دارند.

این نوزادان معمولا از راه لوله بینی یا تزریق داخل وریدی تغذیه می‌شوند. تغذیه از راه لوله تا زمانی که نوزاد آنقدر بالغ شود که بتواند نفس بکشد، بمکد، و ببلعد و از راه پستان یا بطری تغذیه شود، ادامه پیدا می‌کند.
نوزادان بسیار نارس و بیمار بسته به مشکلات پزشکی‌شان نیاز به درمان اختصاصی دارند. نوزادانی که نیاز به کمک برای تنفس دارند را زیر لوله اکسیژن یا ماشین تنفس (ونتیلاتور) – که به ورود و خروج هوا به ریه‌ها کمک می‌کند- قرار می‌دهند. درمان‌های دارویی و جراحی بسته به وضعیت نوزاد ممکن است لازم باشد.
شیر مادر باعث حفاظت بیشتر نوزاد در برابر عفونت می‌شود. بنابراین پزشکان ممکن است از شما بخواهند شیر خود را بدوشید و دست کم در چند هفته اول پس از زایمان آن را برای نوزاد به بیمارستان بیاورید.
پزشکان و پرستاران NICU متخصص مراقبت از نوزادان نارس هستند. اگر نوزاد شما در NICU بستری است، می‌توانید در مورد چگونگی مراقبت از نوزادتان چیزهایی زیادی از آنها یاد بگیرید.
هنگامی که نوزاد نارس را به خانه می‌برید
هنگامی که نوزاد نارس را به خانه می‌برید،‌ از اینکه نوزادتان در دوره‌های کوتاه‌تر از انتظار شما می‌خوابد، شگفت‌زده نشوید. نوزادان نارس نسبت به نوزادان رسیده اغلب جز دو‌ره‌های کوتاهی بیدار نیستند، اما تعداد موارد بیدار شدن‌شان از نوزادان دیگر بیشتر است.
از آنجایی که نوزاد شما تنها برای دوره‌های کوتاهی بیدار است،‌ ممکن است به نظر رسد که مدت درازی طول می‌کشد تا به شما پاسخ دهد.
نوزادان نارس بسیار ساده‌تر از نوزادان رسیده بیمار می‌شوند. ترتیبی دهید که نوزادتان مورد معاینات دوره‌ای و واکسیناسیون منظم برای پیشگیری از بیماری‌های جدی قرار گیرد.
همچنین توجه داشته باشید که سندروم مرگ ناگهانی نوزاد (SIDS) در میان نوزادن نارس شایع‌تر است. بنابراین مراقب باشید که نوزاد روی پشتش بخوابد. این کار احتمال بروز این سندروم را کاهش می‌دهد.

بعد از تولد نوزاد نارس چه باید کرد؟
حدود ۸ تا ۱۰ درصد نوزادان متولد شده، نارس هستند(قبل از هفته ۳۷ بارداری متولد شده‌ اند). با توجه به این که بسیاری از این نوزادان قبل از این که آمادگی کامل برای زندگی خارج رحمی پیدا کنند متولد می‌ شوند، دچار مشکلاتی خواهند شد و به همین علت احتیاج به توجه خاص پزشکی و کمک فوری بعد از زایمان دارند.

بر اساس میزان نارسی نوزاد، ممکن است متخصص کودکان از متخصص نوزادان نیز کمک بگیرد. این شخص تخصص خاصی در مراقبت از نوزادان نارس دارد و در تصمیم ‌گیری برای اقدامات لازم و درمان‌ های مربوطه نیز کمک خواهد کرد.

در صورتی که نوزاد شما نارس متولد شده، ممکن است نه تنها ظاهری متفاوت، بلکه رفتاری متفاوت نیز با نوزاد رسیده داشته باشد.

در حالی که وزن متوسط نوزاد طبیعی هنگام تولد ۵/۲ تا ۵/۳ کیلوگرم است،‌ نوزاد نارس کمتر از ۵/۲ کیلوگرم وزن دارد و هر چه زودتر متولد شده باشد جثه ی کوچک ‌تری دارد و اندازه ی سر او نسبت به بقیه ی بدن بزرگ ‌تر است و چربی کمتری در بدن خود دارد. پوست او به علت داشتن چربی کمتر، شفاف‌ تر به نظر می‌ رسد و شما می ‌توانید حتی عروق خونی او را در زیر پوست ببینید.

نوزاد نارس معمولا هنگام تولد فاقد ماده ی پنیری محافظ پوست(ورنیکس) است، چون این ماده در اواخر بارداری ترشح و ساخته می‌ شود.

با توجه به شرایط نوزاد و خودتان تا حد امکان وقت خود را در اتاق نوزادان و نزد

او بگذرانید و حتی در صورتی که نمی ‌توانید او را بغل کنید، او را از پنجره ‌های انکوباتور لمس کنید

چون نوزاد نارس هیچ‌ گونه چربی محافظی ندارد، ممکن است در درجه حرارت اتاق سردش شود و بنابراین بلافاصله بعد از تولد باید روی یک دستگاه گرم ‌کننده به نام ” وارمر” یا در یک محفظه به نام ” انکوباتور” قرار داده شود که درجه ی حرارت آن سبب گرم نگه داشتن وی می‌ شود. بعد از معاینه ی سریع در اتاق زایمان، نوزاد در همین محفظه به اتاق مراقبت مخصوص منتقل می ‌شود.

ممکن است متوجه شوید که نوزاد نارس شما گریه نمی‌ کند یا به آرامی گریه می ‌کند و حتی در تنفس مشکل دارد که علت این امر نارس بودن سیستم تنفسی او است.

برای اطمینان از وضعیت تنفس، نوزاد نارس شما تحت نظر و مراقبت پزشک قرار خواهد گرفت و در صورت لزوم و بنا به تشخیص پزشک متخصص کودکان و نوزادان، ممکن است به بخش مراقبت‌ های ویژه نوزادان که مجهز به دستگاه‌ ها و وسایل مناسب برای نگهداری نوزادان نارس است، ‌منتقل شود.
نوزاد نارس

چون نوزاد نارس ممکن است به مدت طولانی در بخش مراقبت ‌های ویژه ی نوزادان بستری شود و تحت مراقبت قرار گیرد، شما ممکن است شانس بغل کردن و شیر دادن به او را بعد از زایمان از دست بدهید.

برای جلوگیری از این امر سعی کنید هرچه سریع‌ تر بعد از زایمان او را ببینید و تا جایی که ممکن است در مراقبت از او کمک کنید.

با توجه به شرایط نوزاد و خودتان تا حد امکان وقت خود را در اتاق نوزادان و نزد او بگذرانید و حتی در صورتی که نمی ‌توانید او را بغل کنید، او را از پنجره ‌های انکوباتور لمس کنید و در صورت امکان از پستان خود و مستقیما به او شیر بدهید و در صورت عدم امکان، شیر خود را بدوشید و در اختیار پرستاران بگذارید تا از طریق لوله معده یا از راه مناسب دیگری به او داده شود.

ضمنا سعی کنید در زمانی که پرستاران به نوزادتان شیر می ‌دهند او را تماشا کنید، زیرا این کار به تولید بیشتر شیر در شما کمک می ‌کند تا بعدا بتوانید به روند شیردهی ادامه دهید.

هر چه قدر بیشتر به جریان بهبود نوزادتان کمک کنید و هرچه بیشتر با او ارتباط داشته باشید، بهتر قادر به درک موقعیت خواهید بود و مراقبت بعدی او بعد از ترخیص از بیمارستان برای تان آسان ‌تر خواهد شد.

تخمک سمندر ” اکسولوتل ” (axolotol) می تواند برای فعال سازی دوباره ژن های سرکوبگر تومور و توقف رشد سرطان استفاده شود

 
به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز ، سمندر اکسولوتل قادر است اعضای بدن خود و حتی اندام‌های آسیب دیده را دوباره بازیابد. اما با بالا رفتن سن، این حیوان چنین قابلیتی را از دست می‌دهد.

این حیوان حتی می‌تواند مغز و ستون فقرات خود را احیا کند . چنین توانایی قابل توجهی باعث بوجود آمدن این امید شده که در صورت کپی‌برداری از این عمل، افراد معلول روزی بتوانند راه بروند.

اکسولوتل، تقریبا در مکزیک به دلیل کاهش زیستگاه و شکار توسط انسان‌ها منقرض شده است.

یکی از دلایل شایع سرطان زمانی است که سلول ها تغییر یا جهش می یابند و ژن های سرکوب گر تومور بدن از کار می افتند.
 

دانشمندان دانشگاه ناتینگام قصد دارند با استفاده از قطعه ای از تخمک اکسولوتل سلول های ژن های سرکوب گر سرطان را فعال کرده و سلول های سرطانی را تحت کنترل درآورند.
به گفته محققان، این کشف می تواند یک بستر فناوری جدید و قوی برای درمان بسیاری از سرطان ها باشد.
روند تقسیم سلولی توسط ژن های خاص کنترل شده و آنها بر اساس کارکردشان خاموش یا روشن می شوند. یکی از مهمترین این ژن ها، ژن سرکوبگر تومور است.
این ژن ها پیشرفت سرطان را سرکوب کرده و معمولا به عنوان یک نقطه کنترل در چرخه تقسیم سلولی محسوب می شوند؛ بنابراین خاموش شدن یا ازکار افتادن این ژن ها یکی از دلایل عمده سرطان هاست.
کلید خاموش یا روشن کردن این ژن ها توسط اصلاح پروتئین های دی.ان.ای سلول موسوم به اصلاح اپی ژنتیکی کنترل می شوند.
این ژن ها در بسیاری از سرطان ها توسط نشانه های اپی ژنتیک که از علل اصلی تومور است از کار می افتند.
محققان برای معکوس کردن این جریان از سمندر «اکسولوتل» که به دلیل توانایی منحصربفردش در احیای قسمت های آسیب دیده بدنش شناخته شده است، کمک گرفتند.
آنها به این نتیجه رسیدند که انسان ها نمونه تکامل یافته حیواناتی هستند که بسیار شبیه اکسولوتل بوده، به همین دلیل پروتئین بدن انسان با این سمندر شباهت دارد.
در تخمک اکسولوتل ملوکول هایی وجود دارد که از فعالیت اصلاحی اپی ژنتیک قوی و ظرفیت نیرومند تغییر علائم اپی ژنتیک در دی.ان.ای سلول های انسان برخوردارند.
محققان با درمان سلول های سرطانی با استفاده از تکه ای از تخمک اکسولوتل توانستند ژن های سرکوب گر تومور را دوباره فعال کرده و روند رشد سرطان را متوقف کنند. پس از گذشت ۶۰ روز هیچ نشانه ای مبنی بر رشد مجدد سرطان وجود ندارد.
محققان اظهار کردند که شناسایی پروتئین های تخمک اکسولوتل که مسوولیت معکوس کردن فعالیت تومور را بر عهده دارند هدف اصلی تحقیقات آینده بوده و می تواند سلاحی قدرتمند در مبارزه با سرطان باشد.

سمندرها شاخه ای از دوزیستان هستند.یک برداشت نادرست در باره سمندرها این است که تصور میشود آنها مارمولک هستند یا خزنده اند.در حالیکه دوزیستان ، گروه مستقلی از حیوانات هستند.
اکسولوتل ( axolotol  (Ax-oh-lot-ul در اسارت رنگهای متنوعی دارد، خاکستری ، تقریبا قهوه ای ،سفید با لکه های سیاه،آلبینو طلایی،آلبنو سفید تا سیاه چرده سبزه .
رنگ معمول آن ،رنگ گونه وحشی یعنی نزدیک به سیاه ،قهوه ای شکلاتی ، یا کرم است .الیته نوع ابلق آن در رنگهای متفاوت وجود دارد
نام اکسلوتل از زبان آزتکی منشا یافته،و به خدای دگردیسی و مرگ مرتبط میشود.مبدا آنها به دو دریاچه آب شیرین زاچیمیلکوXochimilco و چالکو Chalcoدر جنوب مکزیکو سیتی بر میگردد. متاسفانه امروزه دیگر چالکو وجود ندارد و از زاچیمیلکو تنها شبکه ای از کانالها و برکه هایی باقی مانده است .آنها در طبیعت به شدت مورد تهدید قرار گرفته اند و اینک در حفاظت قانون قرار دارند.

اکسولتل به دلایل مختلف موجود دلربایی است ،بدلیل ظاهر عجیب و غریبش و توانایی در باز زایی ،آنها از تخم به لارو و از ان به شکل بالغ در می ایند.اکسولتل به همراه تعدادی از دوزیستان برای تمام عمر در مرحله لاروی بسر میبرند. و باله دمی و آبشش و پوسته ظاهری لاروی را حفظ کرده و خصوصیات سمندرهای بالغ و چشم و پلک در انها توسعه و تکامل نمی یابد.انها خیلی بیشتر از لاروهای سمندر طبیعی رشد میکنند و در این مرحله لاروی به بلوغ جنسی میرسند. آنها تا اندازه ۴۳ سانتیمتر دیده شده اند.اندازه بالغشان معمولا به ۲۰ تا ۲۸ سانتیمتر میرسد.

حیوان کاملا آبزی بوده .اگرچه دارای ششهای ابتدایی هستند.آنها از طریق آبشش نفس کشیده و به مقدار کمتری نیز از طریق پوست به این کار مبادرت میورزند.انها به تدریج ششهای ابتدایی شان را توسعه داده تا در زمان لازم توانایی تغییر تبادلات گازی را داشته باشند و از اینروست که دگردیسی پنهان دارد.
اکسلوتل یا ماهی سیار مکزیکی Mexican Walking Fishیک دوزیست بوده و سمندر است.انها حشرات و سوسکها و انواع کرمها و ماهیان کوچک را میخورند.سمندرها بیشتر شب گرد بوده و باید شبها غذا را به آنها تقدیم کرده و صبح باقیمانده آن را خارج کرد .آنها را میتوان ۴ تا ۷ بار در هفته تغذیه کرد.

آشنایی با عوارض سیگار

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز ،  نتایج تحقیقات حاکی از آن است چنانچه افراد در سنین نوجوانی شروع به کشیدن سیگار کنند (بیش از ‌٧٠ درصد موارد سیگاری شدن در این مرحله اتفاق می‌افتد) و مدت ‌٢٠ سال یا بیشتر به این عمل ادامه بدهند بین ‌٢٠ تا ‌٢۵ سال زودتر از افرادی که به هیچ‌وجه در زندگی سیگار نکشیده‌اند، خواهند مرد.

عوارض ریوی سیگار
در گذشته اگر فردی سرفه‌های مزمن داشت، اولین تشخیصی که به ذهن هر کسی می‌رسید، «سل» بود اما امروزه مهم‌ترین علت سرفه‌های مزمن و طولانی، مصرف سیگار و دیگر دخانیات است. البته همه می‌دانند که سیگار باعث سرفه می‌شود‌ ولی شاید خیلی‌ها ندانند که سیگار در درازمدت باعث تخریب ریه می‌گردد. این تخریب به‌حدی پیشرفت می‌کند که فرد برای ادامه‌ی زندگی خود، نیازمند پیوند ریه می‌شود و بدون کپسول اکسیژن نمی‌تواند زنده بماند و حتی از کوچک‌ترین فعالیت‌های روزمره نیز عاجز می‌گردد.

- دود سیگار در درازمدت با فلج کردن مژک‌های سلول‌های جدار مجاری تنفسی، باعث افزایش استعداد فرد به بروز عفونت‌های ریوی می‌گردد. افرادی که سیگار می‌کشند، زودتر به آنفولانزا دچار می‌شوند و بیماری‌های آنان نیز دیرتر خوب می‌شود.
- ۹۰درصد سرطان‌های ریه و ۷۰درصد بیماری‌های ریوی، به مصرف دخانیات مربوط می‌شود.

سرطان ریه و سیگار احتمال بروز سرطان ریه در سیگاری‌ها، به‌شدت بالاست‌ به‌طوری که در افرادی که تا ۱۴نخ سیگار در روز می‌کشند، احتمال بروز سرطان ریه، تا ۸برابر بیش‌تر می‌شود. اگر این تعداد به ۲۵نخ برسد، احتمال بروز سرطان ریه تا ۲۰برابر افزایش می‌یابد. خطر مرگ ناشی از سرطان ریه، با افزایش تعداد نخ مصرفی سیگار، افزایش می‌یابد. به‌عبارت دیگر، هرچه فرد تعداد سیگار بیش‌تری بکشد، سرطان ریه در او کشنده‌تر می‌شود.
احتمال سرطان ریه در زنان سیگاری، ۲۰برابر و در مردان، ۱۰برابر افراد غیرسیگاری است. این خطر بیش از آن‌که به تعداد نخ سیگار مصرفی وابسته باشد، به مدت مصرف دخانیات مرتبط است. از هر ۱۰۰۰نفری که به علت سرطان ریه فوت می‌کنند، ۹۰۰ نفرشان سیگاری هستند.
بیماری‌های انسدادی و مزمن ریه علت اصلی بیماری‌های انسدادی و مزمن ریه، سیگار است، البته عامل‌هایی چون ژنتیک و شغل می‌تواند درجه‌هایی از این بیماری‌ها را ایجاد کند ولی عامل اصلی، سیگار می‌باشد. حتی آلودگی نیز تنها می‌تواند تشدیدکننده‌ی بیماری باشد و عامل بیماری نیست. این بیماری تا حد زیادی غیرقابل بازگشت است و شامل انواع مختلفی می‌باشد که عمده‌ترین آن، «برونشیت مزمن» و «آمفیزم» است. البته این دو شکل با درجه‌های متفاوت در هر بیمار وجود دارند و یکی بر دیگری غلبه دارد.
تمام انواع دخانیات مانند سیگار، پیپ، قلیان و سیگار برگ می‌توانند در ایجاد این بیماری مؤثر باشند و تعداد سیگار مصرفی و مدت مصرف، در شدت بیماری تأثیر دارد. تنها درمان اصلی این بیماری، قطع مصرف سیگار است. اگرچه در مواردی، این بیماری غیرقابل بازگشت است ولی اگر سیگار زیر سن ۵۰سالگی قطع شود، مسیر پیش‌رونده‌ی عوارض، کاهش می‌یابد‌ چراکه در این سنین، ریه هنوز قدرت و توان بازسازی خود را به‌طور کامل ازدست نداده است. نکته‌ی قابل توجه این است که این بیماری می‌تواند در افرادی که در معرض دود سیگار دیگران هستند نیز‌ ایجاد شود.
عوارض قلبی و عروقی
امروزه از هر سه‌مورد مرگ‌و‌میر در جهان، یک‌مورد به‌علت عارضه‌ی قلبی است. سیگار، اصلی‌ترین عامل ایجادکننده‌ی این بیماری است. خطر حمله‌ی قلبی در افراد سیگاریِ زیر ۴۰سال، ۵‌برابر‌ افراد غیرسیگاری است. این واقعیت از آن‌جا مورد اهمیت قرار‌می‌گیرد که افراد جوان سیگاری، هرگز خود را در این سنین، مستحق بیماری قلبی و مرگ ناگهانی نمی‌دانند. بنابراین، ترک را به میان‌سالی و پیری که سن شیوع این بیماری‌هاست، موکول می‌کنند ولی متأسفانه به‌تکرار مواردی از مرگ ناگهانی، ایست قلبی در خواب و بیداری در افراد جوان سیگاری، بدون هیچ بیماری یا مشکل زمینه‌ای، دیده شده است.

سیگار با تنگ کردن رگ‌های داخلی بدن، سبب می‌شود قلب بیش‌تر تلاش کند تا بتواند با فشار بیش‌تری، خون را در رگ‌های تنگ به جریان اندازد که باعث فشار دوچندان به قلب و عوارض حاصل از آن می‌گردد. سرطان قلب و عروق، از سرطان‌های رایج در افراد سیگاری می‌باشد.

تنها سرطان ریه یا بیماریهای قلبی پیامدهای استعمال دخانیات نیست، بلکه مجموعه‌ای از مسایل و مشکلات بهداشتی در ارتباط با مصرف مواد دخانی وجود دارد که می‌تواند به لحاظ شرایط جسمانی و مقاومت ایمنی در افراد سیگاری بروز می‌کند، که برخی از آنها عبارتند از:

‌١- از دست دادن موها

با تضعیف سیستم ایمنی افراد سیگاری در اثر مصرف مواد دخانی، بدن این افراد مستعد ابتلا به انواع بیماریها از جمله «لوپوس اریتماتوز» می‌شود که این بیماری می‌تواند عامل از دست دادن موها، ایجاد زخم‌ در دهان، جوش‌های پوست روی صورت، سر و دست‌ها شود.

‌٢ – آب مروارید (کاتاراکت)

افراد سیگاری ‌۴٠ درصد بیش از افراد دیگر در معرض ابتلا به آب مروارید، کدر شدن عدسی چشم و ممانعت از عبور نور و در نهایت نابینایی هستند.

‌٣ – چین و چروک

استعمال دخانیات باعث از بین بردن پروتئین‌های انعطاف دهنده پوست می‌شود؛ همچنین باعث تحلیل بردن ویتامین A و محدود کردن جریان خون در عروق پوست می‌گردد.

پوست افراد سیگاری خشک و دارای خطوط و چین خوردگی‌های ریزی در اطراف لبها و چشمهاست.

‌۴ – ضایعات شنوایی

افراد سیگاری ‌٣ برابر بیش از افراد غیر سیگاری به عفونت گوش میانی دچار می‌شوند.

‌۵ – سرطان پوست

افراد سیگاری ‌٢ برابر بیشتر از افراد غیر سیگاری در معرض خطر ابتلا به نوعی سرطان پوست (پوسته پوسته شدن، برجستگی روی پوست) قرار دارند

‌۶ – فساد دندانها

افراد سیگاری ‌۵/١ مرتبه بیشتر از افراد غیر سیگاری در معرض خطر از دست دادن زودرس دندانها هستند.

‌٧ – پوکی استخوان

منواکسید کربن یکی از اصلی‌ترین گازهای سمی در خروجی اگزوز اتومبیل و دود سیگار است، میل ترکیبی این گاز با خون بسیار بالاتر از اکسیژن است. این گاز باعث کاهش قدرت عمل اکسیژن در خون افراد سیگاری حرفه‌ای تا ‌١۵ درصد می‌شود.

استخوان‌های افراد سیگاری تراکم خود را از دست داده و به راحتی شکسته می‌شود همینطور زمان التیام یافتن و جوش خوردن آنها پس از شکستگی تا ‌٨٠ درصد افزایش پیدا می‌کند.

‌٨ – بیماریهای قلبی

بیماریهای قلبی ـ عروقی ناشی از استعمال دخانیات بیش از ‌۶٠٠ هزار نفر را در سال در کشورهای توسعه یافته از بین می‌رود استعمال دخانیات باعث افزایش ضربان قلب، بالا رفتن فشار خون، افزایش خطر ابتلا به فشار خون بالا و گرفتگی عروق و نهایتا ایجاد حمله قلبی و سکته می‌شود.

‌٩ – زخم معده
استعمال دخانیات مقاومت معده را در برابر باکتریها پایین می‌آورد؛ همچنین باعث تضعیف معده در خنثی سازی اسید معده و مقاومت در برابر آن بعد از غذا خوردن و بر جای ماندن باقیمانده اسید در معده و در نتیجه تخریب دیواره آن می‌شود.
زخم معده افراد سیگاری به سختی درمان می‌شود و احتمالی بهبودی آن تا زمانی که فرد سیگاری است اکثرا اندک است.

‌١٠- تغییر رنگ انگشتان
قطران موجود در دود سیگار در اثر استعمال مستمر دخانیات روی انگشتان و ناخنها جمع شده و باعث تغییر رنگ آنها به قهوه‌ای مایل به زرد می‌شود.

‌١١ – سرطان رحم و سقط جنین

استعمال دخانیات در دوران بارداری می‌تواند باعث افزایش خطر زایمان نوزاد با وزن کم و بروز مسایل بهداشتی در آینده شود. سقط جنین در مادران سیگاری ‌٢ تا ‌٣ برابر بیشتر است

‌١٢ – تغییر شکل دادن سلولهای جنسی در مردان

استعمال دخانیات باعث کاهش تعداد اسپرم و کاهش جریان خون در آلت تناسلی مردان و ناتوانی جنسی در این افراد می‌شود. ناباروری جنسی در مردان سیگاری نیز متداول‌تر از افراد غیر سیگاری است.

‌١٣ – سرطان

بیش از ‌۴٠ عنصر سرطانزا در دود سیگار وجود دارد احتمال سرطان ریه ‌٢٢ مرتبه بیشتر از افراد غیر سیگاری است.

طبق تحقیقات بی شماری که انجام شده است در صورت ادامه استعمال دخانیات توسط افراد سیگاری، احتمال مبتلا شدن آنها به انواع سرطان‌های دیگر از قبیل زبان، دهان، غدد، بزاق و حلق (‌۶ تا ‌٢٧ برابر)، سرطان بینی (‌٢ مرتبه بیشتر)، گلو (‌١٢ مرتبه)، مری (‌٨ تا ‌١٠ برابر)، حنجره (‌١٠ تا ‌١٨ برابر)، معده (‌٢ تا ‌٣ برابر)، کلیه (‌۵ برابر)، آلت تناسلی مرد (‌٢ تا ‌٣ برابر)، لوزالمعده (‌٢ تا ‌۵ برابر) مقعد (‌۵ تا ‌۶ مرتبه) وجود دارد.

عوارض سیگار در نوجوانان وجوانان :

۱- سیگار کشیدن نو جوانان در کوتاه مدّت بر روی دستگاه تنفسی آن ها تاُثیر می گذارد و موجب بروز اختلالات تنفسی گوناگون از جمله : تنگی نفس, آسم, بیماری های ریوی وبدبوئی دهان، فساد زودرس دندانها و بیماریهای گوارشی و… می شود و در دراز مدّت نیز  موجب تقویت عادت زشت سیگار کشیدن و ابتلاء به بسیاری از بیماری های مزمن و خطرناک دیگر می شود.
۲- سیگار کشیدن جوانان منجر به کوتاهی قد و عدم تناسب اندام و جثهُ  آن ها گشته و رشد بدنی وعملکرد سیستم عصبی و دستگاه های درونی آن ها را مختل می کند.
۳- نوجوانانی که سیگار می کشند, به طور معمول قلبشان (۴ـ۳) ضربه بیش تر از قلب نوجوانانی که سیگار نمی کشند , می زند.
۴- سیگار کشیدن نوجوانان موجب سرفه های شدید , سرما خوردگی های حاد وآنژین های طولانی مدّت درآن ها میشود.
۵- نو جوانانی که به سیگار عادت می کنند , احتمال بیشتری دارد که به دنبال سایر مواد اعتیاد آور هم بروند.
۶- نوجوانان سیگاری, سه برابر نو جوانی که سیگارنمی کشند,  احتمال دارد به سمت مصرف الکل و انحرافات اخلاقی بروند,از آن گذشته سیگار کشیدن می تواند موجب بروز رفتارهای مخاطره آمیزی مانند خشونت, پرخاشگری, ناراحتی های جنسی و… درنو جوانان و جوانان شود.
۷- تحقیقات بی شماری نشان دهنده ی این است که ارتباط مستقیمی بین سیگار کشیدن جوانان و ابتلای آنان به افسردگی واضطراب  وجود دارد,تقریباً ۵۰-۴۰ درصد بزرگ سالانی که سیگارمیکشند,علایمی از افسردگی واضطراب را نشان میدهند.
۸- تحقیقات و شواهد علمی و گزارشات مستند سازمان جهانی بهداشت بیانگر آن است که علاوه بر بیماری های تنفسی، اطفال در معرض خطر، به مرگ ناگهانی و سرطان های لب، دهان، حنجره ، ریه ، کلیه، مثانه و دیگر اندام های افراد سیگاری و کودکان و اطفال مظلوم در ارتباط با ایشان می گردد !!!

۹- مصرف دخانیات اپیدمی قرن بیستم است که هر ده ثانیه یک قربانی می گیرد ! ودر چهل سال آینده در هر سه ثانیه ، یک مرگ ناشی از استعمال دخانیات اتّفاق خواهد افتاد. و اگر این روند ادامه پیدا کند در سال ۲۰۲۰ دخانیات سالی ده میلیون قربانی خواهد گرفت ، که هفت میلیون آن سهم کشورهای در حال توسعه است !!!
۱۰- بر اساس تحقیقات انجام شده در جمهوری اسلامی ایران شیوع استعمال دخانیات در ردة سنی ۱۵تا ۲۵ سال در سال ۱۳۷۰ ده درصد بوده است، که متأ سفانه این رقم در سال ۱۳۷۸ به هفده درصد ودر سال ۱۳۸۵ به نوزده درصد افزایش یافته است و طبق همین تحقیق سالیانه پنجاه هزار نفر در ایران بر اثر استعمال دخانیات  می میرند !!!.
*این در حالی است که همه می دانیم خود کشی حرام و گناه کبیره است. و استعمال دخانیات همان خود کشی تدریجی است.

* آیا می دانید :
۱- دود سیگار حاوی بیش از ۴۰۰۰ مادّه سمی و زیانبخش است ، که افراد سیگاری و غیر سیگاری  را مسموم و آلوده و مبتلا  می کند !!!.
۲- در کشور ایران نز دیک به ۱۰ میلیون نفر سیگاری (حدود ۱۴ درصد جمیعت) ، روزانه بیش از سه میلیارد تومان خرج سیگار کشی می کنند !. و به طور متوسط دولت بیش از دو برابر مصرف سیگار ، هزینه بیماریها و درمان عوارض ناشی از استعمال دخانیات می نماید ،و این بودجه عظیم توسط اقلیّت فوق به اکثریت ۸۶ درصدی جامعه تحمیل می شود.
۳- سالیانه ۵۴ میلیارد نخ سیگار در ایران مصرف می شود ، که ۱۲ میلیارد نخ آن تولید داخل و بقیه عمدتاً از طریق قاچاق واردکشور شده وبا شبکه های مرموز وغارتگر ، توزیع می شود .
۴- جوانان کشور ، خصوصاً در سن ۱۰ تا ۱۵ سال ، هدف اصلی برای ترغیب به کشیدن سیگار واعتیاد و سپس مود مخدّر می باشند. لذا سیگار رادر نوجوانان می توان دریچه و مقدمۀ ورود به سایر اعتیاد ها و سایر بزهکاری های اجتماعی نا مید. (آمار و مدارک و فیلم های مستند این حقیقت تلخ را نشان می دهند.) و بایدتوجّه جدّی نمود که هر نخ سیگار تیری بر قلب نوجوان و مرکز عاطفه ، اراده ، شرافت ،و عفت اوست ، و بدانیم که : « شرافت مرد و عفت زن همچون کبوتر هایی هستند که چون ازمأمن و مأوای خود جستند دیگر باز نمی گردند؟!

- اقدامات جدّی و پیگیر و مداوم ، برای حفظ نسل جوان از به دام افتادن در این گرداب باید به طور همه جانبه انجام گیرد، هرچند این هزینه های گزاف تحمیلی و چندش آور است!!!.
۶- افراد غیر سیگاری به ویژه کودکان و همسران افراد سیگاری به اندازه مصرف کنند گان دخانیّات در معرض خطرات دود سیگار هستند ! ،و این افراد بی گناه نا خواسته و به اجبار سلامتی خویش را از دست می دهند؟!.
۷- اگر مسموم نمودن آب یا غذای دیگران ممنوع و حرام است، آلوده کردن هوای تنفسی اطرافیان با دود مسموم سیگار به مراتب بد تر است، چون ، آدمی می تواند مدت زمانی از خوردن آب یا غذای آلوده خود داری نماید ، ولی خود داری از تنس هوای آلوده هرگز ممکن نیست !
۸- اعتیاد مکّار ، دغل، فریبکار و گیج کننده وقدرتمندبوده ودربرابر احساس رضایت آنی وفوری رنجی طولانی همراه داشته و یک بیماری منفور ، خزندۀ در روح وجسم و جان فرد مبتلا و معتاد بدبخت است  که هرچه فرد معتاد وجودی بی خاصیّت داشته باشد، رشدی فزاینده خواهد داشت !!! ولی اگر آدمی زندگی بهتر و هدفمندی داشته باشد  اعتیاد بی خاصیت گشته و رنگ خواهد باخت.

پیوند حنجره موجب شد تا زنی به تواند پس از ۱۱ سال سخن بگوید

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز ،  این زن  ۵۲  ساله که در  کالیفرنیا زندگی می کند فقط ۱۳ روز بعد از پیوند قادر شد صحبت  کند . خانم جنسن گفت : ” این عملیات بازسازی حنجره من نیست بلکه زندگی من است.

ترکیب پیوند حنجره و تیروئید برای اولین بار در سال ۱۹۹۸ انجام شد، اما برندا چارت جنسن از کالیفرنیا در آخرین عمل خود بخشی از نای نیز دریافت کرد. جراحی که ۱۸ ساعت طول کشید در ماه اکتبر در مرکز پزشکی دانشگاه کالیفرنیا انجام شد، اما نتایج آن به تازگی منتشر شده است.

این پیوند از جراحی اول بسیار موفق تر بود چرا که بیشتر اعصاب ارگان های اهدایی به سیستم عصبی این زن ۵۲ ساله متصل شده است.

این کار موجب شد تا وی بتواند عضلات کنترل کننده صحبت کردن را با حرکت دادن تارهای صوتی و سایر عضلات به حرکت دربیاورد و در نتیجه این زن توانست توانایی قورت دادن را به دست بیاورد.

جنسن ۱۱ سال پیش در پی عوارضی در زمان جراحی که باعث مسدود شدن راه هوایی وی شد، قوه ناطقه خود را از دست داد. این انسداد باعث توقف کارکرد حنجره وی شده و طی این سال ها او با استفاده از دستگاه سینث سایزر صحبت می کرد.

علاوه بر این جنسن با استفاده از یک لوله از طریق روش نای بری تنفس می کرد.

یکی از دلایل انتخاب جنسن این بود که وی پیش از این یکبار تحت عمل پیوند کلیه قرار گرفته بود و از این رو احتمال رد عضو پیوندی در وی کم بود.

دکتر گرگوری فارول ، دانشیار رشته بیماریهای گوش و گلو و بینی در دانشگاه یو سی دیویس  گفت : “ما از نتایج حاصل از این عمل  فوق العاده بسیار خوشحال هستیم .

پژوهشگران با استفاده از سلولهای بنیادی جنینی موفق شدند پلاکتهای خون ایجاد کنند

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز ،  پلاکتها اجسام کروی یا بیضوی کوچکی به قطر ۴ – ۲ میکرون هستند که از قطعه قطعه شدن سیتوپلاسم سلولهای بزرگی به نام مگاکاریوسیت در مغز استخوان حاصل می‌شود. پلاکتها فاقد هسته هستند و با وجود این چون در مهره داران پست سلولهای هسته‌داری به نام ترومبوسیت معادل پلاکتها می‌باشند پلاکتها را ترومبوسیت نیز می‌نامند.

عمر متوسط پلاکتها ۱۱ – ۸ روز است.هر پلاکت توسط غشایی غنی از گلیکوپروتئین محصورشده و بررسیها بیانگر وجود آنتی ژنهای گروههای خونی در غشای پلاکتها می‌باشد.

 نیاز فوری به خون که برای بیماران شیمی درمانی و یا گیرنده پیوند اعضا حیاتی است، می تواند در آینده بدون نیاز به اهدای خون و با کمک پلاکتهای خونی که می توانند در آزمایشگاه و از سلولهای بنیادی جنینی به دست آیند تامین شود.

در حقیقت گروهی از دانشمندان شرکت آمریکایی “فناوری سلولی پیشرفته” (ACT) پلاکتهای خون را از سلولهای بنیادی ایجاد و برای اولین بار نشان دادند که این پلاکتها می توانند بافتهای آسیب دیده در موشهای آزمایشگاهی را ترمیم کنند.

افرادی که تحت شیمی درمانی قرار دارند و یا عمل پیوند اعضا داشته اند برای ترمیم بافتهای آسیب دیده، رگهای خونی و پیشگیری از خونریزی کنترل نشده به دریافت پلاکت نیاز دارند.

اکنون دانشمندان آمریکایی معتقدند که این تکنیک جدید می تواند یک منبع نامحدود از پلاکتها را که می توانند در مقیاس صنعتی و بدون نیاز به خون انسان تولید شوند، ارائه کنند.

پلاکتها نقش بنیادی در فرایندهای پیچیده انعقاد خون ایفا می کنند. بدون این گویچه های خونی بافتهای آسیب دیده نمی توانند به طور صحیح و به سرعت ترمیم شوند و در نتیجه خطر مرگ در اثر خونریزی داخلی افزایش می یابد.

درحال حاضر پلاکتها از طریق اهدای خون تامین می شود، اما این پلاکتهای اهدا شده را نمی توان منجمد کرد و حداکثر بین ۷ تا ۱۰ روز باید مصرف شوند.

براساس گزارش ایندیپدنت، رابرت لانزا، مدیر علمی ACT اظهار داشت که پلاکتهای تولید شده در آزمایشگاه همانند پلاکتهای عادی عمل می کنند و حتی عامل انعقاد کننده طبیعی را فعال می کند. انعقاد کننده طبیعی خون “ترومبین” نام دارد.

رابرت لانزا توضیح داد: “این نتایج یک گام مهم به سوی ایجاد یک منبع به طور بالقوه نامحدود را برای پلاکتهای کاربردی ارائه می کند.

برای ایجاد این پلاکتها، دانشمندان به روش باروری در شیشه یک سلول جنینی را توسعه دادند و یک خط از سلولهای بنیادی جنینی را از این سلول گرفتند.

سپس این سلولهای بنیادی به سلولهای ویژه ای به نام “مگاکاریوسیتها” توسعه داده شده و در ادامه برای کسب پلاکتهای بزرگسال در آزمایشگاه کشت شدند.

به گفته رابرت لانزا، برای تهیه سلولهای بنیادی می توان از روش دیگری بدون استفاده از سلولهای جنینی و با بهره گیری از سلولهای Ips (سلول های بنیادی پر توان القایی ) استفاده کرد.

در این تکنیک با استفاده از تغییر ژنتیکی سلولهای بزرگسال پوست می توان سلولهای بنیادی شبه جنینی ایجاد کرد.

آشنایی با پلاکتهای خون

پلاکتها عناصر پلاسمایی هستند به شکل کروی یا تخم مرغی که ۲ تا ۵ میکرون قطر دارند. پلاکتهای انسان و پستانداران فاقد هسته هستند و به همین دلیل بیشتر محققین آنها را تشکیلات غیر سلولی می‌پندارند. تعداد پلاکتها در خون انسان ۲۰۰ هزار تا ۴۰۰ هزار در هر میلیکمتر مکعب است که این تعداد نیز در طول شبانه روز دارای نوساناتی است.
به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز ،  پلاکتها در عمل انعقاد خون نقش دارند و در جلوگیری از خونریزی رگها بوسیله تشکیل توده پلاکتی و کمک به ترمیم جدار عروق می‌باشد.

ساختمان پلاکتها

پلاکتها اجسام کروی یا بیضوی کوچکی هستند که از قطعه قطعه شدن سیتوپلاسم سلولهای بزرگی به نام مگاکاریوسیت در مغز استخوان حاصل می‌شود. پلاکتها فاقد هسته هستند و با وجود این چون در مهره داران پست سلولهای هسته‌داری به نام ترومبوسیت معادل پلاکتها می‌باشند پلاکتها را ترومبوسیت نیز می‌نامند. عمر متوسط پلاکتها ۸ الی ۱۱ روز است. هر پلاکت توسط غشایی غنی از گلیکوپروتئین محصور شده و بررسیها بیانگر وجود آنتی ژنهای گروههای خونی در غشای پلاکتها می‌باشد.
در نمونه‌های خونی رنگ آمیزی شده پلاکتها دارای یک ناحیه محیطی به رنگ آبی روشن به نام هیالومر و یک ناحیه بنفش مرکزی به نام گرانولومر می‌باشند.ناحیه هیالومر حاوی دسته‌ای از میکروتوبولها در زیر غشا و تعدادی میکروفیلامنت میباشد. اجزای اسکلت موجود در ناحیه هیالومر به تغییر شکل پلاکت و ترشح محتویات گرانولهای آن کمک می‌کند. گرانولها حاوی یون کلسیم، سروتونین، فیبرینوژن، فاکتور رشد مشتق از پلاکت و پروتئینهای دخیل در انعقاد خون می‌باشند.
پلاکت‌ها، اجزای کوچک مسطحی هستند که در خون وجود دارند و از بقیه سلو‌ل‌های خونی بسیار کوچک ترند. این ساختارها حاوی آنزیم‌هایی هستند که باعث انعقاد خون می‌شوند و وظیفه اصلی آنها جلوگیری از خون‌ریزی و خارج شدن گلبول‌قرمز از داخل رگ است.

علامت Plt در آزمایش خون نشان‌دهنده تعداد پلاکت‌ها در هر میلی‌لیتر مکعب خون است و عدد مربوط به آن معمولا بزرگ ترین عدد برگه آزمایش خون است.

غیر از کنترل انعقاد خون، از میزان پلاکت برای بررسی روند بهبود نارسایی مغز استخوان و بیماری‌های خونی هم استفاده می‌شود.

مقادیر طبیعی : پلاکت بین ۱۵۰ هزار تا ۴۰۰ هزار در هر میلی‌مترمکعب خون برای بزرگسالان طبیعی است. در نوزادان این مقدار کمی بیشتر است.

محدوده خطر : پلاکت زیر ۵۰ هزار یا بیشتر از یک میلیون غیر طبیعی است و نیازمند توجه خاص است.

چه چیزهایی پلاکت را کاهش می‌دهد؟

بزرگ شدن طحال، خون‌ریزی شدید و مصرف پلاکت، لوسمی یا سرطان خون، ترومبوسیتوپنی، انواع وراثتی کمبود پلاکت، انعقاد منتشر خون در داخل رگ‌ها، شیمی‌درمانی بعد از سرطان، عفونت و نارسایی مغز استخوان باعث کاهش پلاکت می‌شوند. عدم تولید پلاکت می‌تواند به خاطر مشکلات استخوانی نیز باشد.

چه چیزهایی پلاکت را افزایش می‌دهد؟

بیماری‌ آرتریت روماتویید، کم‌خونی فقر آهن، مشکلات بعد از برداشتن طحال، بعضی سرطان‌ها و بیماری‌های ژنتیکی خاص باعث افزایش مقدار پلاکت می‌شوند.
نکاتی در رابطه با پلاکت خون

- ورزش شدید و قدرتی باعث افزایش میزان پلاکت می‌شود.

- در هنگام قاعدگی مقدار پلاکت خون کمی کاهش پیدا می‌کند.

- قرص‌های ضد بارداری باعث بالا رفتن مقدار پلاکت می‌شوند.

- داروی استامینوفن پلاکت را کاهش می‌دهد.

اجزای دیگر آزمایش خون

به غیر از اجزای اصلی آزمایش خون مثل مقدار پلاکت، گلبول‌سفید و قرمز، هموگلوبین، مقادیر دیگری مثل:

MCV یا mean corpuscular volume و

MCH یا mean corpuscular hemoglobin و

MCHC یا mean corpuscular hemoglobin concentration وجود دارند که همه مربوط به گلبول‌قرمز و اندازه و شکل و مقدار هموگلوبین آن هستند. مقادیر متفاوت هر کدام از این ها می‌تواند نشان‌دهنده ی نوع خاصی از کم‌خونی باشد.

چگونگی انجام آزمایش خون

آزمایش خون یکی از ساده‌ترین روش‌های آزمایشی است. با پیشرفت تکنولوژی و وجود دستگاه‌های جدید معمولا پس از چند دقیقه می‌‌توان پاسخ این آزمایش را دریافت کرد.

برای انجام این آزمایش حدود ۵ تا ۷ میلی‌لیتر از خون وریدی (سیاهرگی) لازم است که معمولا آن را در یک لوله آزمایش که با ماده ضدانعقاد خون پوشیده شده است جمع‌آوری می‌کنند.

برای ترکیب شدن بهتر ماده ضدانعقاد با خون، موقع‌ خون‌گیری و کمی بعد از آن، لوله را تکان می‌دهند. در طی انجام آزمایش باید از هر اتفاقی که موجب تخریب سلول‌های خونی می‌شود جلوگیری کرد. بعد از انجام آزمایش باید مدتی روی محل خون‌گیری فشار آورد تا خون بند بیاید.

در موارد کم‌‌خونی شدید هم، خون‌گیری برای انجام آزمایش خون مشکلی ایجاد نمی‌کند. برای کسانی که از سوزن یا مشاهده ی خون ترس دارند، باید تمهیدات ویژه در نظر گرفت.

بهترین زمان برای انجام آزمایش خون صبح و در شرایط طبیعی بدن است. استرس، فعالیت بدنی شدید و یا خون‌ریزی حاد می‌تواند نتایج آزمایش را کمی تغییر دهد.
عوامل موثر بر تعداد پلاکتها
تعداد پلاکتها در خون محیطی در روز زیاد و در شب کاهش می‌یابد؛ این امر احتمالا به میزان کار و استراحت بستگی دارد. پس از کار سنگین بدنی تعداد پلاکتها در خون انسان ۳ تا ۵ برابر بیشتر می‌شود.

منشا تشکیل پلاکتها
در مغز استخوان سلولهایی به نام سلولهای مادر یا ریشه‌ای چند ظرفیتی وجود دارد که دو نوع سلول از آنها جدا می‌شود. سلولهای رده لنفوئیدی که لنفوسیتهای B و T را می‌سازد و سلولهای رده میلوئیدی که این سلولها از آن جهت که در محیط کشت قادر به تشکیل کلنی هستند به نام واحدهای کلنی ساز (CFU) شناخته می‌شوند و یک دسته از سلولهای کلنی ساز که رده مگاکاریوسیتی را می‌سازد (CFU-Meg) در نهایت پلاکتها را بوجود می‌آورند.

عملکرد پلاکتهای خون
پلاکتهای خون در خونروش به سرعت شکسته شده و عاملهایی را که در انعقاد نقش داشته و موادی را که باعث انقباض لخته می‌شوند به درون پلاسما آزاد می‌کنند. از شکسته شدن پلاکتها ماده‌ای به نام سروتونین (۵- هیدروکسی تریپتامین) به خون آزاد می‌شود این ماده خاصیت انقباض رگی را دارد. بنابراین پلاکتها نه فقط از طریق هموار کردن انعقاد خون بلکه از طریق انقباض رگی نیز از خونروش جلوگیری می‌کنند. 

خون چگونه منعقد میشود؟
انعقاد خون عملی است که برای جلوگیری از اتلاف خون در هنگام ایجاد زخم صورت می‌گیرد. خون در محل بریدگی منعقد می‌شود و سدی را پدید می‌آورد که مانع خروج خون می‌شود. حتی زمانی که خون در داخل بدن نیز از درون رگها خارج شود، منعقد می‌شود. عمل انعقاد شامل تشکیل لخته است که از مایع خون که در این حالت به آن سرم گفته می‌شود جدا می‌شود.
اولین اتفاقى که متعاقب آسیب رگ هاى بدن رخ مى دهد، انقباض این رگ ها ست.
انقباض عروق آسیب دیده و کم شدن قطر آنها باعث مى شود میزان خونریزى بلافاصله متعاقب آسیب کاهش چشمگیرى پیدا کند. پلاکت ها سلول هاى بسیار کوچک و بدون هسته اى هستند که به تعداد نسبتاً زیاد در خون وجود دارند و همراه با خون در همه رگ هاى بدن گردش مى کنند. وجود پلاکت هاى سالم و فعال، براى انعقاد خون به خصوص در آسیب سرخرگ هاى بدن که با خونریزى زیادى همراه است، ضرورى است.
پلاکت ها در محل آسیب، مستقیماً به دیوار ه رگ ها مى چسبند. تجمع پلاکت ها به تشکیل توده کوچکى مى انجامد که در صورت جزیى بودن آسیب، مى تواند جلوى خونریزى را بگیرد، اتفاق مهم ترى که متعاقب اتصال پلاکت ها رخ مى دهد، فعال شدن آنها و آزاد شدن موادى است که باعث پیشرفت مراحل بعدى انعقاد خون مى شوند. تجمع پلاکت ها، باعث شکل گیرى ساختارى موسوم به میخ پلاکتى بر روى منطقه آسیب دیده مى شود. این ساختار امکان قطع خونریزى هاى کوچک را در مدت زمانى اندک و بدون درگیر شدن واکنش هاى پیچیده انعقادى، فراهم مى آورد. پس از اتصال پلاکت ها به دیواره رگ، آزاد شدن یک سرى مواد از آنها به همراه عملکرد فاکتور هایى که از بافت هاى آسیب دیده آزاد مى شوند، واکنش هاى زنجیره اى رخ مى دهند که نتیجه آنها تبدیل مولکول محلول در آب فیبرینوژن به یک پروتئین رشته اى غیرمحلول در آب به نام فیبرین است. رشته هاى فیبرین به صورت متقاطع قرار گرفته و یک شبکه تورى مانند را پدید مى آورند سلول هاى خون به خصوص گلبول هاى قرمز در این شبکه تورى گیر مى کنند و آنچه در آخر کار به دست مى آید، همان لخته خون است که محل آسیب دیده رگ را مى پوشاند.
براى تبدیل شدن فیبرینوژن به فیبرین، چندین واکنش یکى پس از دیگرى رخ مى دهند. حداقل سیزده فاکتور براى تحقق انعقاد خون به طور طبیعى مورد نیاز هستند. کمبود یا ناکارا بودن هر یک از آنها مى تواند به اختلال در لخته شدن طبیعى خون بینجامد. به عنوان مثال هموفیلى A و B که دو بیمارى ارثى خونریزى دهنده هستند، به ترتیب به علت کمبود فاکتور هاى هشت و نه رخ مى دهند. هر چند مسیر واکنش هاى انعقاد خون پیچیده به نظر مى رسد، ولى همین تعدد فاکتور هاى دخیل در این فرآیند، امکان تنظیم و کنترل آن را در سطوح مختلف فراهم مى کند.

مکانیسم انعقاد
سیستم انعقاد خون با فعال شدن فاکتور XII یا VII و یا هر دو شروع می‌شود. اما هنوز معلوم نیست که فعال کننده خود اینها چیست. اینها هم موجب فعال شدن پروتئینی به نام ترومبین می‌گردند. تشکیل ترومبین یک حادثه بحرانی در روند انعقاد خون تلقی می‌شود. ترومبین مستقیما قطعات پپتیدی را از زنجیره‌های آلفا و بتا مولکول فیبرینوژن می‌شکند و ایجاد منومرهای فیبرینی می‌کند که متعاقبا به صورت یک لخته فیبرینی پلی‌مریک بسیار منظم درمی‌آیند.به علاوه ترومبین به عنوان یک محرک فیزیولوژیک بسیار قوی برای فعال شدن پلاکتها عمل می‌کند. پلاکتها در حضور یون کلسیم، پروترومبین را به ترومبین تبدیل می‌کنند و همین باعث افزایش مقدار ترومبین و در نتیجه شدت واکنشها می‌گردد. نقطه پایان این واکنشها ، ایجاد پلیمر فیبرین است که هنوز قوام کمی دارد اما برهمکنشهای الکتروستاتیک ما بین مولکولهای منومر فیبرین مجاور ، باعث استحکام آن می شود.
پایدار شدن نهایی لخته خون با فعال شدن فاکتور XIII یا همان فاکتور پایدار کننده فیبرین صورت می‌گیرد که شامل ایجاد پیوند کووالانسی ما بین اسید آمینه‌های لیزین با گلوتامین بین زنجیرهای آلفا و Y مجاور هم در مولکولهای فیبرین می‌باشد. نیز فاکتور XIII می‌تواند یک مهار کننده فیزیولوژیک فیبرینولیز را به لخته فیبرین با پیوند کووالانسی متصل می‌کند و در نتیجه لخته مربوطه در مقابل اثر لیزکنندگی پلاسمین حساسیت کمتری خواهد داشت. چنانچه در طی تشکیل لخته ، پلاکت باشد، لخته ایجاد شده کاملا جمع یا منقبض می‌شود و علت آن انقباض یک پروتئین پلاکتی است.
مهار کننده‌های طبیعی انعقاد
آنتی ترومبین III :با ترومبین به صورت یک به یک جمع شده و آن را از فعالیت باز می‌دارد.
کو فاکتور II هپارین: این نیز به عنوان مهار کننده ترومبین می‌باشد، کمبود ارثی این ، می‌تواند موجب ترامبوز شود.
آلفا ماکروگلوبین: از جنس گلیکوپروتئین است و ترومبین را از فعالیت باز می‌دارد.
پروتئین C:وجود نیاز به ویتامین K دارد که بوسیله ترومبین فعال شده و موجب انعقاد می‌شود.
پروتئین S:به عنوان کوفاکتور همراه پروتئین C عمل می‌کند و برای وجودش ، نیاز به ویتامین K است.

فیبرینولیز طبیعی
تشکیل لخته باعث قطع خونریزی از عروق صدمه دیده و مجروح می‌شود اما نهایتا باید برای برقراری مجدد جریان خون، لخته ایجاد شده از سه راه برداشته شود. این عمل با حل شدن لخته بوسیله سیستم فیبرینولیتیک انجام می‌شود. آنزیمی به نام پلاسمین بطور متوالی برخی پیوندها را در مولکول فیبرین شکسته و باعث آزاد شدن محصولات پپتیدی و د ر نتیجه حل شدن لخته می‌شود.
مکانیسمهای متعددی می‌توانند در ایجاد پلاسمین فعال دخیل باشند که در همه آنها فاکتورهای خاص انعقاد موجب تبدیل این پروتئین از شکل غیر فعال به فعال می‌شود یعنی پلاسمینوژن به پلاسمین.
 
اختلالات پلاکتها
کاهش تعداد پلاکتها را ترومبوسیتوپنی می‌نامند که با اختلالات انعقادی همراه می‌باشد. در بیماری پورپورای ترومبوسیتوپنیک که کاهش تعداد پلاکتها همراه با شکنندگی عروق می‌باشد باعث پیدایش لکه‌های آبی تا سیاه در سطح بدن می‌شود.
توقف خونریزی به تشکیل توده پلاکتی اولیه و ایجاد لخته پایدار فیبرینی بستگی دارد. چگونگی بررسی و شناخت واکنشهای شیمیایی که از تحریک اولیه خونریزی تا تشکیل نهایی لخته پایدار موجب هموستازی می‌شوند بیشترین اهمیت دارد. بنابراین نخست باید از چگونگی وقوع طبیعی واکنشهای متوالی اطلاع حاصل نمود و بعد بر اساس فاکتور یا فاکتورهای خاص مسئول، نوع ناهنجاری را مشخص کرد ایجاد لخته حاصل برهم کنشهای متوالی ، منظم و پیچیده بین گروهی از پروتئینهای پلاسما، پلاکتهای خون و مواد آزاد شده از بافتها می‌باشد. که نقش آنها در بند آمدن خونروی و حفظ حالت هموستاز بدن می‌باشد.
اطلاعات اولیه
در سالهای اخیر تحقیقات زیادی بر روی تمام جوانب سیستم انعقاد خون انجام گرفته و با دستیابی فزاینده به فاکتورهای خالص انعقادی، امکان مطالعه مستقیم برهم کنشها و شرایط انجام آنها ، برای هر فاکتور خاص فراهم شده است. از آن طریق، برهم کنشهای جدیدی مشخص شده است که از آن جمله می‌توان به واکنشهای متقاطع که مسیرهای داخلی و خارجی انعقاد را بهم مربوط می‌کنند و حلقه‌های مهم فیدبک منفی و مثبت که در مراحل مختلف روند آبشاری انعقاد موثراند اشاره نمود. همچنین در چند سال گذشته، برای بسیاری از فاکتورهای انعقادی، DNA  مکمل از راههای DNA نوترکیب مربوطه تهیه شده و ساختمان اولیه اسیدهای آمینه آنها تعیین شده است.
بیمارى هاى انعقاد خون
انعقاد طبیعى خون، با تعادل فیزیولوژیک بین فاکتور هاى پیش انعقادى و فاکتور هاى ضدانعقادى ایجاد مى شود. روند انعقاد خون، پیچیده و جالب است و مولکول ها و ساختار هاى فراوانى در ارتباط با آن هستند همان طور که انعقاد صحیح و به موقع خون، باعث بقاى زندگى و ممانعت از اتلاف بیش از حد خون مى شود، جلوگیرى از انعقاد بى مورد خون هم داراى اهمیت فوق العاده زیادى است.

به علاوه هنگامى که به هر علتى یک لخته خون در بدن تشکیل مى شود بلافاصله باید واکنش هایى در جهت حل کردن لخته و ترمیم ضایعه احتمالى فعال شوند. در یک فرد سالم، همه این فرآیند ها و واکنش ها در حال تعادل هستند. خون بى دلیل لخته نمى شود، در صورت نیاز به فرآیند انعقاد خون، واکنش هاى مربوطه به سرعت انجام شده و خون به موقع لخته مى شود و سپس ظرف مدت زمانى منطقى و مطلوب، لخته تشکیل شده تحلیل مى رود و همه چیز به جاى اولش برمى گردد.
انحراف از مسیر هاى طبیعى در همه این موارد، به بروز بیمارى ها و عوارضى مى انجامد که در مقوله بیمارى هاى انعقاد خون یا هموستاز مورد بحث قرار مى گیرند.

عنوان آزمایش:

coagulation time

هدف:

تعیین زمان انعقاد

وسایل لازم:
پنبه – الکل- لانست – کرونومتر – لام- plate – پنبه خیس – لوله موئینه غیر هپارینه

روش کار:
۱- استفاده از اسلاید یا لام مرطوب:
انگشت را استریل کرده , کرونومتر را میزنیم لانست میزنیم و یک قطره خون روی لام می چکانیم .۳۰ثانیه بعد نوک لانست را به قطره خون میزنیم و به سمت بالا میکشیم اگر رشته سفید رنگ فیبرین را دیدیم نشان دهنده انعقاد است و اگر ندیدیم هر ۳۰ ثانیه یک بار عمل بالا را تکرار میکنیم. زمان طبیعی۲ الی ۶ دقیقه میباشد.
* اگر در آزمایشگاه جریان هوا یا گرمی و خشکی هوا بود لام را داخل plate حاوی یک پنبه خیس میگذاریم و در آن را میگذاریم.
۲- استفاده از لوله موئینه غیر هپارینه:
انگشت را استریل کرده، کرونومتر را میزنیم لانست میزنیم و دو لوله موئینه را از خون پر میکنیم و ۱ دقیقه بعد ۱ سانتی متر اول آن را میشکنیم و به آرامی از هم جدا میکنیم اگر انعقاد صورت گرفته باشد رشته فیبرین بین دو قطعه قابل مشاهده است و اگر ندیدیم هر ۳۰ ثانیه یک بار عمل بالا راتکرار میکنیم.
 

ترومبوسیتوپنی
ترومبوسیتوپنی عبارت است از کاهش تعداد پلاکت ها در گردش خون . پلاکت ها با بستن هر شکاف کوچکی که در جدار عروقی خونی ایجاد گردد، نقشی حیاتی در کنترل خونریزی ایفا می کنند. در ترومبوسیتوپنی تمایل به خونریزی به ویژه از عروق خونی کوچک تر وجود دارد. این امر باعث خونریزی غیرطبیعی در پوست و سایر قسمت های بدن می گردد. چند نوع ترومبوسیتوپنی از جمله پورپورای ترومبوسیتوپنیک ایدیوپاتیک و پورپورای ترومبوسیتوپنیک ترومبوتیک وجود دارد.

علایم شایع
پتشی (لکه های کوچک ، گرد، بدون برجستگی و به رنگ قرمز مایل به ارغوانی در پوست )
تمایل به کبودشدگی
خونریزی در دهان
خون دماغ
قاعدگی های شدید یا طولانی
وجود خون در ادرار

علل
مادرزادی
تولید کم یا ناقص پلاکت ها در مغز استخوانی
گاهی علت ناشناخته است (ایدیوپاتیک )
عوامل افزایش دهنده خطر
عفونت حاد
عفونت با ویروس نقص ایمنی انسانی (ایدز)
مصرف آسپیرین یا سایر داروهای ضد التهاب غیراستروییدی
مصرف داروهایی چون کینیدین ، داروهای گوگردار، داروهای ضد دیابتی خوراکی ، نمک های طلا، ریفامپین و غیره
بزرگی طحال (هیپراسپلنیسم )
کاهش درجه حرارت بدن
انتقال خون
مصرف الکل
پره اکلامپسی
بیماری های دیگر از جمله لوپوس اریتماتوی سیستمیک ، کم خونی ، لوسمی ، سیروز و غیره
مواجهه با اشعه ایکس

پیشگیری
اجتناب تا حد ممکن از داروهایی که عامل خطرزا هستند.
در مورد بیماران مبتلا به ترومبوسیتوپنی از آسیب بپرهیزید و در صورت وقوع ، دنبال درمان باشید.

عواقب مورد انتظار
در موارد حاد به خصوص در کودکان ، اکثراً ظرف ۲ ماه بهبود می یابند.
در موارد مزمن ممکن است فروکش و عود وجود داشته باشد. بعضی خود به خود بهبود می یابند.

عوارض احتمالی
سکته مغزی (خونریزی مغزی )
از دست دادن شدید خون
عوارض جانبی دارو درمانی

تشخیص و درمان:

تشخیص با توجه به علایم بیمار و نتیجه آزمایش خون که نشانگر تعداد پلاکت ها است گذاشته می شود.در بعضی موارد درمانی لازم نیست و اجازه داده می شود تا ترومبوسیتوپنی سیر خود را طی کند.سایر برنامه های درمانی بسته به علت زمینه ای فرق می کنند و شامل موارد زیر است:
قطع داروی مضر در ترومبوسیتوپنی ناشی از دارو
جراحی برای برداشتن طحال (اسپلنکتومی ) در موارد دایمی
انتقال پلاکت برای بیماران مبتلا به ترومبوسیتوپنی مزمن

داروها
ممکن است در زمان تشخیص و در موارد عودکننده ، کورتیکواستروییدها تجویز شوند.
در طی مرحله حاد یک حمله شدید ممکن است گاماگلوبین تجویز گردد.
در موارد دایمی ممکن است درمان سرکوبگر ایمنی تجویز شود.

فعالیت
استراحت در بستر در طی مرحله حاد
حداقل فعالیت برای پیشگیری از آسیب
پرهیز از ورزش های تماسی

رژیم غذایی
رژیم غذایی خاصی ندارد.

در این شرایط به پزشک خود مراجعه نمایید
اگر علایم در طی درمان بدتر شوند. از دست رفتن شدید خون در یک وضعیت اورژانس
اگر علایم جدید یا غیرقابل توجیه . داروهای مورد استفاده در درمان ممکن است عوارض جانبی ایجادکننده به ویژه کورتیکواستروئیدها عوارض جانبی و واکنش های زیانبار بسیاری دارند که مستلزم پیگیری هستند.